Βραβεία Φωτογραφίας Sony 2013

Ανακοινώθηκαν οι νικητές του 2013 Sony World Photography Awards. Πάνω από 55.000 συμμετοχές από ερασιτέχνες φωτογράφους από όλο τον κόσμο για τον διαγωνισμό Open.

φωτογραφία: Elmar Akhmetov, Καζακστάν, Νικητής, Low Light, Open Competition

φωτογραφία: Karasimir Matarov, Βουλγαρία, Νικητής, Φύση και Άγρια Ζωή, Open Competition

φωτογραφία: Gilbert Yu, Χονγκ Κονγκ, Νικητής, Τέχνη και Πολιτισμός, Open Competition

φωτογραφία: Matias Galvez, Χιλή, Νικητής, Split Second, Open Competition

φωτογραφία: Hoang Hiep Nguyen, Βιετνάμ, Νικητής, Enhanced, Open Competition

Δείτε και τις υπόλοιπες εδώ.

Η Μελίνα Μερκούρη στην Κύπρο σε ένα ντοκιμαντέρ που δεν προβλήθηκε ποτέ

Στον μοναδικό πλούτο του ψηφιακού αρχείου της ΕΡΤ ανακαλύψαμε αυτό το σπάνιο ντοκουμέντο της εκπομπής Διάλογοι, με την εκπομπή που γύρισε η Μελίνα Μερκούρη στην Κύπρο, ένα χρόνο μετά την εισβολή.

Η Μελίνα Μερκούρη δεν παρουσίασε απλώς αλλά και παρουσίασε το ντοκιμαντέρ, καθώς μίλησε με τους πολίτες, τις γυναίκες συζύγους και μητέρες των αγνοουμένων, με στρατιωτικούς και στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς, με τον Γλαύκο Κληρίδη, αλλά και τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Επιπλέον, ακούμε την Μελίνα Μερκούρη να τραγουδάει το τραγούδι Αντινανούρισμα σε μουσική της Ελένης Καραϊνδρου.

πηγή: iefimerida.gr

Surfing level: Grand Master!!!

εικόνα: ubomw

Γιατί να πετάει κανείς ενώ μπορεί να σερφάρει;

Δεν ξέρω αν είναι photoshop (που μάλλον είναι) αλλά είναι πολύ αστεία εικόνα!

Ο κομήτης και το κάστρο

φωτογραφία: Stefan Seip - πηγή: apod.nasa.gov

Η σκόνης της ουράς του κομήτη PanSTARRS (C/2011 L4) παρατηρήθηκε από πολλούς, καθώς ο κομήτης εξασθενεί αλλά ανεβαίνει πιο ψηλά πάνω από τον ορίζοντα μετά τη δύση του Ήλιου. Στην φωτογραφία παραπάνω -τραβηγμένη στις 15 Μαρτίου 2013- φαίνεται ο κομήτης πάνω από το κάστρο Hohenzollern. Η λήψη έγινε με τηλεφακό και έγινε από απόσταση 80 χλμ μακριά από την Στουτγάρδη!

Όταν η Σοφία Λόρεν κοιτούσε έκπληκτη το στήθος της Τζέιν Μάνσφιλντ!

Μέχρι το 1957, όταν και τραβήχτηκαν οι παραπάνω φωτογραφίες, η σταρ του Χόλιγουντ Τζέιν Μάνσφιλντ (Jayne Mansfield) είχε ήδη πολύ αρνητική δημοσιότητα εξαιτίας των επαναλαμβανόμενων επιτυχών προσπαθειών της να εκθέσει τα στήθη της δημοσίως "κατά λάθος". Το στήθος της είχε αλλάξει μέγεθος εξαιτίας των θηλασμών των πέντε παιδιών της. Είχε ξεκινήσει από μέγεθος 40D και κατέληξε με 46DD.

 

Η Μις Ατομική Βόμβα και το χτένισμα Ατομική Βόμβα!

"Το showgirl Lee Merlin ποζάρει με ένα βαμβακερό μαγιό "μανιτάρι" καθώς είναι η Miss Atomic Bomb 1957. Οι επίγειες πυρηνικές δοκιμές ήταν μια λαοφιλή δημόσια θεάματα στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Τα ξενοδοχεία διοργάνωναν πάρτι παρακολούθησης πυρηνικών δοκιμών, τα οποία κατέληγαν στην ανάδειξη της Miss Atomic Bomb. Η Merlin η τελευταία και πιο διάσημη Miss Atomic Bomb". - Las Vegas Sun, δεκαετία 1950

"Η 22χρονη Liliana Orsi, στην Ρώμη με το χτένισμα "ατομική βόμβα" και την φωτογραφία μιας έκρηξης που το ενέπνευσε. 12 ώρες χρειάστηκε ο κομμωτής για να ολοκληρώσει το χτένισμα". - Acme Newspictures, δεκαετία 1950

"Δείτε τους πλανήτες", καταπληκτικές δημιουργίες με θέμα το ηλιακό σύστημα

Η σκιά της Ιούς

"Από την επιφάνεια του Ήλιου μέχρι τα παγωμένα βασίλεια πέρα από τον Πλούτων, το Ηλιακό μας σύστημα είναι γεμάτο με θαύματα που περιμένουν να τα δούμε. Το Experience The Planets είναι μια συλλογική προσπάθεια να εικονογραφηθούν αυτά τα θαύματα, αναμιγνύοντας την τέχνη με την επιστήμη, και να τα μοιραστούμε με τον κόσμο."

Ο πρόλογος τα λέει όλα. Επισκεφτείτε τη σελίδα experiencetheplanets και δείτε καταπληκτικές δημιουργίες των καλλιτεχνών Josef Bartoñ, Ed Lopez, Greg Martin, Gregory Siegburg και Justin Spice!

Οι δακτύλιοι του Κρόνου

Η κατασκευή του μεγαλύτερου πλοίου σε ένα time lapse βίντεο από 50.000 φωτογραφίες

Στο time-lapse βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε την κατασκευή του μεγαλύτερου πλοίου, το πρώτο Maersk Line Triple-E πλοίο, που κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο DSME στην πόλη Okpo της Κορέας. Το βίντεο αποτελείται από 50.000 φωτογραφίες που δείχνουν μια περίοδο 3 μηνών.

Το project ήταν συνεργασία του Discovery Channel και της Maersk, μιας δανέζικης εταιρίας που είναι η μεγαλύτερη εταιρία πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (containers) στον κόσμο.

Κάθε πλοίο τύπου Triple E έχει μήκος 400 μέτρα και πλάτος 59 και χωράει 18.000 εμπορευματοκιβώτια.

Κοσμήματα από κομμένα κέρματα

20 Δραχμές, Ελλάδα, 1930

Πολλοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν κομμένα κέρματα για κοσμήματα. Τα περισσότερα δημιουργούνται αφού κάποιος ανοίξει μια ή περισσότερες τρύπες σε ένα κέρμα και μετά -με τη χρήση ειδικού εργαλείου- κόβει τμήματα του κέρματος.

Η Ρίτα Χέιγουορθ σε φωτογραφία pin-up

Το καλοκαίρι του 1941, μερικούς μόνο μήνες πριν την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, το περιοδικό LIFE δημοσίευσε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία μιας ανερχόμενης ηθοποιού, ονόματι Ρίτα Χέιγουορθ. Η κοκκινομάλλα θεά ήταν γονατιστή σε ένα κρεβάτι στρωμένο με σατέν σεντόνια. Φορούσε ένα μεταξένιο, λευκό νυχτικό με μαύρη δαντέλα. Γελούσε ελαφριά στον φωτογράφο Bob Landry. Ο Landry τράβηξε πολλές φωτογραφίες, αλλά η αγαπημένη του ήταν μια που βγήκε κατά λάθος -το φλας του ήταν τόσο δυνατό και αυτό φαίνεται από την μαύρη σιλουέτα πίσω από τη Χέιγουορθ. Όμως, ο Landry πίστευε πως αυτό πρόσθετε περισσότερο βάθος και μυστήριο στην φωτογραφία και την έδωσε στο περιοδικό.

Τι έψαχνε για δεκαετίες η CIA και το FBI κάτω από το Όρος Χέιζ στην Αλάσκα;

Ούτε ένα ούτε δύο, αλλά δεκάδες ήταν τα περιστατικά θέασης ιπτάμενων αντικειμένων αγνώστου ταυτότητας στο όρος Χέιζ της Αλάσκα κατά την ψυχροπολεμική εποχή – περιστατικά τα οποία είχαν βρεθεί στο επίκεντρο εκτενών ερευνών από το FBI. Και πολλοί υποστηρίζουν ότι πρόκειται μονάχα για την «κορυφή του παγόβουνου»...

Η πρώτη υποβρύχια φωτογραφία

Ο Louis Boutan ήταν ο πρώτος που τράβηξε υποβρύχια φωτογραφία, σε βάθος 50 μέτρων το 1893. Η φωτογραφία παραπάνω -μια αυτοπροσωπία του Boutan που φοράει καταδυτική στολή- είναι η πρώτη του επιτυχημένη φωτογραφία.

Ο Boutan, που ήταν θαλάσσιος ζωολόγος, έκανα τις περισσότερες δοκιμές για υποβρύχια φωτογράφιση την δεκαετία του 1890 στο Arago Marine Laboratory στη γαλλική κοινότητα Banyuls-sur-Mer στη Μεσόγειο. Εντόπισε πολλά προβλήματα στις τότε κάμερες που τις καθιστούσαν άχρηστες σε ακραίες συνθήκες. Προσπάθησε να τις βάλει σε μπαούλα, ακόμη και σε βαρέλια, αλλά οι κάμερες πλημμύριζαν. Τελικά, έφτιαξε έναν αδιάβροχο μηχανισμό που άντεχε στην πίεση -τρεις άντρες χρειάστηκαν για να τον μεταφέρουν στην στεριά- καθώς και φώτα με μπαταρίες. Αλλά, και πάλι δεν υπήρχαν τότε γρήγορα φιλμ και οι εκθέσεις του έπρεπε να είναι 30 λεπτών. Ο Boutan έπρεπε μερικές φορές να μείνει στο νερό για τρεις ώρες και υπέφερε από νάρκωση αζώτου. Τελικά, χρησιμοποίησε ένα φλας με σκόνη μαγνησίου που επίσπευσε σε μεγάλο βαθμό την φωτογράφιση.

Πότε απέκτησε περιλαίμιο ο σκύλος;

Σήμερα τα περισσότερα σκυλιά έχουν περιλαίμιο. Από πού προήλθε αυτή η συνήθεια;

Η παλαιότερη μαρτυρία για το περιλαίμιο του σκύλου είναι 5.000 ετών και προέρχεται από την Αίγυπτο. Αναπαραστάσεις σκυλιών που φέρουν δερμάτινο περιλαίμιο βρίσκονται σε αντικείμενα τέχνης και τοιχογραφίες που χρονολογούνται μεταξύ του 3.500 και του 300 προ Χριστού.

Συχνά πάνω στο περιλαίμιο αναγράφεται το όνομα του σκύλου, για παράδειγμα, o Γενναίος ή o Άχρηστος. Τα σκυλιά αυτά χρησιμοποιούνταν ως κυνηγόσκυλα και φύλακες και όταν τα εκπαίδευαν, τους φορούσαν περιλαίμιο και λουρί.

Κατά την αρχαιότητα έβαζαν ακόμη και οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι περιλαίμιο στα σκυλιά τους, αλλά εδώ σκοπός ήταν να προστατεύονται από επιθέσεις λύκων και άλλων σαρκοφάγων. Γι’ αυτό τα σκυλιά που φύλαγαν άλλα ζώα έφεραν αγκαθωτό περιλαίμιο που τα προστάτευε το λαιμό.

Στην αρχαιότητα τα μικρότερα σκυλιά ήταν δημοφιλή ως σκυλιά του σαλονιού. Στο Μεσαίωνα και την Αναγέννηση οι Ευρωπαίοι ευγενείς είχαν σκυλιά. Με τον καιρό ο σκύλος έγινε σύμβολο κύρους για την ανώτερη τάξη που έβαζε στα ζώα της ασημένια και χρυσά περιλαίμια με ενσωματωμένες πολύτιμες πέτρες.

Με την άνοδο της μεσαίας τάξης στη διάρκεια της Αναγέννησης απέκτησε και ο μέσος άνθρωπος χρήματα κι έτσι μπορούσε να έχει σκύλο. Γι’ αυτό και αυξήθηκε η ζήτηση για φτηνότερα περιλαίμια φτιαγμένα από δέρμα.

πηγή: scienceillustrated.gr

5 αντίγραφα αεροσκαφών που χρησιμοποιήθηκαν σε ταινίες

Σήμερα τα ειδικά εφέ κάνουν θαύματα και μπορούν από μόνα τους να καταφέρουν, όσα είχαν καταφέρει ο Τζορτζ Λούκας και ο Κλιντ Ίστγουντ, με το συνδυασμό μοντέλων και φωτογραφίας, στο Star Wars και στο Firefox. Αλλά τα κοντινά πλάνα απαιτούν ακρίβεια, και ακόμα και σήμερα, ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι με τη χρήση κανονικού μεγέθους αντίγραφων αεροσκαφών, αν δεν υπάρχουν τα αυθεντικά ή τα αεροσκάφη είναι φανταστικά. Δείτε 5 κανονικούς μεγέθους αεροσκάφη που χρησιμοποιήθηκαν σε ταινίες.

Μπουρανί Τυρνάβου με αντίληψη διαφορετική

Με ρίζες στη Διονυσιακή λατρεία, διαφορετική καρναβαλική αντίληψη, χωρίς ταμπού και απαγορεύσεις, το καρναβάλι στον Τύρναβο απευθύνεται σε πιο ψαγμένους επισκέπτες που θέλουν την Καθαρά Δευτέρα να γιορτάσουν χωρίς... ντροπή τη γονιμότητα γύρω από ένα... φαλλό!

Αν και χρονολογείται από το 1898, λόγω του άσεμνου χαρακτήρα του απαγορεύτηκε πολλές φορές από τις εκάστοτε κυβερνήσεις που θεωρούσαν ότι έβλαπτε τα χρηστά ήθη και έθιμα της εποχής, κάτι το οποίο βέβαια δεν πτοούσε τους Τυρναβίτες που το γιόρταζαν ακόμη και... κρυφά!

Από το 1980, όμως, οπότε και επιχειρήθηκε η εκ νέου αναβίωσή του, οι εκδηλώσεις επαναλαμβάνονται σταθερά. Μάλιστα ,κάθε χρόνο προσελκύει όλο και περισσότερους επισκέπτες που γνωρίζουν ότι εκεί κάπου στο θεσσαλικό κάμπο μπορούν να γιορτάσουν την Καθαρά Δευτέρα χωρίς ταμπού και περιορισμούς, τρώγοντας την παραδοσιακή χορτόσουπα χωρίς λάδι και πίνοντας άφθονο τσίπουρο και ούζο, υπό τη θέα χιλιάδων πύλινων, ξύλινων και πλαστικών φαλλών, που διακοσμούν την πόλη, μιας και αποτελούν το επίκεντρο της μεγάλης γιορτής.

Φωτιές, άσεμνα τραγούδια με τη συνοδεία πίπιζας και άλλων παραδοσιακών οργάνων, βωμολοχίες, πρόστυχα πειράγματα των περαστικών, χορτόσουπα και φυσικά φαλλοί, συνθέτουν το σκηνικό του μεγαλύτερου και πιο φημισμένου καρναβαλιού της Κεντρικής Ελλάδας που κάθε χρόνο αποτελεί προορισμό όλο και περισσότερων εκδρομέων που φθάνουν ακόμη και τις χιλιάδες...

Ένα από αυτά τα έθιμα που έκανα τον Τύρναβο ξακουστό είναι το έθιμο του «Μπουρανί» την ημέρα της Καθαρής Δευτέρας. Η χρησιμοποίηση σεξουαλικών και ερωτικών συμβόλων συνδυάζεται απόλυτα με τις παραδοσιακές λαϊκές εκδηλώσεις των Τυρναβιτών. «Το μπουρανί» είναι στην κυριολεξία ένα λαϊκό πανηγύρι αλλά στην ουσία είναι η γιορτή του φαλλού και συμβολίζει την αναπαραγωγή και την ευτεκνία. Για την προέλευση του, υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι οι ρίζες του βρίσκονται στις πανάρχαιες εορτές των Ελλήνων: τα Διονύσια, τα Θεσμοφόρια, τα Αφροδίσια, τα Θαργήλια και κυρίως οι αλωαί που ήταν γεωργική εορτή πανάρχαια λατρεία και προθρησκευτική. Και η δεύτερη ότι προέρχεται από Αρβανίτες που εγκαταστάθηκαν στον Τύρναβο γύρω στο 1770, λίγο πριν τα Ορφωλικά.

Η δεύτερη εκδοχή μάλλον είναι και η επικρατέστερη, καθώς τεκμηριώνεται από ιστορικά στοιχεία. Καθώς λέγεται εκείνη την εποχή, έπεσε στον Τύρναβο επιδημία χολέρας και οι περισσότεροι κάτοικοι του βρήκαν θάνατο. Η πόλη ερημώθηκε και ο σουλτάνος της περιοχής, έφερε ένα τμήμα Αρβανιτών, για να κτίσει την καινούργια πόλη, δίπλα στην παλιά (η περιοχή αυτή ονομάζεται «Κόκκαλα» επειδή στην περιοχή θάφτηκαν όσοι βρήκαν τον θάνατο από την χολέρα). Οι Αρβανίτες αυτοί λοιπόν καθιέρωσαν το έθιμο που σώζεται ως τις μέρες μας.

Το έθιμο αυτό λαμβάνει χώρα την Καθαρή Δευτέρα κάθε χρόνο στον Τύρναβο. Οι κάτοικοι της πόλης πηγαίνουν στο εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία στα βόρεια της πόλης σ' έναν ελεύθερο ευρύ χώρο (ένα μεγάλο αλώνι). Η πορεία γίνεται σε πομπή της οποίας προηγούνται διάφορες ομάδες (θίασοι) μεταμφιεσμένων ή μη (μόνον ανδρών), οι οποίοι κουβαλούσαν όλα τα απαραίτητα για την λειτουργία. Όταν η πόλη έφθανε στο χώρο του Προφήτη Ηλία εκεί κάθε ομάδα έστρωνε στο έδαφος διάφορα φαγητά και μια μεγάλη φιάλη σε σχήμα «φαλλού» γεμάτη με κρασί ή με γαλακτόχρουν κράμα ούζου ή τσίπουρου με νερό. Παράλληλα άναβαν φωτιά πάνω στην οποία παρασκευάζοταν το «Μπουρανί» μια χορτόσουπα από σπανάκι και ξύδι για να νοστιμίζει.

Αφού γινόταν το μπουρανί που είχε την μορφή σούπας σερβιριζόταν στους «μυουμένους» ως μέθεξη – συμμετοχή στα δρώμενα – και έτσι άρχιζε ο χορός και τα τραγούδια, οι αστεϊσμοί και τα πειράγματα με άσεμνες βασικά εκφράσεις. Πολλοί από τους άντρες που συμμετείχαν σ' αυτό το τελετουργικό κρατούσαν στα χέρια τους φαλλούς σαν σκήπτρα και ήταν κατασκευασμένα από ξύλο ή πηλό ή ακόμα και από ψωμί και που αποτελούσαν το κυριότερο τελετουργικό σύμβολο. Στο έθιμο αυτό συμμετείχαν αυστηρά μόνο άντρες ενώ οι γυναίκες απείχαν, ίσως για λόγους σεμνοτυφίας λόγω των φερόμενων φαλλικών συμβόλων. Γυναικόπαιδα όμως παρακολουθούσαν τα δρώμενα καθώς επίσης και πλήθη επισκεπτών από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

πηγή: thessalianews.gr

Bρεχτοκούκκια, χαλβάς, ελαίες και θαλασσινά για πολύ λίγους

Χορός στις όχθες του Ιλισσού ποταμού. Ξυλογραφία του 1862. Μ.Α. Proust.

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά

Πως γιορταζόταν τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα η Καθαρά Δευτέρα στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, στο Θησείο, στον Κολωνό, στα Πατήσια, στα Σεπόλια, στην Κολοκυνθού, στο Μαρούσι, στην Αγία Βαρβάρα, στο Γαλάτσι και «εις άλλας εξοχάς».

Διασκεδάζοντας με λεβέντικους χορούς. Φωτό Π. Πουλίδη.

Κούλουμα: Τα παντοπωλεία ανοιχτά και στολισμένα με κλαδιά δένδρων και πλούσια φυλλώματα κάτω από τα οποία ήταν παραταγμένες μεγάλες λεκάνες που περιείχαν «όλων των ειδών τα ξυδωπά, τα βρεχτοκούκκια και τας ελαίας» και πιο κει «οι κώνοι του ζαχαροπήκτου χαλβά και οι σωροί, τους οποίους εσχημάτιζον αι ροδοψημέναι λαγάνες». Αυτή ήταν η εικόνα που αντιμετώπιζαν στην αγορά οι νοικοκυραίοι στα τέλη 19ου-αρχές του εικοστού αιώνα. Προκλητικά εκθέματα για τη φτωχολογιά, που ακόρεστα καταβρόχθιζε τέτοιες ημέρες τα ορεκτικά σκόρδα και τα κρεμμύδια, τα οποία θεωρούνταν το απαραίτητο συνοδευτικό της ημέρας. Το ίδιο θεωρούνταν βεβαίως και τα θαλασσινά, αλλά τις περισσότερες φορές ήταν απροσπέλαστα για τα χαμηλά βαλάντια και τον πολύ κόσμο.

Καθαρή Δευτέρα στον λόφο του Φιλοπάππου, 1928. Φωτό Π. Πουλίδη.

Η εξέλιξη του εορτασμού από τον Όθωνα στον 20ό αιώνα

Στην Αθήνα, τα Κούλουμα -ο εθιμικός εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας-, με τα οποία σφραγίζεται η περίοδος των Αποκριών, γιορτάζονταν γύρω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Το φαινόμενο άκμασε στα χρόνια του Όθωνα, ενώ σταδιακά επί βασιλείας Γεωργίου Α’ εξελίχθηκαν να εορτάζονται «συν γυναιξί και τέκνοις εις τους λόφους και εις την άνοιξιν, εις τους κήπους και εις τας εξοχάς». Άλλωστε, τα Κούλουμα ήταν ανέκαθεν μια γιορτή των λαϊκών τάξεων. Μετά τον κορεσμό και τα ξέφρενα γλέντια της Αποκριάς, ο λαός αναζητούσε τον καθαρμό στη φύση, στους αγρούς και τον καθαρό αέρα «με ελίτσες, τουρσιά, κρεμμυδάκια, αυγοτάραχο, χαλβά, κάπου κάπου χαβιάρι και με λιράτο ρετσινάτο εις κρυσταλλώδεις φιάλας».

Χιλιάδες άνθρωποι καταλάμβαναν τους λόφους του Κολωνού, του Αστεροσκοπείου και του Φιλοπάππου. Το ίδιο ίσχυε και στους διάφορους μεγάλους ιδιωτικούς κήπους, που ήταν διεσπαρμένοι γύρω από την πόλη, στα Πατήσια, στην Κολοκυνθού, στα Σεπόλια, στο Γαλάτσι, στο Ηράκλειο και το Μαρούσι. Κοσμοπλημμύρα καταγραφόταν και στην Αγία Βαρβάρα, απ’ όπου η θέα στον Ελαιώνα και τον Σαρωνικό γαλήνευε τις ψυχές.

Γλέντια και χορός στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Καθαρή Δευτέρα, 1928. Φωτό Π. Πουλίδη.

Γραφικά τοπία

Ο σιδηρόδρομος και τα τραμ είχαν τη γιορτινή τους, μεταφέροντας κόσμο στα δύο Φάληρα. Παντού ο ζύθος και το κρασί έρρεαν άφθονα, και το φαγοπότι ξεκινούσε με το καθαροδευτεριάτικο «Μασκαράδες και πολίτες/στις Κολώνες να βρεθείτε», που λειτουργούσε ως γενικό σύνθημα για τον εορταστικό ξεσηκωμό.

Μικρά παιδιά κρατώντας χαρταετό και σφυρίχτρα - καραμούζα της εποχής. Καθαρή Δευτέρα 1935. Φωτό Π. Πουλίδη.

Η μεγαλύτερη όμως κίνηση αυτής της καθαράς λαϊκής γιορτής σημειωνόταν στα γραφικά τοπία που απλώνονταν πίσω από την Ακρόπολη. Από την πλατεία Θησείου μέχρι την τεράστια πλατεία των Στύλων του Ολυμπίου Διός, η οποία τότε ήταν ελεύθερη και προσβάσιμη στο κοινό. Η πόλη ερήμωνε κυριολεκτικά. Οι κεντρικοί της δρόμοι άδειαζαν και μυρμηγκιές κόσμου ξεχύνονταν στον άξονα των σημερινών οδών Αποστόλου Παύλου και Διονυσίου Αρεοπαγίτου, οι οποίες ακόμη δεν είχαν σχηματιστεί ως λεωφόροι.

Στις πλατείες του Θησείου και των Στύλων και στα ψηλά μέρη των γύρω λόφων στήνονταν αρχαϊκότατοι χοροί, κάτι που γινόταν επί αιώνες και διατηρήθηκε. Ομάδες Πελοποννησίων έστηναν τις παρέες τους γύρω από τον Ναό του Θησείου και ανά πέντε έσερναν τον χορό σε έναν μεγάλο κύκλο. Άλλες παρέες από τα νησιά ανέβαιναν στην περιοχή του Αστεροσκοπείου για να χορέψουν τους δικούς τους τοπικούς χορούς και να προσελκύσουν τα βλέμματα των θεατών. Οι Ηπειρώτες συνήθιζαν να στήνουν το γλέντι τους μπροστά στο Παναθηναϊκό Στάδιο και τον λόφο του Αρδηττού.

Οι ομάδες

Χαρακτηριστικό σκίτσο της εποχής με θέμα τα Κούλουμα.

Συμπαγείς τις περισσότερες φορές, χωρίς «παρείσακτους», εμφανίζονταν οι ομάδες των Κρητικών, διασκεδάζοντας με τους λεβέντικους χορούς τους. Οι μπαλοθιές τους ξύπναγαν τα αντανακλαστικά των χωροφυλάκων που καιροφυλακτούσαν «διά την τήρησιν της τάξεως». Η απολλώνια λύρα όμως αδελφωνόταν με το περσικό σαντούρι και έδιωχναν τους ενοχλητικούς.

Το ίδιο ίσχυε και για τους Χιώτες, που είχαν μια ανεξήγητη αγάπη στο περίφημο «Κάτω στο γιαλό κοντή/νερατζούλα φουντωτή». Εν τω μεταξύ, οι παρέες που ξεχύνονταν προς το παραλιακό μέτωπο καταλάμβαναν τα περίφημα Φάληρα και τη Φρεαττύδα, σκαρφάλωναν στα υψώματα της ελεύθερης ακόμη πειραϊκής χερσονήσου, στη γραφική ακτή του Τσίλερ, στην Κρεμμυδαρού και στο εξοχικό πανδοχείο του Ξαβέριου.

Μικροπωλητές και χαρταετοί

Εννοείται ότι στα ίδια μέρη –κυρίως γύρω από την Ακρόπολη– έστηναν το δικό τους πανηγύρι οι μεταμφιεσμένοι, τα πολύχρωμα γαϊτανάκια, ο Ποιητής του Κάρρου, οι αρκουδιάρηδες αθίγγανοι και οι μικροπωλητές της εποχής, που δεκαρολογούσαν, χάριν της ημέρας πάντα. Από κοντά και η πλάστιγγα για το ετήσιο εθιμικό ζύγισμα του κοινού. Με ένα πενηνταράκι μάθαινε ο καθένας τα κιλά του.

Στο γύρισμα προς τον 20ό αιώνα εμφανίστηκαν και οι «κατασκευασταί χαρταετών», κλάδος ο οποίος άνθησε όταν προστέθηκαν στις τάξεις τους ευφυείς και πολυτάλαντοι πρόσφυγες μετά το 1922.

Ωστόσο, οι χαρταετοί, οι οποίοι έφτασαν και στη χώρα μας από τους λαούς της Ανατολής, με το πέρασμα των χρόνων βρήκαν στον ορίζοντα έναν μεγάλο εχθρό, τα καλώδια! Μέχρι έφιππες περιπολίες συστήθηκαν για το κυνήγι τους, στα Κούλουμα του 1907, όταν άθελά τους ομάδες παιδιών με τους χαρταετούς τους αχρήστευσαν τον Αγγλικό Τηλέγραφο στον Πειραιά. Στους νεότερους έμεινε αλησμόνητη η περιπέτεια του 1939, όταν –επί δικτατορίας Ι. Μεταξά– όχι μόνο απαγορεύτηκε η ανύψωσή τους, αλλά διώχθηκαν με σκληρότητα και οι κατασκευαστές τους!

Τα μαύρα χρόνια της Κατοχής με τους κακοφτιαγμένους χαρταετούς

Και αυτά συνέβαιναν μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες. Σε δε μερικές περιοχές συνεχίζουν ακόμη. Ο λαός θεωρούσε την Καθαρά Δευτέρα γνήσια αδελφή της Πρωτομαγιάς. Απέβαλαν τον αποκριάτικο άνθρωπο για να ντυθούν τον σαρακοστιανό. Από τα χαράματα άνδρες, γυναίκες και παιδιά, κρατώντας δίχτυα, καλάθια, σακούλες, καλαθούνες και τσάντες, ξεχύνονταν στην αγορά. Σιγά σιγά, όσο η πόλη μεγάλωνε και απλωνόταν τόσο απλώνονταν και τα Κούλουμα. Χαλάνδρι, Μαρούσι, Κηφισιά, Εκάλη, Μπογιάτι, Βουλιαγμένη, Γλυφάδα, Βούλα, Πέραμα, Σκαραμαγκάς, Περιστέρι, Μπραχάμι, Ηλιούπολη είχαν την τιμητική τους λίγο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά το πραγματικό λαϊκό πανηγύρι συνεχίστηκε κάτω από την Ακρόπολη και τους γύρω λόφους. Επεκτάθηκε, μάλιστα, σιγά σιγά στη δυτική κλιτύ του λόφου του Αστεροσκοπείου μέχρι τα Πετράλωνα και τα νταμάρια που είχαν ανοίξει στην περιοχή, όπου σήμερα ο περιφερειακός του Φιλοπάππου. Μάλιστα τις περιοχές αυτές προτιμούσαν οι Καλαματιανοί με τον ύμνο τους: «Αν πας στην Καλαμάτα/και ΄ρθής με το καλό». Ένα ατέλειωτο μωσαϊκό που σχηματιζόταν από του Μακρυγιάννη έως τον Άγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη από την πιο σύνθετη ανθρωποπλημμύρα.

Μόνον σε περιόδους πολέμου και κατοχής τα Κούλουμα δεν γιορτάστηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο – ιδιαίτερα την περίοδο της γερμανικής Κατοχής. Λίγα προσφυγόπουλα του συνοικισμού του Ασυρμάτου προσπαθούσαν να σηκώσουν στον ουρανό τους κακοφτιαγμένους χαρταετούς τους. Όπως όλες οι λαϊκές εκδηλώσεις, έτσι και τα Κούλουμα άνθησαν σε περιόδους ελευθερίας. Επέστρεψαν μετά τον πόλεμο ανανεωμένα και γιορτάζονται μέχρι τις ημέρες μας, ντυμένα όμως με τις ανέσεις και τα χρώματα της προόδου.

πηγή: mikros-romios.gr

Firefox: τι απέγινε το Σοβιετικό υπερ-αεροπλάνο που έκλεψε ο Κλιντ Ίστγουντ;

Το Firefox όπως εμφανιζόταν στην ταινία (πηγή)

Firefox, ονομαζόταν το φανταστικό Σοβιετικό MiG-31 (καμία σχέση με το πραγματικό MiG-31) υπερηχητικό αεροσκάφος που έκλεψε ο Μίτσελ Γκραντ (Κλιντ Ίστγουντ), στην κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος του Κρεγκ Τόμας του 1977.

Ο… μέθυσος Αγαμέμνων που αναστάτωσε την αποκριάτικη Αθήνα το 1877

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά

Η αποκριάτικη Αθήνα του 1877 είχε την τιμητική της στο περιοδικό «The Illustrated London News», το οποίο δημοσίευσε ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ για την ελληνική πρωτεύουσα. Όσοι είχαν τα μέσα περιπλανιόνταν στην πόλη με αμάξια, οι πιο φτωχοί νοίκιαζαν ένα κάρο, ενώ οι περισσότεροι τριγυρνούσαν μεταμφιεσμένοι στους δρόμους. Τα παιδιά κυκλοφορούσαν με πολύχρωμες φορεσιές, ενώ τα πλέον αγαπημένα θέματα φαίνεται πως ήταν η μεταμφίεση των ανδρών σε Τούρκους και των γυναικών σε Τουρκάλες. Χαρακτηριστικό στοιχείο της ανατολίτικης μεταμφίεσης ήταν το τουρμπάνι· σε μορφή μάλιστα η οποία σχεδόν είχε εξαφανιστεί και δεν φοριόταν ούτε στο ευρωπαϊκό κομμάτι της Τουρκίας.

Άλλοι ντύνονταν με τομάρια αρκούδας, ενώ ήδη ο ξυλοπόδαρος είχε αναλάβει δράση στα αποκριάτικα πανηγύρια. Ανάμεσα στο πλήθος έβρισκε κανείς και πολλούς φουστανελοφόρους, οι οποίοι στους ξένους φάνταζαν ως μέρος της γενικότερης εορταστικής ατμόσφαιρας. Πάντως, τα παράθυρα και τα μπαλκόνια ήταν γεμάτα από κόσμο που παρακολουθούσε την κίνηση στον δρόμο, τη διάθεση και το κέφι των περαστικών. Με τη δύση του ήλιου οι δρόμοι άδειαζαν, για να μεταφέρουν οι παρέες το κέφι τους στα σπίτια, τραγουδώντας και χορεύοντας. Αυτό που επισήμαινε ο συντάκτης του άρθρου στο περιοδικό ήταν ότι στους δρόμους δεν κυκλοφορούσαν γυναίκες με μάσκες.

Πάντως, το σχετικό ρεπορτάζ σημείωνε και μια «παραφωνία». Ήταν η εποχή που δημοσιεύονταν κείμενα για τα ευρήματα του Σλίμαν στις Μυκήνες. Κάποιος Αθηναίος –ο οποίος φέρεται ως ευθυμογράφος– φόρεσε μια περικεφαλαία σαν εκείνη του Αγαμέμνονα και, διακωμωδώντας προφανώς τις ανακαλύψεις του Σλίμαν, κυλιόταν ακόμη το επόμενο πρωί μεθυσμένος στους δρόμους της πόλης. Το χαρακτικό που αναδημοσιεύουμε είναι χαρακτηριστικό της ευθυμίας στην οποία βρισκόταν ο… σύγχρονος Αγαμέμνων με φόντο την Ακρόπολη.

πηγή: mikros-romios.gr

Φωτογραφίες των παλαιότερων ζωντανών οργανισμών του πλανήτη μας

Ανάμεσα στις φωτογραφίες-ντοκουμέντα της Rachel Sussman υπάρχουν λεύκες 80.000 χρόνων και βακτήρια 600.000.

Βρέθηκε το βιολί που έπαιζε ενώ βυθιζόταν ο Τιτανικός

Όπως είναι ήδη γνωστό, ενώ ο Τιτανικός βυθιζόταν, η μπάντα συνέχιζε να παίζει. Μετά από πάνω από 100 χρόνια από την τραγωδία, βρέθηκε το βιολί του αρχηγού της μπάντας. Το όργανο που χρησιμοποιούσε ο Wallace Hartley (φωτογραφία κάτω) μερικοί πίστευαν πως είχε χαθεί μαζί με τον Τιτανικό το 1912.