Ρετσίνι, το δάκρυ των δέντρων

Το Τούνελ της Αγάπης

 

Στην πόλη Klevan της Ουκρανίας υπάρχει ένα τούνελ από δέντρα που ονομάζεται "το τούνελ της αγάπης". Η φυσική ομορφιά είναι εντυπωσιακή, εξίσου εντυπωσιακή όμως είναι και η διέλευση του τραίνου!

 

7 απομονωμένα ... αποχωρητήρια!

Hood River County, Όρεγκον, ΗΠΑ πηγή

Όταν πρέπει να ικανοποιήσει κανείς τη φυσική του ανάγκη δεν παίρνει αναβολή, ακόμα και αν είναι στη φύση! Βέβαια, θα σκεφτεί κανείς, "τι το θέλω το αποχωρητήριο όταν είμαι στη φύση"; Ποιος ξέρει τι μπορεί να σκεφτόταν αυτοί που κατασκεύασαν τα αποχωρητήρια που θα δείτε παρακάτω και μάλιστα σε μέρη με καταπληκτική θέα!

Η άκρη του κόσμου

Το Beachy Head είναι ένα ακρωτήριο στη νότια ακτή της Αγγλίας, κοντά στην πόλη Eastbourne στην κομητεία του East Sussex. Ο βράχος είναι ο ψηλότερος θαλάσσιος πορώδες βράχος στη Βρετανία, με ύψος 162 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το ύψος του τον έχει καταστήσει ένα από τα πιο περιβόητα σημεία αυτοκτονίας στον κόσμο.

Περίπου 20 θάνατοι το χρόνο συμβαίνουν στο Beachy Head. Η Θρησκευτική Ομάδα Beachy Head πραγματοποιεί τακτικές περιπολίες μέρα-νύχτα στην περιοχή προσπαθώντας να εντοπίσει και να αποτρέψει πιθανούς αυτόχειρες. Οι ταξιτζήδες και οι εργαζόμενοι σε νυχτερινά μαγαζιά προσέχουν και αυτοί για τυχόν εμφανίσεις πιθανών θυμάτων και υπάρχουν πινακίδες με το τηλέφωνο των Σαμαρειτών προτρέποντας τους να τους τηλεφωνήσουν. Παγκοσμίως, το μέρος έρχεται τρίτο σε αυτοκτονίες πίσω από την Γέφυρα Golden Gate στο Σαν Φρανσίσκο και το δάσος Αοκιγκαχάρα στην Ιαπωνία.

Νέα συναρπαστική πτυχή στον Μικρό Πρίγκιπα

Νέα συναρπαστική πτυχή στον Μικρό Πρίγκιπα

Δύο άγνωστες έως τώρα σελίδες του «Μικρού Πρίγκιπα» ήλθαν πρόσφατα στο φως δίνοντας με τον τρόπο αυτό μία συναρπαστική πτυχή στο εξαιρετικό βιβλίο-σταθμό του Αντουάν Ντε Σαντ-Εξυπερύ (Antoine de Saint-Exupery).

Οι σελίδες βρέθηκαν στα χέρια ενός ιδιώτη και είναι σίγουρο πως είναι αυθεντικές, καθώς φέρουν όχι μόνο την υπογραφή του συγγραφέα, αλλά και το χαρακτηριστικό υδατογράφημα.

Για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν στο κοινό από οίκο δημοπρασιών του Παρισιού και αναφέρονται στην περιγραφή ενός νέου χαρακτήρα στο κεφάλαιο 19. Ο νέος χαρακτήρας περιγράφεται ως «πρέσβης του ανθρώπινου πνεύματος» και είναι ο πρώτος άνθρωπος που συναντά τον Μικρό Πρίγκιπα στη γη. Ο «πρέσβης» όμως είναι πολύ απασχολημένος ψάχνοντας επί ματαίω μια χαμένη λέξη με έξι γράμματα. Το νόημα δεν γίνεται αμέσως σαφές...

Ο Olivier Devers, ειδικός σε θέματα Αντουάν Ντε Σαντ-Εξυπερύ, πιστεύει ότι αυτή η σελίδα επιβεβαιώνει την υποψία πολλών πως το βιβλίο φέρει αντιπολεμικό μήνυμα. "Ήταν ένας ονειροπόλος, και αντιμετώπιζε τον πόλεμο με τα όνειρα. Η λέξη με τα έξι γράμματα που ψάχνει ο Πρέσβης, έχει ανθρωπιστικό νόημα. Από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι η λέξη που δε μπορεί να βρει είναι η λέξη «guerre» (πόλεμος). Επειδή δεν την προφέρει, το νόημα είναι ακόμη πιο ισχυρό".

Να σημειωθεί πως "Ο Μικρός Πρίγκιπας" μολονότι θεωρείται παιδικό βιβλίο, απευθύνεται σε όλους καθώς περιέχει πολλές βαθυστόχαστες και ιδεαλιστικές παρατηρήσεις σχετικά με τη ζωή και την ανθρώπινη φύση.

Χαρακτηριστικό είναι πως από το 1943, όταν δηλαδή εκδόθηκε, μέχρι σήμερα, έχει πουλήσει 140 εκατομμύρια αντίτυπα!

Το θέμα του βιβλίου είναι το εξής: ο αφηγητής πέφτει με το αεροπλάνο του -που έχει πάθει βλάβη- στην έρημο. Εκεί συναντά ένα ασυνήθιστο παιδί (το Μικρό Πρίγκιπα), γνωρίζονται και γίνονται φίλοι. Ο αφηγητής μαθαίνει πολλά από τον καινούργιο του φίλο. Ο καινούργιος του φίλος σιγά-σιγά τού διηγείται την επίσκεψή του σε άλλους πλανήτες, όπου υπάρχουν άνθρωποι ματαιόδοξοι, αλλά και κάποιοι (ελάχιστοι) περισσότερο "ανθρώπινοι". Δεν ξεχνάει ποτέ και με τίποτα τις ερωτήσεις που έχει υποβάλει, ενώ ο ίδιος, αντίθετα, δεν συνηθίζει ν' απαντάει στις ερωτήσεις των άλλων.

πηγή: e-go.gr

Η κούπα της ισορροπίας και του μέτρου

Η «κούπα του Πυθαγόρα» ή «δίκαιη κούπα» ή «κούπα της ελευθερίας». Πολλά ονόματα, ένας μύθος, ένα μυστήριο. Η κούπα του Πυθαγόρα είναι ίσως το πιο γνωστό «κεραμικό» της Σάμου, ένα πήλινο ποτήρι που αδειάζει κατά έναν «μαγικό» τρόπο όταν εκείνος που το κρατάει αποδειχτεί... πλεονέκτης και θέλει να πιει περισσότερο απ' όσο πρέπει.

Κατά την παράδοση την κούπα την έφτιαξε ο ίδιος ο Πυθαγόρας και μ' αυτήν μοίραζε κρασί στους μαθητές του. Αν κάποιος λοιπόν υπερέβαινε το μέτρο και ήθελε να το... τσούξει λίγο παραπάνω, η κούπα άδειαζε! Πίσω, ωστόσο, από τον μύθο υπάρχει και η πραγματικότητα και βέβαια και οι ερμηνείες της φυσικής που λύνουν το μυστήριο.

Στην κούπα υπάρχει χαραγμένο ένα όριο, μια γραμμή· αν το υγρό που περιέχει η κούπα, είτε αυτό είναι κρασί είτε νερό, δεν υπερβεί τη γραμμή αυτή, το σκεύος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κανονικό ποτήρι. Ομως, στο εσωτερικό της κούπας υπάρχει και ένας κούφιος κύλινδρος, μέσα στον οποίο υπάρχει ένας αυλός που καταλήγει στη βάση της κούπας. Το υγρό περνάει μέσα από δυο οπές του πυθμένα μέσα στον αυλό. Αν ξεπεράσει τη γραμμή του ορίου, τότε απλά ο αυλός γεμίζει και αρχίζει η διαρροή από τη βάση, ελευθερώνοντας τον αέρα. Πρόκειται για την απλή αρχή του σιφονιού! Επιστρέφοντας στην πραγματικότητα, η κούπα αυτή όντως χρησιμοποιήθηκε κατά την εκσκαφή του Ευπαλίνειου ορύγματος, προκειμένου να ελέγχεται η ποσότητα του νερού που μοιραζόταν στους δούλους, αλλά και στα μεγάλα θαλάσσια ταξίδια των Σαμιωτών εμπόρων, για τον ίδιο σκοπό.

Πέρα, ωστόσο, από τη δίκαιη κατανομή του νερού ή -αν προτιμάτε την πιο γοητευτική εκδοχή- την αποφυγή του μεθυσιού, η κούπα περνούσε, και εξακολουθεί να περνάει, και ένα άλλο μήνυμα: αυτό του μέτρου, της ισορροπίας, της ανεκτικότητας αλλά και της ίδιας της λειτουργίας της φύσεως: εφόσον ξεπερνώνται τα όρια της ανοχής και της επέμβασης στη φύση, επέρχεται η φθορά, η απώλεια, το κενό. Αλλωστε, ακόμη και ένα απλό, καθημερινό κεραμικό σκεύος, όπως η κούπα αυτή, δεν θα μπορούσε να φέρει το όνομα ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους και μαθηματικούς των αιώνων, του Πυθαγόρα, αν δεν μετέφερε ένα βαθύτερο νόημα, έτσι δεν είναι;

πηγή: ethnos.gr

Η γυναίκα που καθιέρωσε την Ημέρα της Μητέρας αγωνίστηκε και για την κατάργησή της

Η Anna Jarvis, η γυναίκα που καθιέρωσε τον παγκόσμιο εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας, είναι επίσης και ο άνθρωπος που αγωνίστηκε πιο σκληρά για την κατάργησή της.

Οι 9 χειρότερες μητέρες του ζωικού βασιλείου

Πολλοί από εμάς μπορεί να πιστεύουμε πως οι μητέρες μας έχουν κάνει κάποια λάθη, αλλά τα λάθη τους δεν συγκρίνονται με τίποτα με αυτές τις 9 μητέρες του ζωικού βασιλείου που θα δείτε παρακάτω. Βέβαια, έτσι τα βλέπουμε εμείς με τα δικά μας μάτια, γιατί στην φύση κάποιος λόγος θα υπάρχει που αντιδρούν έτσι οι μητέρες.

Ασπρόμαυρα, νυχτερινά τοπία πόλεων

Chongqing, Κίνα – 2012

Ο Martin Stavars γεννήθηκε το 1981 στην πόλη Czestochowa της Πολωνίας. Ειδικεύεται στα ασπρόμαυρα τοπία πόλεων αλλά και γενικότερα στα τοπία και τη νυχτερινή φωτογραφία. Έχει επισκεφτεί πάνω από 20 χώρες, με την Ασία να είναι ο κυριότερος προορισμός του.

Ένας Έλληνας στην κορυφή του Behance

Τα σχέδια του Alexis Marcou θα είναι τα background themes στα notebook της Hewlett Packard. Γη-Νερό-Φωτιά τα τρία αρχέγονα στοιχεία ήταν το κεντρικό θέμα της εργασίας του με την οποία κατέφερε να «κερδίσει» τον τεχνολογικό κολοσσό, αλλά και να συγκινήσει τους αναγνώστες ενός από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα site τέχνης στον κόσμο, το Behance.

Η δουλειά του Αλέξη Μάρκου ήταν την προηγούμενη βδομάδα στην κορυφή της λίστας του Most Appreciated Project. Για να συνειδητοποιήσει κανείς τη σημασία της επιβράβευσης, αξίζει να σημειώσει απλά δύο νούμερα:

• 23.887.356 άτομα επισκέφτηκαν το site Behance τις τελευταίες 30 ημέρες
• 1.405.526 επισκέπτες "έκαναν" project appreciations τις τελευταίες 30 ημέρες

O Αλέξης Μάρκου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Plymouth και από τοτε εργάζεται ως freelance illustrator για εταιρείες όπως τη CISCO, τη NIKE και τη Hewlett Packard.

Μπορείτε να θαυμάσεται και εσείς τη δουλειά του στο alexismarcou.com.

πηγή: 5dnews.blogspot

Είμαι Ολυμπιονίκης; Τι είναι αυτά που λες;

Η Αθήνα έκανε σπριντ για να φιλοξενήσει πρώτη, το 1896, την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Βαρόνος Πιέρ ντε Κουμπερτέν είχε προτείνει οι πρώτοι αγώνες να γίνουν στη γενέτειρα του, το Παρίσι το 1900.

Τα αρχαιότερα ημερολόγια των Μάγια

Ανακαλύφθηκαν στη Γουατεμάλα και συνεχίζονται για πολλές χιλιετίες μετά το 2012

Αν έχετε έστω και ελάχιστα επηρεαστεί από την όλη παραφιλολογία των τελευταίων ετών σχετικά με το «κατά Μάγια» τέλος του κόσμου τον Δεκέμβριο του 2012, μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Τα αρχαιότερα ημερολόγια του χαμένου αυτού προκολομβιανού πολιτισμού ήρθαν στο φως από αμερικανούς αρχαιολόγους και δεν διανοούνται κάτι τέτοιο. Αντίθετα προβλέπουν ότι ο κόσμος θα συνεχίσει ατάραχος την πορεία του για πολλές ακόμη χιλιάδες χρόνια.

Εκτός από τους καθησυχαστικούς αυτούς οιωνούς, τα ημερολόγια αποκαλύπτουν επίσης ότι οι Μάγια όχι μόνο γνώριζαν καλά την Αστρονομία τουλάχιστον μισό αιώνα νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε αλλά και πως η επιστήμη αυτή δεν ήταν κρυφή, προοριζόμενη μόνο για τους λιγους, αλλά προσπελάσιμη από τους πολλούς και διαδεδομένη στην κοινωνία τους.

Σκαλισμένα στον τοίχο
Η ομάδα των αμερικανών αρχαιολόγων ανακάλυψε τα ημερολόγια σκαλισμένα σε τοίχους κατά την ανασκαφή ενός σπιτιού στον αρχαιολογικό χώρο του Σουλτούν στη Γουατεμάλα. Τα ανάγλυφα, τα οποία ανάγονται στον 9ο αιώνα, απεικονίζουν παραστάσεις αλλά και σύμβολα με τα οποία οι Μάγια υπολόγιζαν τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων και συνέθεταν τα ημερολόγιά τους.

Όπως περιγράφουν οι επιστήμονες στο σχετικό άρθρο τους που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science», τα σύμβολα συνθέτουν τουλάχιστον πέντε διαφορετικά ημερολόγια: ένα σεληνιακό, διάρκειας 29,5 ημερών, ένα τελετουργικό διάρκειας 260 ημερών, ένα ηλιακό διάρκειας 365 ημερών, ένα διάρκειας 584 ημερών με βάση την κίνηση της Αφροδίτης, και ένα διάρκειας 780 ημερών με βάση την κίνηση του Αρη.

Το σπίτι ανήκε σε κάποιο εξέχον πρόσωπο, αλλά όχι σε μέλος βασιλικής γενιάς, κάτι το οποίο, σύμφωνα με τους ειδικούς σημαίνει ότι οι αστρονομικές γνώσεις δεν ήταν προνόμιο των λίγων αλλά κυκλοφορούσαν ελεύθερα στην κοινωνία του συγκεκριμένου μεσοαμερικανικού πρλιτισμού.

Το τέλος δεν έρχεται το 2012
Απέναντι στις τόσες συζητήσεις των τελευταίων ετών για την ολική καταστροφή της Γης με το πέρας του έτους που διανύουμε ο υπεύθυνος των ανασκαφών Γουίλιαμ Σατούρνο, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, αισθάνθηκε την ανάγκη να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, «αποκαλύπτοντας» τι προβλέπουν σχετικά οι τοίχοι του ανασκαφέντος σπιτιού.

«Σε αντίθεση με τις λαϊκές προκαταλήψεις, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στα ημερολόγια αυτά ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει στα τέλη του 2012» τόνισε. «Τουναντίον, οι αρχαίοι Μάγια προέβλεπαν ότι ο κόσμος θα συνεχιζόταν και ότι σε 7.000 χρόνια η κατάσταση θα ήταν ακριβώς όπως ήταν τότε».

Σε αυτό συμφωνεί και ο Άντονι Αβένι, καθηγητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Κολγκέιτ της Νέας Υόρκης ο οποίος μετείχε στη μελέτη. Ο αστρονόμος επεσήμανε ότι οι υπολογισμοί στα ημερολόγια καλύπτουν περισσότερα από 6.000 χρόνια, κάτι το οποίο σημαίνει ότι ξεπερνούν το 2012 τουλάχιστον κατά πέντε χιλιετίες.

«Γιατί να φθάσουν σε τέτοια νούμερα αν πίστευαν ότι ο κόσμος θα τελείωνε εφέτος;» αναρωτήθηκε. «Μπορεί να πει κανείς ότι ένας τόσο μεγάλος αριθμός υποδηλώνει τουλάχιστον ότι ο χρόνος συνεχίζεται».

Πριν από τους κώδικες
Το ξεχωριστό στοιχείο των νεοανακαλυφθέντων ημερολογίων, εκτός από την αρχαιότητά τους, είναι ότι βρέθηκαν σκαλισμένα στους τοίχους ενός σπιτιού.

Οπως υπογράμμισε ο Ντέιβιντ Στιούαρτ, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Τέξας που τα αποκρυπτογράφησε, τα ανάγλυφα αποτελούν τις πρώτες επιτοίχιες επιγραφές που ανακαλύπτονται μέσα σε κατοικία και αποκαλύπτουν μια «παράδοση» που είχε προηγηθεί των μεταγενέστερων κωδίκων στους οποίους αναφερόμαστε σήμερα ως «αρχεία» των Μάγια

«Το πιο συναρπαστικό στοιχείο αυτής της ανακάλυψης» σχολίασε από την πλευρά του ο κ. Αβένι αναφερόμενος στη σημασία της αρχαιότητας του ευρήματος «είναι ότι οι Μάγια επιδίδονταν στους υπολογισμούς των ημερολογίων τους πάνω σε τοίχου, εκατοντάδες χρόνια προτού οι γραφείς τα καταγράψουν στους κώδικες».

Στην φωτογραφία: Λεπτομέρεια από τον Κώδικα της Δρέσδης, ο οποίος θεωρείτο ως σήμερα ότι περιείχε τα αρχαιότερα ημερολόγια των Μάγια. Τα ημερολόγια που νακαλύφθηκαν στο Σουλτούν είναι κατά πολύ προγενέστερα

πηγή: tovima.gr

Ενενήντα χρόνια από την ανακάλυψη του τάφου του Τουτανκχαμών

«Βλέπω υπέροχα πράγματα» ήταν οι πρώτες λέξεις

Ενενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μεγάλη ανακάλυψη στην Αίγυπτο του τάφου του Τουτανκχαμών από τον βρετανό αρχαιολόγο Χάουαρντ Κάρτερ. Ενα σπουδαίο εύρημα που έκανε τον ίδιο διάσημο και την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά πλουσιότερη. Γιατί η αποκάλυψη του τάφου, που είχε παραμείνει ασύλητος για περισσότερα από 3.000 χρόνια έφερε για πρώτη φορά στο φως την τελευταία κατοικία ενός Φαραώ με όλους τους θησαυρούς που τον συνόδευαν.

Η ανακάλυψη όμως δεν έγινε τυχαία, το αντίθετο σημειώνουν σήμερα οι αρχαιολόγοι, καθώς ο Κάρτερ βρισκόταν στην Αίγυπτο από 17 χρονών προκειμένου να βοηθήσει στην ανασκαφή και καταγραφή αιγυπτιακών αρχαιοτήτων. «Ο Κάρτερ είχε εργαστεί σκληρά στην Αίγυπτο. Ηξερε τους λόφους, ήξερε τα μονοπάτια, ήξερε τι θα συμβεί όταν βροχοπτώσεις έπληξαν την περιοχή, μπορούσε να εντοπίσει τις πιο πιθανές τοποθεσίες όπου βρίσκονταν θαμμένοι οι τάφοι», λέει ο αιγυπτιολόγος του Πανεπιστημίου Γιέιλ Τζον Ντάρνελ.

Γεννημένος στις 9 Μαΐου του 1874 στο Λονδίνο, ο Κάρτερ είχε εκπαιδευτεί αρχικά ως ζωγράφος. Το 1899 διορίστηκε ως ο πρώτος κύριος έφορος αρχαιοτήτων της Αιγυπτιακής Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων και επέβλεψε τις ανασκαφές στις Θήβες - σημερινό Λούξορ - πριν μετατεθεί, το 1904 στην Εφορεία Κάτω Αιγύπτου. Το 1907 μάλιστα είχε προσληφθεί από τον λόρδο Καρνάρβον για να επιβλέπει τις ανασκαφές του τελευταίου στην Αίγυπτο, δεχόμενος πίεση από αυτόν για να κάνει μια μεγάλη ανακάλυψη.

Πράγματι η ανακάλυψη αυτή ήρθε τον Νοέμβριο του 1922: «Βρήκα τάφο κάτω από τάφο Ραμσή ΣΤ΄, τον ερεύνησα και βρήκα σφραγίσματα ανέπαφα», έγραψε ο ίδιος στο ημερολόγιό του. Λέγεται μάλιστα ότι το αρχικό άνοιγμα σ΄ αυτόν τον τάφο το έκανε με ένα σκαρπέλο, δώρο της γιαγιάς του για τα 17α γενέθλιά του. Κι όταν ρωτήθηκε από τον Καρνάρβον «Βλέπεις τίποτα;», ο αρχαιολόγος απάντησε με την περίφημη σήμερα φράση «Ναι, υπέροχα πράγματα!».

Ο Κάρτερ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μπήκε στον τάφο του Τουτανκχαμών 33 αιώνες μετά από το θάνατό του, ενώ χρειάστηκε έναν χρόνο προκειμένου να καταγράψει τα 5.398 αντικείμενα που βρέθηκαν σ΄ αυτόν: Από όπλα και άρματα μέχρι μουσικά όργανα, ρούχα, καλλυντικά, ακόμη και μια πολύτιμη τούφα από τα μαλλιά της γιαγιάς του Φαραώ! Και δεν τα φωτογράφησε μόνον αλλά και τα σκιτσάρισε, γιατί ήξερε ότι οι φωτογραφίες δεν λένε τα πάντα.

Στη σύγχρονη εποχή ωστόσο διατυπώνονται και διαφωνίες για τον τρόπο της ανασκαφής ή για την διαχείριση των ευρημάτων. Για παράδειγμα ο αρχαιολόγος Ζάχι Χαουάς, επικεφαλής παλαιότερα των αρχαιοτήτων της Αιγύπτου είχε πει το 2005, ότι η μούμια είναι σε πολύ κακή κατάσταση, λόγω άστοχων ενεργειών του Κάρτερ στη δεκαετία του 1920. Αλλά και ο αιγυπτιολόγος Ντέιβιντ Σίλβερμαν θεωρεί, ότι αν η ανακάλυψη γινόταν σήμερα, ο Κάρτερ θα ήταν πιο προσεκτικός όσον αφορά τη μούμια του Τουτανκχαμών δεδομένου ότι η σύγχρονη ιατρική τεχνολογία. Τίποτε όμως από αυτά δεν ίσχυε πριν από ένα αιώνα...

Ο Κάρτερ πέθανε από λέμφωμα το 1939, σε ηλικία 64 ετών, επτά χρόνια μετά το πέρας της ανασκαφής και πριν προλάβει να δημοσιεύσει πλήρως τα ευρήματά του. Ποτέ όμως δεν πίστεψε ότι ασθένειά του οφειλόταν στην λεγόμενη κατάρα της μούμιας, ή την κατάρα των Φαραώ, μία υποτιθέμενη θανατική ποινή για όποιον διαταράσσει τον ύπνο των αρχαίων ηγεμόνων της Αιγύπτου... Το πλήρες αρχείο του από την ανασκαφή φυλάσσεται στα Αρχεία του Ινστιτούτου Γκρίφιθ στην Οξφόρδη, όπου και συνεχίζεται η δημιουργία σχετικής δικτυακής βάσης πληροφοριών.

πηγή: tovima.gr

9 φωτογραφίες της εβδομάδας που τελειώνει - εβδομάδα 19

2 άνδρες περπατούν στην παραλία καθώς ο ήλιος δύει στο Καράτσι

Η πανσέληνος πίσω από ένα τζαμί στρο Αμμάν

Περαστικοί περνούν κάτω από τα φανάρια την ημέρα της εορτής του Vesak

Ο πύργος ελέγχου του νέου αεροδρομίου του Βερολίνου Berlin "Willy Brandt"

Ομίχλη πάνω από το Κέιπ Τάουν καθώς πλησιάζει ο χειμώνας στο νότιο ημισφαίριο

Ένα μικρό αγόρι ψάχνει στα ερείπια για να βρει τα υπάρχοντα του εκεί που κάποτε ήταν το σπίτι του στο Κατμαντού

Πυροτεχνήματα πάνω από τον ποταμό Yenisei κατά τους εορτασμούς της Victory Day στο Krasnoyarsk

Η Πρωθιέρεια Ινώ Μενεγάκη στην αφή της Ολυμπιακής Φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου

Ο αμερικανός καλλιτέχνης Kurt Wenner ποζάρει μπροστά από ένα έργο του στο Διεθνές Αεροδρόμιο Changi στην Σινγκαπούρη


πηγή: totallycoolpix.com

Παράξενα γραμματόσημα απ' όλο τον κόσμο

Κάρτα του 1905 με σφραγίδες που αναφέρουν "μου λείπεις", "η καρδιά μου είναι ελεύθερη", "με σκέφτεσαι;"

Ακόμα μια τεράστια φωτογραφία του πλανήτη μας

Μετά την τεραστίων διαστάσεων φωτογραφία του πλανήτη μας - την Blue Marble- από την NASA ήρθε και η σειρά των Ρώσων να δείξουν μια ακόμη τεράστια φωτογραφία της Γης.

Η λίμνη Peyto του Καναδά

Η λίμνη Peyto είναι μια λίμνη που τροφοδοτείται από έναν παγετώνα που βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Banff στα καναδικά Βραχώδη Όρη, στην Αλμπέρτα του Καναδά. Η λίμνη πήρε το όνομά της από τον Bill Peyto, ένα οδηγό μονοπατιών και κυνηγό της περιοχής.

Η λίμνη σχηματίζεται σε μια κοιλάδα σε υψόμετρο 1.860 μέτρων. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μεγάλες ποσότητες πάγου από τον παγετώνα πέφτουν στη λίμνη και επιπλέουν. Αυτά τα κομμάτια πάγου είναι που δίνουν αυτό το φωτεινό, τιρκουάζ χρώμα που φαίνεται στη φωτογραφία.

Δείτε την φωτογραφία σε ανάλυση 4150x2467 pixel εδώ.

Σελίδες Ρωμιοσύνης

Ο Μιχάλης Βασιλειάδης και ο γιος του, Μηνάς, εκδίδουν στην Κωνσταντινούπολη την ελληνόφωνη καθημερινή εφημερίδα «Απογευματινή». Εναν ιστορικό τίτλο που περιέχει συμπυκνωμένες ειδήσεις και μνήμες που αφορούν στους Ρωμιούς της Πόλης.

Eχουν περάσει 88 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Κωνσταντινούπολη η καθημερινή ελληνόφωνη εφημερίδα Απογευματινή. Μαζί με την τουρκική Τζουμχουριέτ αποτελούν τις παλαιότερες σε ηλικία εφημερίδες της Τουρκίας. Στη δεκαετία του 1920, η Απογευματινή πουλούσε 30.000 φύλλα, περισσότερα από τις τουρκικές εφημερίδες της εποχής, καθώς οι Ελληνες ήταν πολλοί και διάβαζαν συχνά εφημερίδες λόγω υψηλού μορφωτικού επιπέδου. Σήμερα πουλά μόνο 600 φύλλα, εκ των οποίων το 90% στην Κωνσταντινούπολη και τα υπόλοιπα στην Ελλάδα. Καθώς ο αριθμός των ελληνόφωνων οικογενειών της Πόλης είναι περίπου ίσος με το τιράζ της Απογευματινής, θα μπορούσε αυτή η εφημερίδα να συμπεριληφθεί στο βιβλίο Γκίνες, αφού διαβάζεται από το 99,9% των εν δυνάμει αναγνωστών της.

Πορεία μέσα από συμπληγάδες
Ιδρυτής της Απογευματινής υπήρξε ο φαρμακοποιός Κωνσταντίνος Βασιλειάδης και πρώτος αρχισυντάκτης της ο θρυλικός Ελληνας Λεβαντίνος δημοσιογράφος Καβαλιέρος Μαρκουίζος, ο οποίος απελάθηκε από την Τουρκία το 1950 και πέθανε ολομόναχος στην Ελλάδα έπειτα από λίγα χρόνια. Ο διάδοχός του, Γρηγόρης Γιαβερίδης, ήξερε να ελίσσεται και διέσωσε την εφημερίδα περνώντας τη μέσα από συμπληγάδες. Στη συνέχεια, μέχρι το 2002, την εξέδιδε ο γιατρός Γιώργος Αντόσογλου, ο οποίος μετά βίας την κρατούσε ζωντανή λόγω προβλημάτων υγείας. Μετά τον θάνατο του τελευταίου ανέλαβε την Απογευματινή ο σημερινός εκδότης της, Μιχάλης Βασιλειάδης, ο οποίος είχε διατελέσει στο παρελθόν αρθρογράφος και διευθυντής της πολίτικης εφημερίδας Εμπρός.

Το 1964, ο κ. Βασιλειάδης κατηγορήθηκε και δικάστηκε για διάσπαση της εθνικής ενότητας της Τουρκίας και προπαγάνδα υπέρ της ρωμιοσύνης. Οπως μας περιγράφει ο ίδιος χαρακτηριστικά: «Η δίκη μου αναβαλλόταν συνεχώς και κράτησε 10 χρόνια, αλλά στο τέλος αθωώθηκα. Στη συνέχεια, μετακόμισα στην Αθήνα, όπου εξέδιδα τη μηνιαία εφημερίδα Επτάλοφος. Ομως, καθώς η ψυχή μου λαχταρούσε την Πόλη, έκανα ολική επαναφορά σε αυτήν το 2002, αναλαμβάνοντας με μεγάλες προσωπικές θυσίες την Απογευματινή, που ψυχορραγούσε». Ο Μιχάλης Βασιλειάδης μέχρι πριν από λίγα χρόνια έστηνε την Απογευματινή με παμπάλαια μέσα. Από το 2005, όμως, που τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη ο γιος του, Μηνάς, πήρε μεγάλη ώθηση το όραμά του. Το γεννημένο και μεγαλωμένο στην Αθήνα Ελληνόπουλο, με τις γνώσεις του στην πληροφορική, έδωσε φτερά στην Απογευματινή, που φτάνει πια μέσω διαδικτύου και έναντι ελάχιστου τιμήματος σε 1.000 περίπου αναγνώστες εκτός Τουρκίας.

Οπως μας λέει ο γιος, Μηνάς Βασιλειάδης, έχει βάλει σκοπό της ζωής του να συγκινεί κωνσταντινουπολίτικες ψυχές στα πέρατα του κόσμου: «Οταν πέρυσι αναδείχτηκε πρωταθλητής μπάσκετ νέων ο ρωμαίικος αθλητικός σύλλογος Ταταύλα, δημοσιεύσαμε αμέσως την είδηση στην Απογευματινή. Λίγα λεπτά μετά την ανάρτηση της εφημερίδας στο διαδίκτυο, χτύπησε το τηλέφωνο του συλλόγου και μια φωνή που έτρεμε από συγκίνηση έδωσε συγχαρητήρια. Οταν ρωτήθηκε από πού τηλεφωνεί, απάντησε από την Αυστραλία και συμπλήρωσε ότι διάβασε την είδηση στη διαδικτυακή μας έκδοση».

Στην Κωνσταντινούπολη κυκλοφορεί και μια άλλη ελληνική εφημερίδα, η Ηχώ, του Αντρέα Ρομπόπουλου. Οι ελληνικές εφημερίδες της Πόλης δεν πρέπει να σβήσουν γιατί μέσα από τις σελίδες τους έχει περάσει ολόκληρη η ιστορία της Ρωμιοσύνης. Το ανεκτίμητο για τον ελληνισμό αρχείο τους καταστρέφεται σιγά σιγά, επειδή το χαρτί όπου τυπώνονταν παλαιότερα ήταν κακής ποιότητας. Ο Κωνσταντινοπολίτης καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κώστας Γαβρόγλου έχει βοηθήσει στη διάσωση μέρους του αρχείου της Απογευματινής, αλλά χρειάζεται να αφυπνιστούν κι άλλες συνειδήσεις ευεργετών...

ΕΡΝΤΟΓΑΝ, Ενδιαφέρον και προσωπική παρέμβαση
Η είδηση ότι επίκειται το κλείσιμο της Απογευματινής προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στην Τουρκία. Μέχρι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν ενδιαφέρθηκε προσωπικά και έστειλε στα γραφεία της Απογευματινής τον διευθυντή του κρατικού κέντρου διακίνησης Τύπου της Τουρκίας, για να υποσχεθεί ότι θα συμπεριλάβει και τις ομογενειακές εφημερίδες στο επιδοτούμενο καθεστώς που ισχύει για τις τουρκικές.

...Ομως, καθώς η ψυχή μου λαχταρούσε την Πόλη, έκανα ολική επαναφορά σε αυτήν το 2002, αναλαμβάνοντας με μεγάλες προσωπικές θυσίες την Απογευματινή, που τότε ψυχορραγούσε».

πηγή: ethnos.gr

Ζωντανεύοντας τον Βαν Γκογκ

Είναι ένα πρόγραμμα που επιτρέπει τη διάδραση με τον χρήστη, ο οποίος μπορεί, αγγίζοντας την εφαρμογή, στην οθόνη αφής ενός iΡad, να δίνει κίνηση στα στοιχεία του πίνακα του Βαν Γκογκ».

Μια πολύμηνη προσπάθεια οδήγησε τον Πέτρο Βρέλλη στη δημιουργία μιας εφαρμογής που επιτρέπει στους χρήστες iPad να δώσουν ζωή και κίνηση στην «Εναστρη νύχτα» του Βαν Γκογκ. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει γνωστός παγκοσμίως εν μία νυκτί.

Οπως οι DJς μιξάρουν και διασκευάζουν κλασικά μουσικά κομμάτια, όπως οι σκηνοθέτες «ζωντανεύουν» βιβλία κάνοντάς τα κινηματογραφικές ταινίες, έτσι κι ο προγραμματιστής από τα Γιάννενα Πέτρος Βρέλλης, αποφάσισε να μετασκευάσει ψηφιακά τον διάσημο πίνακα, «Εναστρη Νύχτα» (1889) του Βαν Γκογκ. Οπως χαρακτηριστικά έγραψε γι' αυτή την εφαρμογή η Huffington Post: «Ο Bρέλλης πήρε ένα έργο που έμοιαζε να είναι αξεπέραστης καλλιτεχνικής αξίας και του εμφύσησε καινούργια ζωή».

Πώς; Χρησιμοποιώντας ένα πρόγραμμα «που επιτρέπει τη διάδραση με τον χρήστη, ο οποίος μπορεί, αγγίζοντας την εφαρμογή με τα δάχτυλά του στην οθόνη αφής ενός iPad, να δίνει κίνηση στα στοιχεία του πίνακα: Στα δέντρα, στον άνεμο, στα αστέρια, αλλάζοντας τους φορά και σχήμα»! Παρά την καλλιτεχνική του αντίληψη, πάντως, ο ίδιος δεν θεωρεί τον εαυτό του καλλιτέχνη: «Για μένα το σημαντικό είναι να βρίσκω τρόπους να πειραματίζομαι», εξηγεί.



Επιστήμη, Τέχνη και ζωή
Με σπουδές τόσο ως Μηχανικός Η/Υ στην Πάτρα όσο και στο τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης στα Γιάννενα, αλλά και λόγω του ότι προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια των Ιωαννίνων, δεν ήταν δύσκολο για εκείνον να σκεφτεί «καλλιτεχνολογικά»! «Είχα ασχοληθεί με τη ζωγραφική με κίνηση, αλλά όχι σε αυτό το επίπεδο». Για έξι ολόκληρους μήνες, μετά την κυρίως δουλειά του, εργαζόταν πάνω στη συγκεκριμένη εφαρμογή. Με πάθος και στη λεπτομέρεια. Γιατί όμως; «Είχα στο μυαλό μου να την προτείνω σε κάποιο μουσείο του εξωτερικού, με προοπτική να χρησιμοποιηθεί για εκπαιδευτικούς σκοπούς».

Η ελπίδα αυτή φαίνεται να ευδοκιμεί, καθώς αυτόν τον καιρό βρίσκεται στις τελικές συζητήσεις με τους διοργανωτές μιας έκθεσης για τον Βαν Γκογκ στο Αμστερνταμ που θα διαρκέσει οκτώ μήνες. Από τη στιγμή μάλιστα που ανέβασε την «εγκατάστασή» του στο youtube, αυτή έκανε τον γύρο του κόσμου και ξένων τηλεοπτικών δικτύων, που του ζήτησαν συνέντευξη. Μάλιστα, μόλις η ιστοσελίδα του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης που φιλοξενεί τον πρωτότυπο πίνακα του Βαν Γκογκ ανέβασε την εφαρμογή του κ. Βρέλλη, η ανταπόκριση του κοινού ήταν τεράστια!

Ο μηχανισμός πίσω από αυτή την εντυπωσιακή εφαρμογή στηρίζεται στη βασική αρχή της Φυσικής για το μαγνητικό πεδίο. «Ετσι μπορεί κάποιος να σχεδιάσει έναν χάρτη του πεδίου σε κάθε σημείο του οποίου αντιστοιχεί ένα διάνυσμα που δείχνει τη δύναμη του πεδίου. Ακριβώς το ίδιο πράγμα έφτιαξα με το χέρι . Δημιούργησα έναν κάνναβο διευθύνσεων (σ.σ. ένα πλέγμα οριζόντιων και κατακόρυφων γραμμών) για το έργο του Βαν Γκογκ ανάλογα με τη φορά της κάθε πινελιάς», επισημαίνει. Αν, πάντως, ακούγεται εύκολο, μόνον αυτό δεν είναι, καθώς με απίστευτη υπομονή «ανέλυσε» τον πίνακα σε περίπου 80.000 σωματίδια, τα οποία μετακινούνται ανάλογα με τις εντολές ενός ειδικού αλγόριθμου και με ταχύτητα μετακίνησης που όρισε ο ίδιος χειροκίνητα.

Εκανε μάλιστα πολλές ρυθμίσεις ώστε το τελικό αποτέλεσμα να σέβεται το πρωτότυπο έργο Τέχνης. Το τελικό αποτέλεσμα τον δικαιώνει, παρότι ο ίδιος συνεχίζει να είναι συνεσταλμένος και ίσως και λίγο αμήχανος μπροστά στην ξαφνική, αλλά σε καμία περίπτωση αδικαιολόγητη επιτυχία του. «Ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω ότι θα ανέβαζα από τα Γιάννενα το βίντεο της εφαρμογής και θα κατέγραφε 1.000.000 προβολές». Δεν τον περιορίζει, ωστόσο, το γεγονός ότι ζει και εργάζεται στα Γιάννενα; «Κάποιος που θέλει να κάνει κάτι αξιόλογο στις Νέες Τεχνολογίες έχει στη διάθεση του την παγκόσμια αγορά. Οι αποστάσεις εκμηδενίζονται και σχεδόν τίποτα δεν σε περιορίζει. Ισως μόνον το ότι στην περιφέρεια δεν βρίσκεις πάντα τους ανθρώπους που θα μπορούσες να δουλέψεις μαζί».

Τα όνειρά του; Να ευοδωθεί κι άλλο η συνύπαρξη της τεχνολογίας με την τέχνη στη ζωή του. «Επειδή η κύρια δουλειά μου ως Μηχανικού Ηλεκτρονικών Υπολογιστών είναι καθαρά τεχνική, θα ήθελα να συνεχίσω να έχω μια καλλιτεχνική διέξοδο πάνω στο αντικείμενό μου».
Ζωντανεύοντας τον Βαν Γκογκ

Διαδραστική βιτρίνα, Στην υπηρεσία της γνώσης

Ο Πέτρος Βρέλλης είναι ο δημιουργός της πρώτης διαδραστικής βιτρίνας βιβλιοπωλείου στην Ελλάδα. Στη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου των Αχαϊκών Εκδόσεων στην οδό Κολοκοτρώνη στην Πάτρα, έστησε με τον ιδιοκτήτη των εκδόσεων και πρώην συμφοιτητή του Λεωνίδα Πανόπουλο ένα πρωτότυπο διαδραστικό σύστημα που επιτρέπει στους επισκέπτες του βιβλιοπωλείου να ξεφυλλίσουν με τη βοήθεια ενός laptop και ενός προβολέα τα βιβλία που βλέπουν στη βιτρίνα. Η ανταπόκριση των ψαγμένων βιβλιοφά-γων ήδη τεράστια! «Αυτή ήταν ιδέα του Λεωνίδα και είναι κάτι που θα θέλαμε να το κτίσουμε εμπορικά, λόγω κυρίως του μικρού κόστους που έχει γι' αυτούς που θέλουν να το εγκαταστήσουν».

πηγή: ethnos.gr

Βαμμένα δέντρα στα βουνά του Κολοράντο

Ένα ασυνήθιστο τρόπο βρήκε ένας καλλιτέχνης για να δώσει ζωή σε νεκρά δέντρα στα βουνά του Κολοράντο. Ο Curtis Killorn βάφει τα νεκρά δέντρα σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Το σύνθημα του είναι "Πάντα να ευγνωμονείς".

Αυτόματο "ψαλίδι" στις φωτογραφίες σου

Οι ψηφιακές φωτογραφίες, για να λέμε την αλήθεια, σηκώνουν λίγο πείραγμα και πέρα από τις επαγγελματικές εφαρμογές (λέγε με PhotoShop) υπάρχουν πάρα πολλές που απευθύνονται στο ευρύ κοινό.

Στη σειρά των λύσεων που είναι διαθέσιμες δωρεάν και online, μπορείς πια να προσθέσεις (αν θέλεις βέβαια) το Croppola, που κάνει αποκλειστικά μία μόνο δουλειά. Σου προτείνει ποιο μέρος της φωτογραφίας (ή των φωτογραφιών) να κρατήσεις και ποιο (ή ποια) να πετάξεις. Δεν χρειάζεται εγγραφή, δεν χρειάζεται να το συνδέσεις με τους λογαριασμούς σου στα social media για να λειτουργήσει, πράγμα που το εκτιμάμε.

Πώς δουλεύει; Πας στην πρώτη σελίδα του Croppola, ανεβάζεις τις φωτογραφίες που θέλεις να γίνει η επεξεργασία και αυτομάτως η υπηρεσία θα σου δείξει ποιο σημείο της εικόνας σου προτείνει να κρατήσεις. Αν δεν σου αρέσει η γνώμη του το αλλάζεις φυσικά. Μετά, αποθηκεύεις τη νέα, κομμένη, φωτογραφία στον υπολογιστή σου.

Ναι, είναι πολύ εξειδικευμένο, υπάρχουν "εκεί έξω" διάφορες εφαρμογές που κάνουν περισσότερα, αλλά αν θέλεις να κάνεις μαζικά "κοψίματα" δώσε του μια ευκαιρία.

πηγή: deasy.gr

Σταγόνες δροσιάς σε πικραλίδες

H φωτογράφος Sharon Johnstone χρησιμοποιεί τους macro φακούς της για να ξεκλειδώσει το συναρπαστικό κόσμο των μικρών πραγμάτων. Δείτε τη νέα της συλλογή από φωτογραφίες που δείχνουν μικροσκοπικές σταγόνες δροσιάς σε πικραλίδες.

75 χρόνια από την καταστροφή του Ζέπελιν "Χίντενμπουργκ"

Το "Χίντενμπουργκ" πάνω από Μανχάταν στις 6 Μαΐου 1937. Λίγες ώρες αργότερα, το αερόπλοιο τυλίχτηκε στις φλόγες σε μια προσπάθεια να προσγειωθεί στο Lakehurst του New Jersey

Την Κυριακή 6 Μαΐου, έκλεισαν 75 χρόνια από την καταστροφή του ζέπελιν "Χίντενμπουργκ" το 1937.