Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Τάσος Σχίζας - Η Τεχνική της αναλογικής και της ψηφιακής φωτογραφίας


Το βιβλίο έχει δύο μορφές, Τυπογραφική και ηλεκτρονική (σε pdf και σε rar αρχείο). Η ηλεκτρονική έκδοση προσφέρεται δωρεάν για να είναι προσιτή σε κάθε ενδιαφερόμενο. Η τελευταία τυπογραφική έκδοση (Σεπτέμβριος 2010) διατίθεται στην αγορά με κόστος 12 € και δεν ταυτίζεται με την ηλεκτρονική.

Το κάστρο Χόγκουαρτς με LEGO


Η Alice Finch δημιουργεί κατασκευές με τουβλάκια LEGO. Μια από τις δημιουργίες της είναι ένα αντίγραφο της Σχολή Χόγκουαρτς από το έργο της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ "Χάρι Πότερ". Το έργο της αποτελείται από 400.000 κομμάτια LEGO και χρειάστηκε ένα ολόκληρο χρόνο για να το ολοκληρώσει.

Σινέ Αστρον: Η ιστορία ενός κινηματογράφου που κατάφερε να μη γίνει σουπερμάρκετ


Έπειτα από προσπάθειες 5 χρόνων, συγκέντρωση 1.000 υπογραφών, ποδηλατοδρομίες και αποστολή 2.000 καρτών προς τους υπουργούς Πολιτισμού αυτών των χρόνων, οι κάτοικοι της περιοχής των Αμπελοκήπων, μαζί με τη μη κερδοσκοπική εταιρεία Monumenta, κατάφεραν να διασώσουν τον κινηματογράφο Άστρον, τον πρώτο χειμερινό κινηματογράφο της περιοχής, οι χώροι του οποίου φιλοξενήθηκαν πολλές από τις εμπειρίες τους: πρώτη φορά στο σινεμά, πρώτη ταινία, πρώτη συνάντηση, πρώτο φιλί.

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Η Ελλάδα μας με το φακό του Ιορδάνη Κεβρεκίδη

Καρυάτιδες - Kevrekidis Photography - kevrekidis

Χαζεύοντας τις προάλλες στο deviantart, είδα μια φωτογραφία του Ιορδάνη Κεβρεκίδη με το Κάστρο της Μεθώνης -θα την δείτε παρακάτω. Άρχισα να "χαζεύω" στις φωτογραφίες του και "κόλλησα" σε αυτήν που βλέπετε παραπάνω με τις Καρυάτιδες. Επικοινώνησα μαζί του και ο Ιορδάνης μου επέτρεψε να σας παρουσιάσω όποια φωτογραφία του ήθελα.

Μιχάρα, το ηφαίστειο των αυτοκτονιών στην Ιαπωνία

Ο κρατήρας του ηφαιστείου σε φωτογραφία του 1930 - πηγή

Στις 11 Φεβρουαρίου του 1933, μια 21χρονη λεσβία φοιτήτρια ονόματι Κιγιόκο Ματσουμότο αυτοκτόνησε, πέφτοντας στον κρατήρα του ηφαιστείου Μιχάρα που δεσπόζει στη νήσο Ίζου Όσιμα.

Δείτε και το Aokigahara, το δάσος των αυτοκτονιών, επίσης στην Ιαπωνία...

Η Ματσουμότο είχε «ξεμυαλιστεί» με τη συμφοιτήτριά της Μασάκο Τομίτα, κι εφόσον οι λεσβιακές σχέσεις θεωρούνταν εκείνη την εποχή ταμπού, το ζευγάρι αποφάσισε να ταξιδέψει μέχρι το ηφαίστειο, όπου η Ματσουμότο θα μπορούσε να θέσει τέρμα στη ζωή της, πέφτοντας από μία ράμπα η οποία επέτρεπε στους επισκέπτες να κοιτάξουν κατευθείαν την κοχλάζουσα λάβα στο κέντρο του κρατήρα.

Σε μία προσπάθεια τουριστικής εκμετάλλευσης της αυτοκτονίας της Ματσουμότο και της δημοφιλίας που είχε αρχίσει να κερδίζει η νήσος Ίζου Όσιμα, μία ακτοπλοϊκή εταιρεία μετονόμασε το σημείο σε «Σημείο Αυτοκτονίας», για να ακολουθήσει το αδιαχώρητο...

Μόνο το 1933 από το συγκεκριμένο σημείο έπεσαν 944 άνθρωποι, ενώ τα επόμενα δύο χρόνια σημειώθηκαν εκεί άλλες 350 αυτοκτονίες, παρουσία μάλιστα θεατών οι οποίοι πήγαιναν εκεί μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουν τους αυτοκτονούντες να πηδάνε μέσα στη λάβα.

Μέχρι το ξέσπασμα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 45 ζευγάρια λεσβιών πηδούσαν μαζί μέσα στον κρατήρα, ακολουθώντας τη μοίρα της Ματσουμότο και τη μόδα που η ίδια είχε άθελά της δημιουργήσει.

Η «επιδημία» αυτοκτονιών έλαβε τέλος, όταν η ιαπωνική κυβέρνηση αποφάσισε τη φύλαξη του σημείου, ενώ με ειδικό διάταγμα το να αγοράσει κανείς απλό εισιτήριο άνευ επιστροφής θεωρείται μέχρι και σήμερα ποινικό αδίκημα.

Το ηφαίστειο στην τέχνη

Το Μιχάρα ήταν το μέρος όπου η Ιαπωνική κυβέρνηση φυλάκισε τον Γκοτζίλα στην ταινία "Godzilla 1985". Πέντε χρόνια μετά, στο sequel "Godzilla vs. Biollante", βόμβες που είχαν τοποθετηθεί στο ηφαίστειο εξερράγησαν και και απελευθέρωσε τον Γκοτζίλα.

Στο μυθιστόρημα-ταινία "Ring", στο Μιχάρα αυτοκτονεί η Shizuko Yamamura, μητέρα της Sadako Yamamura.

πηγές: iefimerida.gr , wikipedia.org

Ένα τοπίο σκαλισμένο σε κολλητική ταινία


Ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Takahiro Iwasaki σκάλισε το τοπίο που βλέπουμε στην φωτογραφία από πάνω σε ένα ρολό κολλητικής ταινίας. Ο Iwasaki δημιουργεί μικροσκοπικά γλυπτά με αντικείμενα καθημερινής χρήσης όπως κολλητικές ταινίες, νήματα και κλωστές.





Ασπρόμαυρο Infrared Time-Lapse βίντεο τοπίων με σύννεφα

Ο φωτογράφος Glen Ryan εργάζεται ένα long-running infrared project που το ονομάζει "Invisible Landscapes" (Αόρατα Τοπία). Πρόσφατα δημιούργησε το time-lapse βίντεο που ακολουθεί στο οποίο εμφανίζονται τα ασβεστολιθικά τοπία κοντά στο Wee Jasper στη Νέα Νότια Ουαλία. Οι ασπρόμαυρες infrared εικόνες κάνουν τα σύννεφα να "πετάγονται" στον σκοτεινό ουρανό.


Ο Ryan συνεργάστηκε με τον James van der Moezel. Ότι φαίνεται στο βίντεο είναι τραβηγμένο με τις κάμερες Red Scarlet και Red Epic, φακούς Nikon, infrared φίλτρα και το Photoshop CS6.

Δείτε το βίντεο σε HD και full screen.



Δείτε και μερικές σκηνές:



Ποπ κορν και κινηματογράφος: πως προέκυψε αυτή η σχέση;


Έχετε αναρωτηθεί γιατί στον κινηματογράφο το πιο αγαπημένο σνακ είναι το ποπ κορν;

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Η θυσία του βουδιστή μοναχού Quang Duc το 1963


Το 1963, ο πρόεδρος του Νοτίου Βιετνάμ Ngo Dinh Diem, μετά την καταστολή εσωτερικών εξεγέρσεων, εγκαθίδρυσε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς. Αν και εξαρτώταν σε μεγάλο βαθμό από τη βοήθεια των ΗΠΑ, ο Diem αρνήθηκε να ακούσει τις συμβουλές τους για τον πόλεμο, ο οποίος οδηγεί σε γενοκτονία. Τον Ιούνιο, οι Βουδιστές εξεγέρθηκαν στις πόλεις Hué και Σαϊγκόν, εναντίον των οποίων ο Ρωμαιοκαθολικός Diem χρησιμοποίησε στρατιωτική δύναμη για να τις καταστείλει.

Στις 21 Ιουνίου, οι μοναχοί πραγματοποίησαν πορεία στη Σαϊγκόν. Ο 73χρονος Thich Quang Duc κάθισε σταυροπόδι στο κέντρο ενός ανθρώπινου κύκλου. Ένας μοναχός τον περιέλουσε με βενζίνη. Με μια γαλήνη στα μάτια του, ο Quang Duc άναψε ένα σπίρτο στις 9:22. Καθώς οι φλόγες αγκάλιαζαν το κορμί του, μένοντας ασάλευτος στη θέση του δεν έβγαλε ούτε μια κραυγή. Στη διαθήκη του ζητούσε από τον πρόεδρο να είναι ευγενικός με τον λαό του.


Η φωτογραφία του δημοσιογράφου Malcolm Browne έκανε το γύρω του κόσμου και εμφανίστηκε σε όλες τις εφημερίδες. Εκτός, από τους New York Times, των οποίων ο εκδότης θεώρησε τη φωτογραφία πολύ γραφική για να την βάλει στο πρωτοσέλιδο. Ο Τζον Κένεντι δήλωσε ότι, "καμία ειδησεογραφική φωτογραφία στην ιστορία δεν είχε τόσο συναίσθημα όσο αυτή". Η φωτογραφία κέρδισε το βραβείο World Press Photo of the Year το 1963.

Το Κόσμημα του Κόσμου


"Jewel of the Universe" ονομάζει ο καλλιτέχνης Chris Chamberlain τον παγκόσμιο χάρτη που έφτιαξε -σε διάστημα 27 μηνών- από 1/3 εκατομμύριο γυαλί και πολύτιμους λίθους και που φωτίζεται από 6912 φωτάκια LED. Ο Chamberlain χρησιμοποίησε 260 καράτια πολύτιμων λίθων για τις μεγάλες πόλεις.





Στην Ελλάδα χρησιμοποίησε για την Αθήνα ζιρκόν, για το Ηράκλειο peridot, για την Πάτρα citrine και για τη Θεσσαλονίκη τοπάζι.

Δείτε εδώ όλη τη λίστα με τους λίθους.

Τι σκυλιά χρησιμοποίησε ο Πάβλοφ για τα πειράματα του;

Ένα από αυτά τα 35 σκυλιά διατηρείται στο Μουσείο Πάβλοφ στη Ρωσία.

Κάποιοι σίγουρα θα έχουν ακουστά για τα πειράματα του βραβευμένου με Νόμπελ Ιατρικής 1904, Ιβάν Πάβλοφ, με σκυλιά.

Αυτά τα σκυλιά που έμαθαν να τους τρέχουν τα σάλια στον ήχο κουδουνιών δεν ήταν όλα καθαρόαιμα.

Δείτε μια εικόνα και με τα 35 σκυλιά που χρησιμοποίησε ο Πάβλοφ για να αναπτύξει τις θεωρίες του σε σχέση με τα αντανακλαστικά το 1901.

Η Times Square το 1903


Το κτήριο που θα στέγαζε τη New York Times και έδωσε το όνομα του στην Times Square ήταν υπό κατασκευή όταν τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία το 1903. Πριν κατασκευαστεί το κτήριο, η περιοχή ήταν γνωστή ως Longacre Square. Δείτε την σε μεγαλύτερη μέγεθος εδώ

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Μικροσκοπικά μπονσάι από σύρμα


Στον Ken To αρέσουν πολύ τα μπονσάι και δημιουργεί μικροσκοπικά δέντρα με σύρμα. Για κάθε δέντρο χρειάζεται γύρω στις 3 ώρες και ακόμα και το πιο μικρό δέντρο χρειάζεται 5,48 μέτρα σύρμα.

Villa Epecuen, η πόλη που ήταν βυθισμένη για 25 χρόνια


Στην δεκαετία του 1920, ιδρύθηκε η μικρή τουριστική πόλη Villa Epecuen (Αιώνια Πηγή) στις ακτές της Lago Epecuen, μιας αλμυρής λίμνης κάπου στα 600 χλμ νοτιοδυτικά του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή. Η Lago Epecuen είναι σαν όλες τις άλλες λίμνες των βουνών, μόνο που είναι η δεύτερη σε αλμυρότητα μετά τη Νεκρά Θάλασσα και 10 φορές πιο αλμυρή από κάθε ωκεανό.

Οι θεραπευτικές δυνατότητες της λίμνης ήταν γνωστή για αιώνες. Ο θρύλος λέει πως δημιουργήθηκε από τα δάκρυα ενός μεγάλου Αρχηγού που έκλαιγε για το χαμό του αγαπημένου του.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, άρχισαν να φτάνουν πρώτοι κάτοικοι. Στην δεκαετία του 1970 ο πληθυσμός του μικρού χωριού έφτασε τους 7.000, ενώ 25.000 επισκέπτες έρχονταν κάθε χρόνο. Εκείνη την εποχή, έβρεξε πολύ περισσότερο από το συνηθισμένο στους γύρω λόφους και η Lago Epecuen άρχισε να φουσκώνει. Στις 10 Νοεμβρίου του 1985 το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βυθίστηκε κάτω από 1,20 μέτρα νερού όταν έσπασε ένα φράγμα. Μέχρι το 1993, μεγάλο μέρος της πόλης ήταν κάτω από 10 μέτρα νερού.

Το 2009, τα νερά άρχισαν να αποτραβιούνται και η Villa Epecuen άρχισε να εμφανίζεται και πάλι.

Οι φωτογραφίες είναι από το 2011, του φωτογράφου του AFP Juan Mabromata.





Μόνο ο 81χρονος Pablo Novak επέστρεψε από τους παλιούς κατοίκους.


Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Ηλίας Βενέζης - Το νούμερο 31328


Ο Ηλίας Βενέζης (επίσημο όνομα Ηλίας Μέλλος, 1904 Αϊβαλί – 1973 Αθήνα) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Έγινε γνωστός για τα μυθιστορήματά του Αιολική Γη, Το νούμερο 31328 και το θεατρικό έργο Μπλοκ C. Έγινε ο πρώτος Έλληνας συγγραφέας του οποίου τα έργα μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, κάνοντας γνωστή την ελληνική λογοτεχνία στο εξωτερικό.

Η επιθεώρηση που βάφτηκε με αίμα. Πρωταγωνιστής ο 27χρονος ηθοποιός Βασίλης Αυλωνίτης.

Ο 27χρονος Βασίλης Αυλωνίτης στον ρόλο που υποδυόταν το 1931 στο θέατρο ΠΕΡΟΚΕ

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Όταν η επιθεωρησιακή οπερέτα «ΚΑΤΕΡΓΑΡΑ» των Κίμωνα Καπετανάκη – Μίμη Κατριβάνου ανέβαινε στο θέατρο «ΠΕΡΟΚΕ» του Μεταξουργείου, πριν ογδόντα χρόνια, τον Αύγουστο 1931, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα προκαλούσε φονικό και θα οδηγούσε σε πολιτική ένταση και κρίση. Περισσότερο ακόμη δεν μπορούσε να διανοηθεί τι θα ακολουθούσε ο 27χρονος τότε ηθοποιός Βασίλης Αυλωνίτης (1904-1970), ο οποίος μέχρι που έφυγε από τη ζωή αισθανόταν το βάρος πως ένα επιθεωρησιακό του νούμερο έγινε αφορμή για να χαθεί η ζωή ενός τεχνικού του θεάτρου!

Ήταν στα χρόνια της τελευταίας πρωθυπουργίας του Ελευθερίου Βενιζέλου και η ελληνική κοινωνία ζούσε –για μία ακόμη φορά– εντονότατη οικονομική κρίση, η οποία είχε διεθνείς διαστάσεις. Εξάλλου, εκείνη η κρίση οδήγησε σε πτώση των δημοσίων εισπράξεων με δυσάρεστες οικονομικές επιπτώσεις. Σε τέτοιο βαθμό ώστε η κυβέρνηση οκτώ μήνες αργότερα (Απρίλιος 1932) αναγκάστηκε να κηρύξει προσωρινό χρεοστάσιο και εντέλει να παραιτηθεί. Η εποχή ευνοούσε τους παρακρατικούς μηχανισμούς, οι οποίοι προσπαθούσαν να καταπνίξουν τις πάσης φύσεως αντιδράσεις. Στο στόχαστρο βρέθηκαν και οι λαϊκές επιθεωρήσεις, αφού ο φιλοκυβερνητικός Τύπος πυροδοτούσε την κατάσταση κάνοντας λόγο για «κίτρινον θέατρον (που) πρέπει να τιμωρηθή».

Το θύμα Παναγιώτης Μωραΐτης

Στο «ΠΕΡΟΚΕ»
Στο κομψό για την εποχή θερινό θέατρο «ΠΕΡΟΚΕ», όπου ανέβαινε η επιθεώρηση «ΚΑΤΕΡΓΑΡΑ» είχε συγκεντρωθεί ο καλλιτεχνικός ανθός της εποχής. Η περίφημη Ζαζά Μπριλλάντη, η καρατερίστα και μουσικός Σωτηρία Ιατρίδου, ο αδελφός της χορευτής, κωμικός, σκιτσογράφος και σκηνογράφος Σταύρος Ιατρίδης, Κυριάκος Μαυρέας, Βασίλης Αυλωνίτης κ.ά. Ντυμένη η επιθεώρηση με τη μουσική του Γρηγόρη Κωνσταντινίδη θεωρείτο από τις μεγαλύτερες θεατρικές επιτυχίες της εποχής.

Το εσωτερικό του Θεάτρου ΠΕΡΟΚΕ το 1931

Οι διθυραμβικές κριτικές εκ μέρους του Τύπου πλημμύριζαν καθημερινά το θέατρο με κόσμο. Το 1931 και αφού οι παραστάσεις είχαν ξεκινήσει από τα μέσα Μαΐου θεωρείτο μια από τις καλύτερες χρονιές για το «Περοκέ». Φρόντιζε δε ο θιασάρχης να προστίθενται κάθε λίγο και νέες σκηνές για να προκαλεί το ενδιαφέρον του κοινού. Ανάμεσα στις σκηνές αυτές περιλαμβανόταν και το νούμερο «Από τους Υπουργούς βγήκαν τα κολοκύθια» που παρουσίαζε ο Β. Αυλωνίτης και έμελε να βαφτεί με αίμα.

Τα γεγονότα
Ας παρακολουθήσουμε όμως τα γεγονότα μέσω μιας ανέκδοτης διήγησης του Βασίλη Αυλωνίτη. Ήταν κοντά στα μεσάνυχτα, όταν επί σκηνής ο Αυλωνίτης σατίριζε τον Πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο και συνεργάτες του που είχαν κατηγορηθεί για συμμετοχή σε σκάνδαλα, ιδιαίτερα δε τον Ευστράτιο Γαλόπουλο για το περίφημο σκάνδαλο της κινίνης. Τότε είδε να ανεβαίνουν επί σκηνής τέσσερα άτομα, τα οποία από την έναρξη της παράστασης κάθονταν στην πρώτη σειρά των καθισμάτων. Όταν διαπίστωσε πως ο ένας εξ αυτών είχε βγάλει περίστροφο και ο άλλος κρατούσε μαγκούρα οπισθοχώρησε και ενώ ψέλλιζε «δεν φταίω εγώ» σκόνταψε την ώρα που ο πιστολάς τραβούσε τη σκανδάλη.

Οι σφαίρες δεν βρήκαν τον Αυλωνίτη αλλά έναν τεχνικό του θεάτρου, τον 35χρονο Παναγιώτη Μωραίτη, ο οποίος είχε βγει προς τη σκηνή για να δει τι συμβαίνει. Ο Αυλωνίτης έτρεξε στα αποχωρητήρια του θεάτρου για να κρυφτεί και να αποφύγει τα χειρότερα, στη συνέχεια δε πήδηξε από ένα παράθυρο και έφυγε τρέχοντας για το σπίτι του. «Θα περάσουν πολλά χρόνια για να βγω σε αθηναϊκή σκηνή», δήλωνε στους ανθρώπους του και στους δημοσιογράφους.

Οι θεατές νόμιζαν στην αρχή πως επρόκειτο για νούμερο της επιθεώρησης. Αλλά μετά τον πρώτο πυροβολισμό ακολούθησαν και άλλοι από τη μεριά της πλατείας. Όπως ήταν φυσικό επικράτησε πανζουρλισμός. Γυναικείες κραυγές, λιποθυμίες, πεταμένα εδώ κι εκεί τσάντες και καπέλα, καθίσματα σκορπισμένα παντού και παιδάκια να τα έχουν χαμένα ενώ οι μπράβοι συνέχιζαν το από σκηνής έργο τους πυροβολώντας κατά των ηθοποιών. Ο θιασάρχης Νίκος Σύλβας δεν ήξερε ποιον να πρωτοκαθησυχάσει, ενώ από τους πυροβολισμούς τραυματίστηκε ο λογιστής του θεάτρου Νικόλαος Λαγκαδάς, ο ηλεκτρολόγος Κλαύδιος Χατζηγεωργίου και η ηθοποιός Διαλεχτή Ρούσσου.

Η άφιξη ισχυρής αστυνομικής δύναμης από το κοντινό τμήμα απέτρεψε τα χειρότερα. Τρεις από τους δράστες που ήταν ακόμη στη σκηνή και στα παρασκήνια συνελήφθησαν και κινδύνευσαν από το λυντσάρισμα του κόσμου. Ο ένας εξ αυτών, ο Ανδρέας Δικώνυμος, ήταν τρόφιμος των φυλακών αφού ήδη είχε καταδικαστεί για έναν φόνο, ενώ οι άλλοι δύο, ο 33χρονος Κ. Σταφυλαράκης και 32χρονος καφετζής Κ. Περουλίδης, δήλωναν ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Αντιδράσεις και καταδίκες
Ακολούθησε οξύτατη πολιτική αντιπαράθεση. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του Λαϊκού Κόμματος Παναγής Τσαλδάρης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην Κυβέρνηση και η πολιτική αντιπαράθεση κράτησε ολόκληρες εβδομάδες. Η δε κηδεία του Μωραίτη, εξελίχθηκε σε αντικυβερνητική διαδήλωση, στην οποία πρωτοστάτησε ο κόσμος του θεάτρου.

Όσο για το θέατρο «ΠΕΡΟΚΕ» συνέχισε τις παραστάσεις του λίγες ημέρες αργότερα και αφού αφαιρέθηκαν τα τετράστιχα που είχαν προκαλέσει τη μήνι των βενιζελικών. Η «προληπτική λογοκρισία» που επιβλήθηκε ήταν από τις δυσμενέστερες επιπτώσεις εκείνου του περιστατικού. Τη λογοκρισία αυτή επέβαλαν τα επαγγελματικά σωματεία (Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, Εταιρεία Ελλήνων Συγγραφέων, Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος και Σωματείο Τεχνικών Θεάτρου) προκειμένου να περιοριστούν οι σκηνές και οι λέξεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέα αναστάτωση.

Ως ηθικός αυτουργός των γεγονότων θεωρήθηκε ο Παύλος Γυπάρης (1882-1966), για τον οποίο εκδόθηκε και ένταλμα σύλληψης, αλλά ουδέποτε συνελήφθη. Ο ίδιος είχε εμπλακεί στην υπόθεση δολοφονίας του Ίωνα Δραγούμη. Εμφανίσθηκε «αυθορμήτως» την ημέρα της δίκης. Προφυλακίστηκαν αρκετοί που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή στα επεισόδια του θεάτρου. Τελικά στο εδώλιο, εκτός από τον Π. Γυπάρη κάθισαν οι Α. Δικώνυμος, Μ. Σταφυλαράκης, Π. Παπαδοπετράκης και Δ. Μπαδογιάννης. Η δίκη χαρακτηρίστηκε «περίεργη». Ξεκίνησε στο Κακουργοδικείο Πειραιώς και ολοκληρώθηκε στη Χαλκίδα «προς αποφυγήν επεισοδίων». Ακούστηκαν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για μεθοδεύσεις, εκ μέρους των φιλοκυβερνητικών, δολοφονίας διευθυντών εφημερίδων και γενικότερα παραγόντων της δημόσιας ζωής που εξέφραζαν δημοσίως την αντίθεσή τους στις κυβερνητικές πολιτικές. Τον Δεκέμβριο του 1932 καταδικάσθηκαν μόνον οι δύο από τους δράστες, οι Δικώνυμος και Σταφυλακαράκης σε 7ετή κάθειρξη.

πηγή: mikros-romios.gr

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Τα ψηλότερα αγάλματα του Χριστού


Ίσως το πιο γνωστό άγαλμα του Χριστού (πάνω) να είναι αυτό στο Ρίο της Βραζιλίας, αλλά δεν είναι ούτε το μοναδικό, ούτε το ψηλότερο.

Το άγαλμα στο όρος Κορκοβάντο είναι μόλις το τέταρτο σε ύψος.

Πέντε θησαυροί που δεν ήταν χρυσός και φυλάχτηκαν στο Fort Knox


Στο Fort Knox φυλάσσεται ο χρυσός των ΗΠΑ. Κατά καιρούς όμως έχουν φυλαχτεί και άλλα αντικείμενα -που δεν ήταν χρυσά- αλλά έχουν μεγάλη αξία.

Γιατί το αγαλματίδιο της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου ονομάζεται Όσκαρ;


Είναι κοινώς αποδεκτό πως το αγαλματίδιο πήρε το όνομα του από την υπάλληλο της ακαδημίας Μάργκαρετ Χέρικ, η οποία όταν το είδε πρώτη φορά το 1931, δήλωσε πως της θυμίζει τον θείο της Όσκαρ.

Έξι άνθρωποι που κέρδισαν Όσκαρ αλλά δεν υπήρξαν ποτέ!


Το να κερδίσει κάποιος Όσκαρ είναι πολύ δύσκολο (λέμε τώρα...). Το να προταθεί κάποιος που δεν υπάρχει ακόμα πιο δύσκολο!

Δείτε έξι τέτοιες περιπτώσεις.

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Πελέ και Μπόμπι Μουρ, η ιστορία πίσω από την φωτογραφία


Αγγλία και Βραζιλία πήγαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1970 με μεγάλες προσδοκίες. Η Αγγλία ήταν η κάτοχος και η Βραζιλία η νικήτρια των Κυπέλλων του 1958 και του 1962. Μετά τον ταπεινωτικό αποκλεισμό του 1966 από τους ομίλους ακόμα, είχε επιστρέψει με "πέντε 10ρια" -τον Πελέ, τον Ζαϊρζίνιο, τον Ριβελίνο, τον Γκέρσον και τον Τοστάο.

1918: το παγωμένο πυροσβεστικό


Πριν λίγες μέρες, ένα πενταώροφο κτήριο στο Σικάγο, αφού πήρε φωτιά, μετά το σβήσιμο της τα πάντα ήταν παγωμένα, λόγω του ψύχους που επικρατούσε στις ΗΠΑ.

Κάτι ανάλογο είχε συμβεί, την Πρωτοχρονιά του 1918, στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια:

"Το Monticello Hotel του Νόρφολκ στη Βιρτζίνια ήταν ένα ιστορικό ξενοδοχείο το 1898. Το πρώτο ξενοδοχείο καταστράφηκε από φωτιά την Πρωτοχρονιά του 1918, μια τόσο κρύα μέρα που το νερό από τον πυροσβεστικό εξοπλισμό πάγωσε πριν καν φτάσει τη φωτιά".


"Λουλούδια χιονιού" στον φακό μιας κάμερας


Προφανώς, αν κάποιος φωτογραφίζει σε περιοχές με πολύ ψύχος, τότε ο φακός -και η κάμερα ολόκληρη- θα καλυφτεί από χιόνι και πάγο. Οι φωτογραφίες είναι από την κάμερα του φωτογράφου Alessandro Della Bella, που φωτογράφιζε σε ύψος 3.000 μέτρων και με θερμοκρασία -17oC στο όρος Titlis στην Ελβετία.




Ο Della Bella εκθέτει τις κάμερες του σε τόσο ακραία μέρη γιατί δημιουργεί time-lapse βίντεο όπως αυτό, που δείχνει τον αστεροειδή 2012 DA14 πάνω από ένα βουνό στην Ελβετία.



Παλιότερα σας είχαμε παρουσιάσει ένα περιστατικό με τον Della Bella, όταν κάποιος έκλεψε μια κάμερα του, αλλά ο κλέφτης είχε καταγραφεί στο time-lapse βίντεο του Della Bella.