29 Μαΐου 1453 - Εάλω η Πόλις - Θρύλοι για την Άλωση

Παραδοσιακοί και θαυμαστοί θρύλοι, αναπτύχθηκαν γύρω από την άλωση της Πόλης, για να θρέψουν τις ελπίδες και το θάρρος του έθνους επί αιώνες. "Πάλι με Χρόνους και καιρούς".

29 Μαΐου 1453 - Εάλω η Πόλις - Θρήνοι για την Άλωση

"...Πήραν την Πόλη μωρέ πήραν την,

πήραν τη Σαλλονίκη

Πήραν και την Αγιό Σοφιά

το μέγα μαναστήρι..."

Οι θρήνοι για την άλωση, γνήσια δημιουργήματα της λαϊκής έμπνευσης, εκφράζουν τη θλίψη των «Ρωμιών» για το «πάρσιμο της Πόλης απ’ την Τουρκιά» αλλά και την ελπίδα της επανάκτησης των «αλησμόνητων πατρίδων». Θλίψη και ελπίδα δένονται αρμονικά σε ήχους αργούς και μελικούς. Άλλοτε όμως οι ήχοι τους έρχονται σε αντίθεση με τα λόγια τους και είναι χαρμόσυνοι. Αυτό, όπου έγινε, έγινε σκόπιμα, για να μπορούν τα τραγούδια αυτά να τραγουδιούνται από τους Έλληνες στα πανηγύρια τους, χωρίς να δίνουν στόχο για το περιεχόμενό τους, αλλά αντίθετα να δίνουν την αίσθηση πως επρόκειτο για τραγούδια γιορτινά, κατά πως πρόσταζε η περίσταση, ώστε να μη δίνουν στόχο στους Τούρκους, οι οποίοι πλέον επέβλεπαν κάθε κίνηση τους και να μπορούν ταυτόχρονα τα τραγούδια αυτά να περνούν, απαρατήρητα από τον κατακτητή, από στόμα σε στόμα από γενιά σε γενιά.

Είκοσι από αυτά τα τραγούδια – θρήνους για την άλωση, από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, θα θυμηθούμε στη συνέχεια, με την πολύτιμη βοήθεια του «Αρχείου Ελληνικής Μουσικής», που οι άνθρωποί του με μεράκι και φροντίδα συγκεντρώνουν και καταγράφουν κάθε λογής παραδοσιακό τραγούδι του τόπου μας.

1. Πήραν την Πόλη μωρέ πήραν την, πήραν τη Σαλλονίκη
Πήραν και την Αγιό Σοφιά το μέγα μαναστήρι
Πώ ΄χει σαρανταδυό ΄κλησιές κι εξήντα δυο καμπάνες
Κάθε καμπάνα και παπάς κάθε παπάς και ψάλτης (Ηπείρου)

2. Ν’ ανέβαινα πολύ ψηλά, ψηλά παν’ τα ουράνια
Να διω την Πόλ’ πως καιητι, τα κάστρα πως ρημάζουν
΄Πο μια μερια ν ‘ ιδείν φωτιά, ‘πο την αλλ’ χάρος την δέρνει
Τα μοναστήρια καίγουντι κι οι εκκλησιές χαλιούντι
Πήραν μανάδες με παιδιά και πεθερές με τσ’ νύφες
Πήραν μια χήρα παπαδιά με δυο με τρεις νιφάδες (Μάλγαρα Ανατ.Θράκης)

3. Να ΄μαν δεντρί στη Βενετιά, χρυσή μηλιά στην Πόλη
και κόκκινη τριανταφυλλιά, μεσ’ τους επτά ουράνους
Ν’ ανέβαινα να βίγλιζα την Πόλη πως τουρκεύει
Πόλη μου για δεν χαίρεσαι, για δε βαρείς παιγνίδια
Το πώς μπορώ να χαίρομαι και να βαρώ παιχνίδια
Μέσα με δέρνει ο θάνατος, ν’ όξω με δέρνει ο Τούρκος
Κι απ’ τη δεξιά μου τη μεριά, Φράγκος με πολεμάει… (Καππά Καρδίτσας)

ΤΟ ΜΑΝΤΑΤΟ
Η είδηση της Άλωσης, στους θρήνους, φτάνει άλλοτε από το πουλί που γυρνά με καμένα φτερούδια από την Πόλη, άλλοτε από το παιδί της χήρας που διαβάζει τα χαρτιά, άλλοτε από το καράβι κι άλλοτε από άγγελο σταλμένο απ’ το Θεό, «ας πάψει το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ’ άγια γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει…»

4. Ένα πουλάκι ξέβγαινε πω μέσα από την Πόλη,
Χρυσά ήταν τα φτερούδια του, χρυσά και κεντημένα
Κι ήταν καημένα από φωτιά και μαυροκαπνισμένα
πες μας πες μας πουλάκι μου, κανα καλό χαμπάρι
Τι να σας πω μαύρα παιδιά, τι να σας μολογήσω
Πήραν την Πόλιν η Τουρκιά, πήραν και το Φανάρι
Πήραν και την Αγια Σοφιά. (Ελασσόνας)

5. Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν' από την Πόλιν
ουδέ στ' αμπέλια κόνεψεν ουδέ στα περιβόλια,
επήγεν και-ν εκόνεψεν α σου Ηλί' τον κάστρον.
Εσείξεν τ' έναν το φτερόν σο αίμα βουτεμένον,
εσείξεν τ' άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον,
Ατό κανείς κι ανέγνωσεν, ουδ' ο μητροπολίτης
έναν παιδίν, καλόν παιδίν, έρχεται κι αναγνώθει.
Σίτ' αναγνώθ' σίτε κλαίγει, σίτε κρούει την καρδίαν.
"Αλί εμάς και βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία!"
Μοιρολογούν τα εκκλησιάς, κλαίγνε τα μοναστήρια
κι ο Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται,
-Μη κλαίς, μη κλαίς Αϊ-Γιάννε μου, και δερνοκοπισκάσαι
-Η Ρωμανία πέρασε, η Ρωμανία 'πάρθεν.
-Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο. (Πόντου)

6. Που πας μωρέ που πάς χελιδονάκι μου
Που πας χελιδονάκι μου, που πας με τον αγέρα
Πάνω μωρέ πάνω μαντάτα στη Φραγκιά
Πάνω μαντάτα στη Φραγκιά, μαντάτα για την Πόλη
Πήραν μωρέ πήραν, την Πόλη πήρανε
Πήραν την Πόλη πήρανε, πήραν τη Σαλλονίκη
Πήραν μωρέ πήραν και την Αγια Σοφιά
Πήραν και την Αγια Σοφιά, το Μέγα Μαναστήρι
Βγάλτε μωρέ βγάλτε παπάδες τα ιερά
Βγάλτε παπάδες τα ιερά κι εσείς κεριά σβηστείτε
Γιατί μωρέ γιατ’ είναι θέλημα Θεού
Γιατ’ είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει (Ηπείρου)

7. Γιατί πουλί μ΄ δεν κελαηδείς πως κελαηδούσες πρώτα
Για πως μπορώ να κελαηδώ ;
Με κόψαν τα φτερούδια μου, με πήραν τη λαλιά μου
Μας πήρανε μπρ’ αμάν την Πόλη μας και την Αγια Σοφιά μας
Κλαίγει πικράν η Παναγιά (θρήνος Θράκης)

8. Εσείς πουλιά πετούμενα, πετάτε στον αέρα
Στείλτε χαμπέρια στη Φραγκιά στη Μοσχοβιά μαντάτα
Πήραν την πόλη πήρανε, πήραν τη Σαλλονίκη
Πήραν και την Αγια Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι
Και η κυράτσα Παναγιά στην πόρτα ακουμπισμένη
Χρυσό μαντήλιν εκρατεί, τα δάκρυα της σφουγγούσε
Και τους μαστόρους έλεγε και τους μαστόρους λέγει
Πάψτε μαστόροι τη δουλειά, μη χάνετε καιρό σας
Εδώ τζαμί δε γίνεται, για να λαλούν χοτζάδες,
εδώ θα μένει η Αγια Σοφιά… (Δυτ. Μακεδονίας)

9. Ισείς πουλιά μ’ πιτούμενα, πιτάτι στουν αέρα
Χαμπέρ να πάτι στο Μοριά, χαμπέρι στην Ελλάδα:
«Τούρκοι την Πόλη πήρανε» , πήραν τη Σαλλονίκη
Πήραν και την’ Αγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι
Πώ χει τριακόσια σήμαντρα κι αξήντα δυο καμπάνες
Κάθε καμπάνα και παπάς κάθε παπάς και διάκος
Τούρκοι την Πόλη πήρανε.. (Νιγρίτα Σερρών)

10. Από την Πόλη ως τη Σαλλονίκη, Χρυσός αητός βγήκε να γκιζιρήσει
Χρυσός αητός βγήκε να γκιζιρήσει, νούδι γκιζιρούσι, νούδι κι πετούσι
Μον΄ περπατούσι κι ηλεγεν Ελένη μ’ πήραν την πόλ’ πήραν τη Σαλλονίκη
Πήραν την Πολ’ πήραν την Σαλλονίκη, πήραν το Μέγα Μοναστήρι
Πω χει τριακόσια σήμαντρα Ελένη μ’ κι ηξήντα δυο καμπάνες
Κι ηξήντα δυο καμπάνες και χίλιους καλογέρους (Καρδίτσας)

11.Θέλω ν’ ανέβω σε βουνό, πέρδικα, μαρή πέρδικα
γιε μ’ τους κάμπους ν΄ αγναντέψω,
πέρδικα, μαρή πέδικά μου.
Βρίσκω μια πετροπέρδικα, πέρδικα, μαρή πέρδικα
Γιε μ’ μια πετροπεριστέρα
Πέρδικα, πετροπέρδικά μου.
Να λέει τραγούδι θλιβερό, πέρδικα, μαρή πέρδικα
Γιε μ’ να λέει μοιρολόγι
Πέρδικα, μαρή πέρδικά μου.
Μοιρολογούσε κι έλεγε, πέρδικα, μαρή πέρδικα
Γιε μ’ μοιρολογάει και λέει,
Πέρδικα, μαρή πέρδικά μου.
Οι Τούρκοι επήραν τη Σοφιά, πέρδικα, μαρή πέρδικα
Γιε μ’ το Μέγα Μαναστήρι
Πέρδικα, πετροπέρδικά μου
Πήραν άσπρα, πήραν φλωριά
Πήραν μανάδες και παιδιά μου… (Ανατ. Στερεάς Ελλάδας)

12. Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη,
Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις.
Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία,
το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους.
Τις το 'πεν; Τις το μήνυσε; Πότε 'λθεν το μαντάτο;
Καράβιν εκατέβαινε στα μέρη της Τενέδου
και κάτεργον το υπάντησε, στέκει και αναρωτά το:
-"Καράβιν, πόθεν έρκεσαι και πόθεν κατεβαίνεις;"
-"Ερκομαι ακ τα' ανάθεμα κι εκ το βαρύν το σκότος,
ακ την αστραποχάλαζην, ακ την ανεμοζάλην
απέ την Πόλην έρχομαι την αστραποκαμένην.
Εγώ γομάριν Δε βαστώ, αμέ μαντάτα φέρνω
κακά δια τους χριστιανούς, πικρά και δολωμένα.

13. Στην Πόλη γράφουν τα χαρτιά, στη Σαλλονικ’ τα στέλνουν
Κανάς δεν πάει να τα δει, κανάς δεν τα διαβάζει
Μόνο της χήρας το παιδί πααιν΄ και τα διαβάζει
Η μάνα του τον ρώτησι κι η μάνα του του λέει
Παιδί μ’ τι γράφουν τα χαρτιά, τι μολογάει το γράμμα
Αυτό που γράφουν τα χαρτιά ο Θιός να μην το δώσει
Θέλει να γίνει πόλεμος, η Πόλη να τουρκέψει (Σαγιάδες Τρικάλων)

14. Σημαίνει ο Θιός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει κι η Αγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι,
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.
Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο πατριάρχης,
κι απ΄ την πολλήν την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες.
Να μπούνε στο χερουβικό και να 'βγει ο βασιλέας,
φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα:
"Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ' άγια,
παπάδες πάρτε τα ιερά και σεις κεριά σβηστείτε,
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.
Μόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρτουνε τρία καράβια
το 'να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το βαγγέλιο,
το τρίτο το καλύτερο, την άγια τράπεζά μας,
μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν".
Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες.
"Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μη πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας είναι. (Θράκης)

15. Τρεις καλογέροι κρητικοί και τρεις απ’ τ’ Άγον Όρος
Καράβιν αρματώνουνε και καλοσυγυρίζουν
Στην πρύμνη βάζουν το σταυρό, στη μεσ’ τον Πατριάρχη
Και ψάλλαν το χερουβικό και τ’ άξιον εστίν ως
Φωνή ηκούσθη εξ ουρανού, εκ στόματος αγγέλου
Ας πάψει το χερουβικό και τ’ άξιον εστίν ως
Πήραν οι Τούρκοι τη Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι
Πώ ΄χει τριακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυο καμπάνες (Μακεδονίας)

16. Τρεις καλογέροι κρητικοί, ωρέ και τρεις Αγιονορείτες
καράβι ν’ α – κι αμάν αμάν, καράβι ν’ αρματώνανε
Καράβι αναματώσανε σ’ ένα βαθύ λιμάνι
Φωνή ακόυστη εξ ουρανού κι απ’ αρχαγγέλου στόμα:
«Πήραν την Πόλη, πήραν την , πήραν τη Σαλλονίκη
πήραν και την Αγια Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι… (Πελοποννήσου)

17. Σήμερα ψέλνουν εκκλησιές κι όλα τα μοναστήρια
Ψέλνει και η Αγια Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι,
Με τετρακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυο καμπάνες
Κάθε καμπάνα και παπάς
Ψιλή φωνή εξέβγηκε μέσα απού τα ουράνια:
«Αγία Σοφία πάρθηκε σ’ Αγαρηνών τα χέρια
να κόψουνε οι ψαλμωδιές (Μ. Ασίας, Βιθυνίας)

«…ΤΟ ΄ΝΑ ΦΩΡΤΩΝΕΙ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ Τ’ ΑΛΛΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ…»
Μετά την άλωση οι πιστοί έτρεξαν να περισώσουν τα ιερά τους, την άγια τράπεζα, το σταυρό, το ευαγγέλιο, τα εικονίσματα. Τα καράβια ετοιμάζονται για το έργο της μεταφοράς. Το μοτίβο γνωστό και κοινό σε πολλά τραγούδια του τόπου μας.

18. Τρία καράβια – βόηθα Παναγιά – τρία καράβια φεύγουνε
που μέσα που την Πόλη, κλαίει καρδιά μ’ κλαίει
καρδιά μ’ κι αναστενάζει
Το 'να φουρτώ – βόηθα Παναγιά – το ’να φουρτώνει το σταυρό
Κι τα’ άλλου του Βαγγέλιου κλαίει καρδιά μου κλαίει
καρδιά μ’ κι αναστενάζει
Το τρίτο το – βοήθα Παναγιά – το τρίτο το καλύτερο
Την Άγια Τράπεζά μας, κλαίει καρδιά μου κλαίει
καρδιά μ’ κι αναστενάζει
Μη μας τα πά – βόηθα Παναγιά – μη μας τα πάρουν οι άπιστοι
Και μας τα μαγαρίσουν, κλαίει καρδιά μου κλαίει
καρδιά μ’ κι αναστενάζει
Η Παναγιά αναστέναξι κι δάκρυσαν οι κόνις… (Ανατ. Θράκης)

19. Μον’ δώστε λόγο στη Φραγκιά, να’ ρθουν τρία καράβια
Το ΄να να πάρει το σταυρό και τ’ άλλο το ευαγγέλιο
Το τρίτο το τρανίτερο την άγια τράπεζά μας
Μη μας τα πάρουν οι άπιστοι και μας τα μαγαρίσουν
Κι η Δέσποινα ως τα’ άκουσε, τα μάθια τσε δακρύσαν
Κι ο Μιχαήλ κι ο Γαβριήλ την επαρηγορούσαν
Σώπασ’ αφέντρα μ’ και κυρά και μην πολύ δακρύζεις
Πάλαι με χρόνια με καιρούς, πάλαι δικά μας θα ’ναι. (Βορείου Αιγαίου)

«…ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, ΤΟ ΜΕΓΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ…»
Η ελπίδα της απελευθέρωσης της Πόλης, συνόδευε τα τραγούδια και τους θρήνους των «Ρωμιών» από τα πρώτες κι όλες εκείνες μέρες της άλωσης. Ονειρεύονταν το χτίσιμο ξανά της Πόλης και το «ξαναλειτούργημα» στην Αγιά Σοφιά, όνειρο που αποτυπώνεται στους στίχους των θρήνων τους…

20. Ανάμεσα τρεις θάλασσες, τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο
Ανάμεσα τρεις θάλασσες, καράβι κινδυνεύει
Με τ’ άργανα κιντύνευε, τριαναταφυλλάκι μ’ κόκκινο,
Με τ’ άργανα κιντύνευε, με τον αέρα σειώταν
Και με τα χαλκοτύμπανα, μαζώνοντ’ αντρειωμένες.
Μαζώνουνταν, συνάζουνταν, πύργον θέλουν να στήσουν,
Να στήσουν την Αγια Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι.
Τα περιστέρια κουβαλούν, τα χελιδόνια χτίζουν
Κι οι Άγγελοι απ’ τον ουρανό βάζουν τα κεραμίδια (Θεσσαλίας (Πηλιορείτικο))

πηγή: musicheaven.gr

To μεγαλύτερο φράγμα στον κόσμο

To μεγαλύτερο φράγμα στον κόσμο είναι το 3 Gorges Dam (Το Φράγμα των 3 Φαραγγιών) κόσμο και βρίσκεται στην Κίνα και ολοκληρώθηκε το 2006.
 

Μάλλιασε η γλώσσα μου

Στη Βυζαντινή εποχή υπήρχαν διάφορες τιμωρίες, ανάλογες, βέβαια, με το παράπτωμα.

Όταν π.χ. ένας έλεγε πολλά, δηλαδή έλεγε λόγια που δεν έπρεπε να ειπωθούν, τότε τον τιμωρούσαν με έναν τρομερό τρόπο. Του έδιναν ένα ειδικό χόρτο, που ήταν υποχρεωμένος, με το μάσημα, να το κάνει πολτό μέσα στο στόμα του. Το χόρτο, όμως, αυτό ήταν αγκαθωτό, στυφό και αρκετά σκληρό, τόσο που κατά το μάσημα το στόμα του πρηζόταν και η γλώσσα, το ελατήριο δηλαδή της τιμωρίας του, άνοιγε, μάτωνε και γινόταν ίνες-ίνες, κλωστές-κλωστές, δηλαδή όπως είναι τα μαλλιά.

Από την απάνθρωπη τιμωρία βγήκε και η παροιμιώδη έκφραση «μάλλιασε η γλώσσα μου», που τη λέμε μέχρι σήμερα, όταν προσπαθούμε με τα λόγια μας να πείσουμε κάποιον και του το λέμε πολλές φορές.

Τα 10 καλύτερα σημεία για κατάδυση στον κόσμο

10. Los Islotes, La Paz, Mexico

 

Ο φωτογράφος Τσε Γκεβάρα

Τον "Τσε" τον γνωρίζουμε όλοι. Μέσα από μαρτυρίες, ιστορικά ντοκουμέντα και φωτογραφίες. Οι φωτογράφοι τον απαθανάτισαν στα επαναστατικά του ταξίδια και η μορφή του από τότε ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, διατηρώντας την ανάμνηση ζωντανή. Όμως ο Ερνέστο Γκεβάρα δεν ήταν μόνο ο "κομαντάντε" που γνωρίζουμε. Αναπόσπαστο κομμάτι του εξοπλισμού του αποτελούσε και η φωτογραφική του μηχανή.

Το Κτήνος της Ζεβοντάν

To Κτήνος της Ζεβοντάν ενώ καταβάλλει χωρικό σε λαϊκή απεικόνιση

Με τον όρο «Κτήνος της Ζεβοντάν» ή «Θηρίο της Ζεβοντάν» (Γαλλ.: La bête du Gévaudan) χαρακτηρίστηκε ένα μυστηριώδες ζώο που εμφανίστηκε το 1764 στην περιοχή Ζεβοντάν (Gevaudan) στην νοτιο-κεντρική Γαλλία, όπου σήμερα βρίσκεται η επαρχία Λοζέρ (Lozere). Επί τρία έτη τρομοκρατούσε τους κατοίκους των γύρω περιοχών με τις επιθέσεις που επιχειρούσε εναντίον τους, οι οποίες κατά κανόνα είχαν φρικτά αποτελέσματα.

Όμορφα, παράξενα με εντυπωσιακά πτερύγια ψάρια ενυδρείου

Τα ψάρια στην παρακάτω λίστα είναι δημοφιλή στα ενυδρεία λόγω του λαμπερού χρωματισμού τους, της μοναδικής εμφάνισης και των απίθανων πτερυγίων τους.

Λονδίνο 1837 - Το πλάσμα που χανόταν στο σκοτάδι

Μια ιστορία που έρχεται από το παρελθόν. Την Αγγλία του 1837. Γεγονότα τόσο έντονα γι' αυτούς που τα έζησαν αλλά και αυτούς που τα παρακολούθησαν. Και δύσκολα θα αμφισβητηθούν αφού καταγράφηκαν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εποχής.

Όλα ξεκίνησαν στο σκοτεινό και ομιχλώδες Λονδίνο του 1837. Οι μαρτυρίες έχουν δύο όψεις, που μπορεί όχι να περιπλέκουν το μυστήριο, αλλά να το επεκτείνουν. Έτσι άλλοι μάρτυρες περιέγραφαν ένα αποκρουστικό πλάσμα με φτερά και κέρατα, ενώ άλλοι για έναν ιδιαίτερα δυνατό άνθρωπο, με κανονικό ακριβό ντύσιμο, αλλά αυτοί που τον πλησίασαν εύκολα διέκριναν την κομμένη διχαλωτή γλώσσα του, τα μάτια που σχεδόν έβγαζαν φωτιά αλλά και ένα αλλόκοτο πρόσωπο κάτω από αυτό το ντύσιμο. Ο "διάβολος". Και στις δύο περιπτώσεις αυτή τη λέξη χρησιμοποίησαν οι μάρτυρες. Αρχικά το πλάσμα επιτέθηκε στην Polly Adams, κόρη αγροτικής οικογένεια που προσπάθησε να ξεφύγει από την μιζέρια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, εργαζόμενη σε ένα μπαρ του νότιου Λονδίνου. Λίγο αργότερα επίθεση δέχτηκε μια δεύτερη γυναίκα στο νεκροταφείο του Clapham. Για χρόνια οι κάτοικοι της Αγγλία και ειδικά του Λονδίνου ζούσαν με τον φόβο που σκέπαζε κάθε σκοτεινό, ανήλιο και αφώτιστο δρομάκι της πρωτεύουσας, ενώ δεκάδες από αυτούς κατέφευγαν στα αστυνομικά τμήματα με εμφανή τα σημάδια πάνω τους από τις επιθέσεις του πλάσματος. Πολλά από τα θύματα είχαν τραυματιστεί ιδιαίτερα βαριά, από τα κοφτερά νύχια, ενός δαίμονα που χτυπούσε και εξαφανιζόταν μέσα στο σκοτάδι, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Μεγάλα άλματα που τον έφερναν με μοναδική ευκολία στις ταράτσες των οικημάτων.

Ήταν τέτοια η σωρεία των περιστατικών και το κλίμα του φόβου που σκέπαζε την πόλη, που ανάγκασε τον δήμαρχο Λόρδο Sir John Cowan, να μιλήσει ανοιχτά στους κατοίκους και αποδεχόμενος πλήρως τα περιστατικά τους συνέστησε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις μετακινήσεις τους, ειδικά τις βραδινές ώρες. Μάλιστα στάθηκε σε συγκεκριμένες αναφορές της αστυνομίας που περιέγραφαν το αλλόκοτο πλάσμα αλλά και τον άνθρωπο με τα έντονα "διαβολικά" χαρακτηριστικά. Μετά την δημόσια αποδοχή της κατάστασης και άλλοι κάτοικοι που μέχρι εκείνη την στιγμή κρατούσαν κρυφές τις δικές τους εμπειρίες, κατέκλυσαν τα αστυνομικά τμήματα αναφέροντάς τες. Όλες είχαν μια διαφορετικότητα (κάθε μια είχε την μοναδικότητά της) αλλά, και εδώ είναι το σημαντικό, ταίριαζαν απόλυτα με τις περιγραφές αυτού που τους επιτέθηκε. Με μια από τις δύο μορφές του. Οι περιγραφές δεν χωρούσαν αμφιβολία, και όλα κατέληγαν στο ότι κάτι το μυστηριώδες αλλά και επικίνδυνο συνέβαινε.

Μερικές εβδομάδες αργότερα από τα πρώτα περιστατικά , την παγωμένη νύκτα της 23 Φεβρουαρίου, μια νεαρή κοπέλα, η Jane Alsop, που έμενε σε συνοικία του Λονδίνου μαζί με τον πατέρα της και τις δύο αδερφές της, άκουσε έντονα χτυπήματα στην πόρτα. Είδε κάποια σκιά έξω από αυτή, και πριν ανοίξει πήρε απάντηση στο ερώτημά της " ποιός είναι " από μια περίεργη φωνή να συστήνεται σαν αστυνομικός να έχει συλλάβει το πλάσμα και να ζητά βοήθεια. Όταν η κοπέλα κρατώντας ένα κερί στο χέρι της άνοιξε την πόρτα, δέχτηκε άγρια επίθεση από το πλάσμα, που την πλήγωσε σε όλο το σώμα με τα κοφτερά νύχια του. Είχε βαθιές σχισμές κάτω από τα κομματιασμένα της ρούχα, αλλά και βαθιές πληγές στην περιοχή του λαιμού. Μια από τις αδελφές της έντρομη πετάχτηκε στο δρόμο, και με ουρλιαχτά πανικού και υστερίας κάλεσε σε βοήθεια. Ένα πλήθος που συγκεντρώθηκε από τα παρακείμενα σπίτια έφτασε στο σημείο και κινήθηκε προς το πλάσμα για να αποσπάσει την κοπέλα. Αυτό, σαν να φορούσε στα πόδια του "παπούτσια με ελατήρια" κατάφερε να απομακρυνθεί με τεράστια άλματα στις στέγες των σπιτιών και χάθηκε στο σκοτάδι αφήνοντας άφωνους τους συγκεντρωμένους.
Η Jane Alsop περιέγραψε αργότερα στους αστυνομικούς αυτό που της επιτέθηκε, αναφέροντας ένα φθαρμένο κάλυμμα που φορούσε στο κεφάλι του, χωρίς όμως να κρύβει το πρόσωπο, ένα λευκό στενό πουκάμισο κάτω από μια μαύρη σαν από μουσαμά επένδυση. Το πρόσωπό του ήταν φρικιαστικό, αλλόκοτο, όχι ανθρώπινο, τα χέρια του κατέληγαν σε νύχια μεγάλα, γαμψά και ιδιαίτερα κοφτερά όπως μαρτυρούσαν και οι βαθιές σχισμές στο σώμα της, ενώ τα μάτια του κόκκινα σαν της φωτιάς πετούσαν μπλε και άσπρες φλόγες.

Η Jane Alsop ήταν ένα από τα δεκάδες θύματα των επιθέσεων που είχαν μεταξύ τους και ομοιότητες αλλά και διαφορές. Ανάμεσα στις περιπτώσεις που ξεχωρίζουν είναι η επίθεση που δέχτηκαν δύο κοπέλες ενώ περπατούσαν την οδό Limehouse. Η μία από τις δύο, η δεκαοχτάχρονη Lucy Elbert, κατά την στιγμή εκείνη δέχτηκε στο πρόσωπό της μπλε φλόγες που ξεπήδησαν από τα μάτια του πλάσματος, με αποτέλεσμα την τύφλωσή της.

Η εμφανίσεις συνεχίστηκαν, και ομαδικές θεάσεις έγιναν πάνω στη στέγη μιας εκκλησίας όπως και στον πύργο του Λονδίνου. Η άγνωστη, μυστηριώδης αυτή οντότητα, σκορπούσε τον φόβο και τον πανικό στην πρωτεύουσα της Αγγλίας, αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας τις δεκαετίες του 1860 και 1870 ( ειδικά στο Midlands). Το 1860 σύμφωνα με μια αστυνομική έκθεση το πλάσμα στριμώχθηκε από ένα όχλο, αλλά κατάφερε να ξεφύγει με ένα και μόνο απίστευτο άλμα πολλών μέτρων πάνα από τα κεφάλια των διωκτών του. Το 1870 καταφέρνει να ξεφύγει από παγίδα του στρατού πηδώντας πάνω από μεγάλα εμπόδια ( κιβώτια) που στήθηκαν για την σύλληψή του, ενώ ένα βράδυ του 1877 η αστυνομία του Λονδίνου παρόλο που το πυροβόλησε δεν κατάφερε κάτι. Η τελευταία φορά που είναι βεβαιωμένη η εμφάνισή του, είναι το Σεπτέμβριο του 1904 στο Λίβερπουλ, όταν έκπληκτοι οι κάτοικοι το είδαν να πηδά τόσο από το ένα κτίριο στο διπλανό του, όσο και στα απέναντι κατά μήκος της οδού William Henry. Κάθε φορά που η αστυνομία, ο στρατός ή και ομάδες πολιτών πλησίαζαν στην σύλληψή του, αυτό απλά χανόταν με τεράστια άλματα στο σκοτάδι.

Λέγεται ότι οι εμφανίσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται.

Η ύπαρξη αυτής της οντότητας ( ή ότι μπορεί να ήταν), επιβεβαιώνεται τόσο από τα αρχεία της αστυνομία των πόλεων της Αγγλίας όπου συνέβαιναν τα περιστατικά, όσο και από τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής. Και σίγουρα ήταν αληθινά τα περιστατικά αυτά, αλλιώς θα έπρεπε να μιλήσουμε για ομαδική υστερία, και ομαδικές οπτασίες, που συνοδεύονταν από σωρεία αυτοτραυματισμών. Πράγματα αδιανόητα για μια χώρα που δύσκολα θα κινητοποιούσε στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις για κάτι που δεν θα υπήρχε, δεν θα τρόμαζε, δε θα φόβιζε, δε θα πανικόβαλε...

Μυθικά πλάσματα φύλακες των θησαυρών

Ας δούμε μερικά πλάσματα, τα οποία λέγεται ότι ήταν φύλακες μεγάλων θησαυρών στην αρχαιότητα αλλά και τι πιστεύεται σήμερα.

Η κοινή προέλευση Γης και Σελήνης

Η Σελήνη περιέχει την ίδια ποσότητα νερού με την Γη, δείχνοντας την κοινή προέλευση των δύο πλανητών

Εδώ το φως

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα
κακιά σκουριά δεν πιάνει
μηδέ αλυσίδα στου Ρωμιού
και στ' αγεριού το πόδι

Εδώ το φως εδώ ο γιαλός
χρυσές γαλάζιες γλώσσες
στα βράχια ελάφια πελεκάν
τα σίδερα μασάνε

Το Σπήλαιο Reed Flute στην Κίνα

Το σπήλαιο είναι γνωστό και ως το "Παλάτι των Φυσικών Τεχνών" και βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Κίνας.

 

Ξέρατε ότι ...

... το 11% των ανθρώπων είναι αριστερόχειρες

Οι πιο αγενείς πόλεις του κόσμου

“Ακονίστε” τους αγκώνες σας για μία διαμονή σ’ αυτά τα ξέφρενα μέρη όπου οι καλοί τρόποι είναι δυσεύρετοι.

Αυτό το φυτό άνθισε σε υψόμετρο 4.505 μέτρων!

Είναι ο νέος κάτοχος του πανευρωπαϊκού ρεκόρ για το μεγαλύτερο υψόμετρο που έχει βρεθεί ποτέ ανθισμένο φυτό στην Ευρώπη.

Ανακαλύφθηκε σε υψόμετρο 4.505 μέτρων στις κεντρικές Ελβετικές Άλπεις από Ελβετούς επιστήμονες.

Το φυτό (με την επιστημονική ονομασία Saxifraga oppositofolia), που είναι κοινό στις ορεινές αλπικές περιοχές, βρέθηκε από τον βοτανολόγο Κρίστιαν Κέρνερ μόλις 40 μέτρα κάτω από την κορυφή Ντομ στο καντόνι του Βαλέ, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

«Πρόκειται σχεδόν για θαύμα. Είναι το μεγαλύτερο υψόμετρο που έχει βρεθεί ποτέ ανθισμένο φυτό στην Ευρώπη και η τοποθεσία του είναι πιθανώς το πιο κρύο σημείο στον κόσμο, όπου έχει ποτέ ανακαλυφθεί φυτό», όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του πανεπιστημίου της Βασιλείας.

Το ανθεκτικό φυτό, σε τόσο μεγάλο υψόμετρο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα πρέπει να αντέχει συχνές νυχτερινές θερμοκρασίες κάτω του μηδενός, οι οποίες τον χειμώνα πέφτουν μέχρι τους μείον 21 βαθμούς Κελσίου, ενώ το καλοκαίρι φτάνουν το πολύ μέχρι τους 18,1 βαθμούς.

πηγή: newsit.gr

Long exposure φωτογραφίες αεροσκαφών σε απογείωση

πηγή: francescomugnai.com

Μας άλλαξαν τα φώτα

Μια παράξενη συνήθεια στην Αγγλία ήταν να κατραμώνουν τους λαθρέμπορους. Τους κρεμούσαν στις ακτές της θάλασσας, τους άλειβαν με πίσσα και τους άφηναν εκεί να αιωρούνται βδομάδες, μήνες και χρόνια, καμιά φορά. Έβαζαν δε τις κρεμάλες σε απόσταση πάνω στους βράχους της παραλίας.

 

Ο δορυφόρος βρήκε χαμένες πυραμίδες

Ερευνητές με τη βοήθεια φωτογραφιών από δορυφόρο κατάφεραν να εντοπίσουν 17 χαμένες πυραμίδες καθώς και περισσότερους από 1000 τάφους και 3000 αρχαίους οικισμούς στην Αίγυπτο

Σύμφωνα με το BBC οι αρχικές ανασκαφές έχουν ήδη επιβεβαιώσει την ύπαρξη ορισμένων ευρημάτων, ενώ μέχρι τώρα έχουν αναγνωρίσει τις δύο πυραμίδες.

Σε δήλωσή της η Σάρα Παράκ, μέλος της επιστημονικής ομάδας της ΝΑΣΑ ανέφερε "Η ανασκαφή μια πυραμίδας είναι το όνειρο κάθε αρχαιολόγου" και πρόσθεσε "Η "Α χα!" στιγμή για μένα ήταν όταν μπόρεσα να κοιτάξω όλα όσα ανακαλύψαμε και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι εντοπίσαμε τόσες πολλές περιοχές σε όλη την Αίγυπτο".

Η ομάδα ανέλυσε εικόνες από δορυφόρους σε 700 χιλιομέτρων από τη Γη χρησιμοποιώντας υπέρυθρες ακτίνες.

Η Σάρα εκτιμά ότι υπάρχουν περαιτέρω αρχαιότητες που δεν έχουν ανακαλυφθεί. "Αυτές είναι απλώς περιοχές κοντά στην επιφάνεια της Γης. Υπάρχουν πολλές χιλιάδες περαιτέρω περιοχές του Νείλου, που έχουν καλυφθεί από το βούρκο. Αυτή είναι μόνο η αρχή αυτού του είδους δουλειάς"

Εξέφρασε, ακόμη, την ελπίδα ότι η νέα τεχνολογία θα βοηθήσει τους νέους να προσεγγίσουν την αρχαιολογία και ότι θα αποτελέσει πολύ μεγάλη βοήθεια για τους αρχαιολόγους του κόσμου.

πηγή: news247.gr

Τα µυστικά του e-shopping

Τo e-shopping έχει τα µυστικά του. Σίγουρα, ο βασικός λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι ψωνίζουν από το Internet είναι οι χαµηλότερες τιµές που υπόσχονται τα ηλεκτρονικά καταστήµατα. Ειδικά σε καιρό κρίσης, όταν το κάθε ευρώ µετράει, το να γλιτώνει κάποιος χρήµατα από τις αγορές του µόνο καλό είναι. Εντούτοις, το οικονοµικό δεν είναι το µοναδικό κριτήριο στην επιλογή e-shop. Τι να κάνεις τη χαµηλότερη τιµή όταν το προϊόν δεν είναι διαθέσιµο, έρχεται σε µερικές… εβδοµάδες αντί για µέρες και σε περίπτωση «στραβής» δεν µπορείς να βρεις το δίκιο σου µε τίποτε;

Για όσους θέλουν λοιπόν να αποφύγουν τις κακοτοπιές, υπάρχουν συγκεκριµένα στοιχεία που πρέπει να λάβουν υπ’ όψιν, αλλά και µία σειρά από «παγίδες» που πρέπει να αποφύγουν, προκειµένου να µη βγουν χαµένοι αντί για κερδισµένοι.

Αρχίζοντας απότα βασικά, το πρώτο στοιχείο που πρέπει ναλάβει υπ’ όψιν κάποιος όταν κάνει ψηφιακές αγορές είναι η ποικιλία και η γκάµα των προϊόντων του εκάστοτε καταστήµατος. Ειδικά αν θέλει να ψωνίσει πολλά αγαθά, συχνά συµφέρει να το κάνει από ένα κατάστηµα λόγω χαµηλότερων µεταφορικών.

Αφού κάνει την επιλογή, είναι βασικό να δει κατά πόσο οι προσφορές και οι εκπτώσεις που υπόσχεται το κάθε κατάστηµα είναι πραγµατικές. ∆ηλαδή, από τη µια, αν η µειωµένη τιµή είναι όντως ανταγωνιστική σε σχέση µε τα υπόλοιπα καταστήµατα και, από την άλλη, αν το προϊόν σε προσφορά είναι πραγµατικά διαθέσιµο. Και αυτό γιατί αρκετά συχνά ορισµένα καταστήµατα ρίχνουν δήθεν τις τιµέςσε προϊόντα µόνο και µόνο για να δελεάσουν τον υποψήφιο πελάτη και στη συνέχεια τον ενηµερώνουν ότι δεν είναι διαθέσιµο προκειµένου να τον ωθήσουν σε κάποιο άλλο.

Βασικό κριτήριο για την επιλογή ηλεκτρονικού καταστήµατος είναι επίσης οι τρόποι πληρωµής. Ο πιο συνηθισµένος είναι η χρήση πιστωτικής κάρτας, αλλά σε πολλές περιπτώσεις οι υποψήφιοι πελάτες δεν θέλουν ή δεν µπορούν να χρησιµοποιήσουν «πλαστικό χρήµα». Ετσι, τα καταστήµατα που επιτρέπουν την αντικαταβολή ή την κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασµό «κερδίζουν πόντους» έναντι των υπολοίπων. Επίσης, σηµαντικό πλεονέκτηµα για τον πελάτη είναι η λειτουργία φυσικών καταστηµάτων, από τα οποία µπορεί να παραλάβει τηνπαραγγελία του πληρώνοντας επιτόπου το ποσό. Σηµαντική λεπτοµέρεια είναι επίσης το κόστος παράδοσης. Αφενός πρέπει να είναι ξεκάθαρο στοsite, ανάλογα µε τον τρόποαποστολής και πληρωµής (π.χ. courier, αντικαταβολή, απλό ταχυδροµείο) και αφετέρου να ισχύει και στην πραγµατικότητα ώστε να µην περιµένεις άλλο και να πληρώνεις άλλο.

Φτάνοντας στο κοµµάτι της παράδοσης, είναι σηµαντικό το κατάστηµα να ενηµερώνει έγκαιρα και σωστά για τον χρόνο παράδοσης. ∆εν µπορείς να κρατάςδεσµευµένο τον πελάτη για ένα οκτάωρο µέχρι να παραδώσεις ούτε να υπόσχεσαι ότι το προϊόν θα φτάσει τη ∆ευτέρα και αυτό να έρχεται… την Παρασκευή. Παροµοίως, ησυσκευασία του προϊόντοςπρέπει να εξασφαλίζει ότι θα φτάσει στον προορισµό του χωρίς ατυχήµατα.

Ακόµα όµως και µετά την παραλαβή, η σχέση µε το e-shop δεν τελειώνει. Οι πελάτες πρέπει να βεβαιωθούν ότι στη συσκευασία που παραλαµβάνουν υπάρχει εγγύηση αλλά και ελληνικό εγχειρίδιοοδηγιών, ενώ στην περίπτωση«στραβής» το e-shopθα πρέπει να αναλαµβάνει το θέµα τουservice, είτε το ίδιο είτε σεσυνεργασία µε την αντιπροσωπεία του εκάστοτε προϊόντος. ∆ηλαδή, να µη «ρίχνει µπαλάκι» τον πελάτη στην αντιπροσωπε ία, αλλά να αναλαµβάνει το ίδιο τη διαδικασία, εξασφαλίζοντας ότι το προϊόν θα αντικατασταθείή θα επισκευαστεί και µάλιστα σε λογικό διάστηµα.

Τέλος, «σηµείοκλειδί» είναι η επικοινωνία του e-shop µε τονπελάτη. Αρχίζονταςαπό τα βασικά, όσο περισσότερες ώρες λειτουργεί ηµερησίως το τηλεφωνικόκέντρο του καταστήµατος τόσοκαλύτερο είναι για τη συνεργασία µε τον πελάτη. Ιδανικά, πρέπει να λειτουργεί 24 ώρες την ηµέρα. Αντίστοιχα, αν ο πελάτης επιλέξει να επικοινωνήσει µέσω e-mail η απάντηση πρέπει να είναι άµεση, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις ηλεκτρονικά καταστήµατα επικοινωνούν και µε SMS προκειµένου να ενηµερώσουν τον πελάτη για την παραγγελία του.

πηγή: tanea.gr