Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

Όταν η τυπογραφία ήταν το μόνο στυλ


Στο άρθρο αυτό θα δείτε μια σειρά από αντικείμενα αφίσες, ετικέτες, συσκευασίες, καταχωρήσεις και άλλα "εφήμερα", που η διακόσμησή τους βασίστηκε σε ένα τυπογραφικό στυλ. Ο όρος "Τυπογραφικός" δεν χρησιμοποιείται εδώ ως προς τη μέθοδο εκτύπωσης, αλλά ως προς τον τρόπο δημιουργίας της κάθε μακέτας. Στην κάθε δουλειά κυριαρχεί με ένα διαφορετικό τρόπο το κείμενο. Σπάνια θα δείτε εικόνες, αλλά και όπου υπάρχουν παίζουν δευτερεύοντα ρόλο.

Γράμματα, προτάσεις, λέξεις και άλλα διακοσμητικά στοιχεία μεταφέρουν το μήνυμα άλλα και δημιουργούν υπέροχα σχεδιαστικά μοτίβα. Εδώ τόσο η γραπτή επικοινωνία όσο και η διακόσμηση έχουν την απόλυτη καλλιτεχνική έκφραση. Η τυπογραφική τεχνική αυτή προϋποθέτει τη γνώση της σωστής μορφής των γραμμάτων και την ικανότητα τοποθέτησής τους με τέτοιο αρμονικό τρόπο ώστε η τελική σύνθεση να αναγνωρίζεται ως έργο τέχνης. Σε αντίθεση με την απλή γραφή, η τυπογραφική σύνθεση, ως έργο τέχνης, δεν οφείλει να είναι ευανάγνωστη με τη συνήθη έννοια της λέξης.










πηγή: graficnotes.blogspot.gr

Μια λίστα με τους λόγους για τους οποίους νοσηλευόταν κανείς στο Trans-Allegheny Lunatic Asylum


Το Trans-Allegheny Lunatic Asylum, αργότερα ονομάστηκε Armand Auclerc Weston State Hospital, ήταν ένα ψυχιατρικό ίδρυμα που λειτούργησε από το 1864 μέχρι και το 1994 στην πόλη Weston στην πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια. Η κατασκευή του διήρκεσε 30 χρόνια (1858-1881). Αρχικά σχεδιάστηκε για να φιλοξενεί 250 ανθρώπους, αλλά στα 1950 οι ασθενείς έφτανα τους 2.400. Έκλεισε το 1994 λόγω αλλαγών στη θεραπεία ασθενών. Η πρώτη ασθενής ήταν μια οικονόμος.

Στην φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω είναι μια λίστα με μερικούς από τους λόγους που κάποιος νοσηλευόταν στο άσυλο. Ανάμεσα τους διαβάζει κανείς το "άσθμα", οι "κακές παρέες" αλλά και η "πολιτική"!!!

«Κόβω που λες την κλωστή. Φέρνω και μια βόλτα τον γύρο του Σταδίου για ασικλίκι!»


Μια αποκαλυπτική συνέντευξη, με άγνωστες λεπτομέρειες, του Σπύρου Λούη στον νεαρό τότε Δημήτρη Ψαθά.
 

Ρόμπερτ Μουγκ: Χωρίς αυτόν τον ιδιοφυή τύπο δεν θα υπήρχε σήμερα ηλεκτρονική μουσική


Επειδή ονομάζεται «ηλεκτρονική» πολλοί νομίζουν ότι πρόκειται για πρόσφατο επίτευγμα. Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι δεν υπήρχαν ανέκαθεν συνθετητές (τα γνωστά συνθεσάιζερς), ότι κάποια μεγαλοφυΐα πρέπει να κρύβεται πίσω από την ιδέα παραγωγής ανύπαρκτων ήχων, ότι η πηγή των techno και ambient ηχοτοπίων πάει πολύ πίσω και πιο συγκεκριμένα κάπου στα εγκεφαλικά κύτταρα ενός τρομερού Αμερικανού μηχανικού ονόματι Ρόμπερτ Μουγκ...

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

Η αληθινή "Rosie Riviter"

Η αφίσα του J. Howard Miller "We Can Do It!" (1943) - πηγή

Η "Rosie the Riveter" είναι μια πολιτιστική εικόνα των ΗΠΑ και εκπροσωπεί τις Αμερικανίδες που εργάζονταν στα εργοστάσια κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά από τα οποία παρήγαγαν πυρομαχικά και πολεμικό υλικό.

Η Geraldine Hoff Doyle, ήταν 17 χρονών το 1942, ενώ δούλευε στο American Broach & Machine Co. και την εντόπισε ένας φωτογράφος και τράβηξε μια φωτογραφία της στη δουλειά. Αυτήν την εικόνα χρησιμοποίησε ο J. Howard Miller για τη διάσημη πλέον αφίσα "We Can Do It!", που κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η αφίσα έγινε γνωστή στα 1980 -και αυτό γιατί δημιουργήθηκε για ένα εσωτερικό project της Westinghouse- όταν άρχισε να χρησιμοποιείται από τους υποστηρικτές της ισότητας των γυναικών στο χώρο εργασίας. Η Doyle έμαθε ότι ήταν το μοντέλο της αφίσας το 1984, όταν διάβασε ένα άρθρο στο περιοδικό "Modern Maturity" που συνδεόταν με μια φωτογραφία της στην αφίσα, την οποία δεν είχε ξαναδεί.

Η Hoff το 1942 - πηγή

Η Hoff το 1942 - πηγή

Το πολύ παράξενο όνομα ενός νοτιοκορεάτικου εστιατορίου!


"Δύο άνθρωποι τρώνε, ένας πεθαίνει, ο άλλος δεν ξέρει" (둘이 먹다 하나가 죽어도 모른다).

Πρόκειται για μια πολύ κοινή Κορεάτικη έκφραση για το πεντανόστιμο φαγητό. Σημαίνει ότι όταν δυο άνθρωποι τρώνε κάτι, ο ένας δεν θα προσέξει αν ο άλλος πεθάνει επειδή είναι πολύ καλό αυτό που τρώνε.

"Ξέρεις, αυτή η γυναίκα τώρα θα περπατήσει 70 χιλιόμετρα μες στη βροχή..."


Ξέρεις, αυτή η γυναίκα τώρα θα περπατήσει 70 χιλιόμετρα μες στη βροχή, με το γουρούνι και το παιδί. Πού θα κοιμηθούν το βράδυ... θα κατεβούν στον κάμπο για μεροκάματο. Έχω τέτοια ντοκουμέντα πως αυτός ο κόσμος που ζει σήμερα δεν είναι ίδιος με τον χθεσινό. Και θα 'πρεπε να υπάρχουν μαρτυρίες ακριβώς για τη ζωή αυτών των προγόνων, που είχαν το θάρρος να κρατήσουν στον τόπο τη ζωή και να υποστούν τα πάνδεινα. Σε μια στιγμή, ήταν κάπου πέντε χιλιόμετρα, δε με βόλευε, πού να την πάρω, και έβαλα το αυτοκίνητο για να αναγκαστεί να περάσει άκρη του δρόμου, να μην είναι στην άσφαλτο, και την πήρα. Γύρισε και είπε στο παιδάκι «Μαργώνεις, καμάρι μου » Κρυώνεις; Μου λέγαν στις εκθέσεις γιατί δεν πουλάω φωτογραφίες. Ακόμη ακόμη πιστέψτε με, και που τις παρουσίαζα στην έκθεση, νόμιζα ότι εκπορνεύω κάτι ιερό. Τι να πουλήσω τώρα εγώ απ' αυτή για να πάρω λεφτά;

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ, κορυφαίος Έλληνας φωτογράφος, γνωστός για την καταγραφή του τρόπου ζωής της ελληνικής υπαίθρου.


πηγή: mixanitouxronou.gr

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

Ταξίδι στο παρελθόν με βάρκα τις διαφημίσεις

Διαφήμιση της Solid

Βουτιά στο ελληνικό παρελθόν, μέσω των διαφημίσεων! Οι ιδέες, τα προϊόντα και οι πρωτοπόροι

Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες


Ποιο όνομα ευρωπαϊκής πρωτεύουσας σημαίνει «η πόλη της χαράς»; Ποια πόλη της Γηραιάς Ηπείρου συνδέεται με... αρκούδες; Τι δουλειά έχει ο Οδυσσέας στη Λισαβόνα και γιατί μία από τις σπουδαιότερες πρωτεύουσες της Γηραιάς Ηπείρου οφείλει το όνομά της σε μια αδελφοκτονία;

Η ετυμολογία και η ονοματολογία των ευρωπαϊκών πρωτευουσών κρύβουν μικρά μυστικά, από απλώς ενδιαφέροντα έως αναπάντεχα και πιπεράτα, κι εμείς τα συγκεντρώνουμε, για να ξέρετε τα πάντα γύρω από τα... αστικά «βαφτίσια» από την Ισλανδία μέχρι την Κύπρο.

Οι τελευταίες Γιαπωνέζες γοργόνες


Για σχεδόν 2.000 χρόνια, οι Γιαπωνέζες που ζούσαν σε ψαροχώρια έβγαζαν τα προς το ζην ψάχνοντας τον ωκεανό για στρείδια και "αυτιά της θάλασσας", ένα είδος θαλασσινού σάλιαγκα από το οποίο παράγονται οι πέρλες. Αυτές οι γυναίκες είναι γνωστές ως Ama. Γέμιζαν τα πνευμόνια τους με αέρα και βουτούσαν για μεγάλες περιόδους στον Ειρηνικό, μόνο με μια μάσκα και βατραχοπέδιλα (κάτι σαν τους δικούς μας Καλύμνιους σφουγγαράδες).

Δείτε ακόμη:
Η συναρπαστική ζωή της Γκέισας με τα Εννιά Δάχτυλα
Πανοραμική φωτογραφία του Τόκυο από το 1865

Στα μέσα του 20ου αιώνα, ο Iwase Yoshiyuki επέστρεψε στο ψαροχώρι απ' όπου καταγόταν και φωτογράφισε αυτές τις γυναίκες, ενώ το επάγγελμα τους ήταν ακόμα στο απόγειο του. Με μια μηχανή Kodak βρέθηκε ανάμεσα στις ama. Οι φωτογραφίες του θεωρούνται οι μοναδικές αποδείξεις ενός παραδοσιακού επαγγέλματος που θεωρείται σχεδόν εξαφανισμένο.




Νεαρές γυναίκες βουτούσαν σε σχεδόν παγωμένα νερά για 2 λεπτά και αναδύονταν για λίγα δευτερόλεπτα για να γεμίσουν πάλι με αέρα τα πνευμόνια τους. Αυτό το έκαναν μέχρι και 180 φορές την ημέρα. Πιστεύονταν ότι οι γυναίκες ήταν καλύτερα προσαρμοσμένες γι' αυτό το επάγγελμα, λόγω του επιπλέον λίπους στο σώμα τους, που τους επέτρεπε να κρατούν την αναπνοή τους περισσότερο από τους άνδρες. Με αυτό το πλεονέκτημα, μπορούσαν να βγάζουν περισσότερα χρήματα σε μια καταδυτική περίοδο από ό, τι οι περισσότεροι από τους άνδρες του χωριού μέσα σε ένα χρόνο!




Προφανώς θα προσέξατε ότι οι περισσότερες είναι γυμνές. Η μοντέρνα στολή των δυτών διαδόθηκε στα 1950 και οι βαμβακερές στολές ήταν άβολες και όταν βρέχονταν έκαναν τις γυναίκες να κρυώνουν περισσότερο έξω από το νερό. Οι περισσότερες Ama βουτούσαν μόνο με ένα κομμάτι ύφασμα και μια μάσκα.




Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ωστόσο, καθώς ο τουρισμός στην Ιαπωνία αυξήθηκε, οι ξένοι άρχισαν να σχολιάζουν τη γύμνια τους και οι Ama τελικά αναγκάστηκαν να καλυφτούν.



φωτογραφίες: anthonylukephotography

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Χρώματα που δεν έχετε ακούσει ξανά vol. 2

Sarcoline (RGB: 250,223,174 - Hex: fadfae - CMYK: 2,12,35,0). Σημαίνει "στο χρώμα της σάρκας".

Σπάνια υβριδική έκλειψη Ηλίου το μεσημέρι της Κυριακής


Πώς έβλεπαν οι αρχαίοι λαοί το φαινόμενο

Δείτε 7 ιούς MS-DOS σε δράση

Elvira. Ιός από τον Γάλλο προγραμματιστή Spanska. Το εναρκτήριο σήμα του Star Wars αντικαταστάθηκε με μια ωδή για την κοπέλα του.

Το 2004, το computer worm "Sasser" σάρωσε το διαδίκτυο, μολύνοντας κατ' εκτίμηση 250.000 υπολογιστές. Ένας από αυτούς ανήκε στον Daniel White, 16 χρονών τότε. Στην προσπάθεια του να βρει τρόπο να καθαρίσει το σκουλήκι από το σύστημά του, βρήκε την ιστοσελίδα της εταιρείας anti-virus F-Secure, που φιλοξενούσε έναν τεράστιο οδηγό με malware που χρονολογούνταν από τα 1980, με παραδείγματα, τεχνικές γραψίματος, ακόμα και screenshots με τα αποτελέσματα των ιών. Το βρήκε μεθυστικό.

Όταν ο Νταλί σχεδίασε το λογότυπο του Chupa Chups


Όταν ο Ισπανός Enric Bernat άρχισε να πουλάει τα γλειφιτζούρια Chupa Chups, δεν λυπήθηκε καθόλου τα χρήματα για να κάνει διάσημο το προϊόν του. Αλλά η πιο "επιθετική" του κίνηση ήταν η πρόσληψη του διάσημου σουρεαλιστή ζωγράφου Σαλβαντόρ Νταλί για να σχεδιάσει το λογότυπο του.

Ο Νταλί δημιούργησε το γνωστό λογότυπο και πρότεινε να τυπώνεται στο πάνω μέρος του περιτυλίγματος ώστε να είναι πάντα ορατό, κάτι που ο Bernat έκανε.

Ο άνθρωπος που ενέπνευσε τον Σέρλοκ Χολμς

Ο Δρ Joseph Bell - πηγή

Ο χαρακτήρας του γνωστού ντετέκτιβ του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ δεν είναι βγαλμένος από τη φαντασία του συγγραφέα. Ήταν ένας γιατρός και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, η πηγή της έμπνευσης του. Ο Δρ Τζόζεφ Μπελ.

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

Ψηφιακές κούκλες vol. 12


Καιρό είχα να παρουσιάσω ένα τέτοιο θέμα. Αφορμή στάθηκε αυτό το καταπληκτικό illustration που βλέπετε παραπάνω. Απολαύστε και μερικές ακόμα δημιουργίες του digital artist από τη Νέα Ζηλανδία RGUS.









Η επιταγή με την οποία αγοράστηκε η Αλάσκα


Πριν από 146 χρόνια οι Ηνωμένες Πολιτείες αγόρασαν την Αλάσκα από τη Ρωσία, έναντι του ποσού των 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων.

"Καλώς ήρθατε στην Πόλη του Τρόμου": ένας τουριστικός οδηγός για την Νέα Υόρκη του 1975


Πέρυσι, η Νέα Υόρκη δέχτηκε πάνω από 52 εκατομμύρια Αμερικανούς και ξένους τουρίστες. Οι ντόπιοι έχουν τη δική τους άποψη για την επέλαση των τουριστών, αλλά σύμφωνα με ένα τουριστικό φυλλάδιο που εμφανίστηκε στο Reddit και τυπώθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της μητρόπολης για την Δημόσια Ασφάλεια το 1975, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά τότε.

Το Συμβούλιο, που αποτελούνταν από ενώσεις πυροσβεστών και αστυνομικών, έφτιαξαν αυτό το φυλλάδιο ως ενημερωτικός οδηγός για Νέα Υόρκη. Το "Fear City" ήταν ένα τέχνασμα του Συμβουλίου για να κρατήσουν μακριά τους τουρίστες, και αυτό σαν κίνηση για αντίποινα λόγω τον μεγάλο αριθμό απολύσεων που συρρίκνωσε την αστυνομία της πόλης και άλλες δημόσιες υπηρεσίες.




Εκτός από το κρανίο στο εξώφυλλο, αυτά τα φυλλάδια είχαν ως στόχο να ρίξουν φως στις ζοφερές συνθήκες της Νέας Υόρκης στη δεκαετία του 1970. Διέθετε και "χρήσιμες" συμβουλές για τους ξένους:

  • Μην κυκλοφορείτε μετά τις 6 το απόγευμα - "Οι ληστείες και οι δολοφονίες αυξάνονται τις απογευματινές ώρες"
  • Μην περπατάτε - "Προσπαθήστε να μην βγαίνετε έξω μόνοι σας"
  • Αποφύγετε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς - "Τα εγκλήματα στο μετρό είναι τόσο υψηλά που Ο Δήμος αναγκάστηκε πρόσφατα να καταργήσει τα μισά δρομολόγια το βράδυ, ώστε οι επιβάτες να μπορούν να συνωστίζονται και να προστατεύονται καλύτερα"
  • Μείνετε στο Μανχάταν - "Περιορίστε το ταξίδι σας τις πρωινές ώρες"
  • Προστασία της περιουσίας σας - "Ο Δήμος προτρέπει τον κόσμο να χαράξει κάποιο διακριτικό σε όλα τα υπάρχοντα του"
  • Προστατέψετε την τσάντα σας - "Ποτέ μην την αφήσετε από τα χέρια σας. Πάνω απ' όλα, ποτέ μην την αφήσετε από τα μάτια σας"
  • Κρύψτε τα υπάρχοντα σας στα αυτοκίνητα - "Θυμηθείτε επίσης ότι και οι κλοπές αυτοκινήτων έχουν αυξηθεί φέτος"
  • Μην αφήνετε πολύτιμα αντικείμενα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου σας, ούτε στο χρηματοκιβώτιο του ξενοδοχείου - "Οι ληστείες στα ξενοδοχεία έχουν αυξηθεί ανεξέλεγκτα"
  • Να είστε ενήμεροι για τους κινδύνους πυρκαγιάς - "Προσπαθήστε να αποφύγετε κτίρια που δεν διαθέτουν πυρασφάλεια"

20+1 ιστορικές φωτογραφίες

Οι δίσκοι των Beatles στην πυρά, Waycross, Τζόρτζια, ΗΠΑ, 1966

75 χρόνια από τον "Πόλεμο των Κόσμων"

Το πρωτοσέλιδο της The New York Times στις 31 Οκτωβρίου του 1938 - πηγή

Ο Πόλεμος των Κόσμων ήταν ένα επεισόδιο της Αμερικανικής ραδιοφωνικής εκπομπής "Mercury Theatre On The Air" που μεταδόθηκε από το CBS στις 30 Οκτωβρίου 1938, λόγω της γιορτής του Χάλοουϊν. Το επεισόδιο ήταν προσαρμογή του μυθιστορήματος του Άγγλου συγγραφέα Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς "Ο Πόλεμος των Κόσμων", σε σκηνοθεσία και αφήγηση του Όρσον Ουέλς.