Δημόσιες βιβλιοθήκες από πεσμένα δέντρα

Το 2008, το BAUFACHFRAU (μια συνεργασία μαθητευομένων δασοκομίας, ξυλουργικής, σχεδίου μέσων επικοινωνίας, εκτύπωσης και πώλησης βιβλίων) ξεκίνησε την πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη στο Βερολίνο.

Με τα πεσμένα δέντρα, δημιούργησαν ράφια στους κορμούς και τοποθέτησαν βιβλία και ονόμασαν την βιβλιοθήκη "Δάσος από Βιβλία". Ο δανεισμός των βιβλίων γίνεται μέσω του "Bookcrossing" (δείτε εδώ και την ελληνική ιστοσελίδα).

Το έργο αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ σαν έργο για την "Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη".

Το παράξενο Plymouth XNR της Chrysler του 1960

Στα τέλη του 1950, η Chrysler έψαξε να βρει μια απάντηση για το δημοφιλές Corvette, που είχε τσακίσει όλα τα σπορ αυτοκίνητα στις ΗΠΑ. Το έργο για το σχεδιασμό του αυτοκινήτου έπεσε στον Virgil Exner, ο βιομηχανικός σχεδιαστής ο οποίος τελικά έγινε ο πρώτος αντιπρόεδρος της Chrysler σε θέματα εμφάνισης. Αυτό που σκέφτηκε ο Exner ήταν -τουλάχιστον- αντισυμβατικό.

Ο Virgil Exner με το μοντέλο του

Το μοντέλο Plymouth XNR που σχεδίασε ήταν ασύμμετρο και έμοιαζε με καρχαρία. Το μονόπλευρο αυτοκίνητο ήταν σχεδιασμένο μόνο για τον οδηγό. Στην πλευρά του συνοδηγού είχε ένα μικροσκοπικό παράθυρο και μια πόρτα που μπορούσε να καλύψει όλο το κάθισμα!

Το μικρότερο μουσείο του κόσμου!

Ο νεοϋορκέζος καλλιτέχνης Filip Noteradaeme δημιούργησε το "μικρότερο μουσείο του κόσμου", το "The Homeless Museum of Art" ή HoMu.

Το μουσείο αποτελείται από τον ίδιο τον Noteradaeme, ένα θάλαμο και μια μικρή συλλογή από αντικείμενα. Μόνο δύο άτομα μπορούν να το επισκεφτούν ταυτόχρονα.

Ο θάλαμος είναι η υποδοχή, το γραφείο και ο χώρος της έκθεσης που ονομάζεται "The Director is in" (Ο Διευθυντής είναι εδώ).

Οι επισκέπτες κάθονται σε πλαστικές καρέκλες, ενώ δίπλα στο θάλαμο υπάρχει ένα λούτρινο σκυλί που ονομάζεται "Florence Coyote".

Από το 2003, το μουσείο έχει εμφανιστεί σε διάφορα μέρη της Νέας Υόρκης.

Απολιθωμένο πάρκο στην Ελασσόνα

Με παλαιοβοτανικό κήπο, έναν πραγματικό παράδεισο από επιστημονικής πλευράς, χαρακτηρίζουν ερευνητές τη λεκάνη της Ελασσόνας, στα σπλάχνα της οποίας υπάρχει ένας θησαυρός ηλικίας έως και 9 εκατομμυρίων ετών.

Η περιοχή φιλοξενεί μία ιδιαίτερα σπάνια απολιθωμένη χλωρίδα, με εκπληκτική ποσοτική και ποιοτική αφθονία σε φυτικά απολιθώματα.

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Βαγγέλης Βελιτζέλος σε δηλώσεις προς την «Ελευθερία» το 2004 είχε επισημάνει ότι η περιοχή της Ελασσόνας αποτελεί μία σπάνια υποτροπική χλωρίδα με μοναδικά δείγματα δασικών φυτών της εποχής του Ανωτέρου Μειοκαίνου, πριν δηλαδή από 5 έως 9 εκατομμύρια χρόνια. Η χλωρίδα χαρακτηρίζεται από δύο μεγάλες φυτικές ομάδες, εκ των οποίων η κυρίαρχη είναι τα φυτά της ευρωπαϊκής ζώνης με κύριο αντιπρόσωπο την οξιά, ενώ η δεύτερη αποτελείται από σπάνια ενδημική υποτροπική δασική χλωρίδα, με έντονη την παρουσία των κωνοφόρων δένδρων, της οποίας προέλευση είναι η Ν.Α. Ασία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την εποχή εκείνη υπήρχαν στην Ελασσόνα: Η σεγκόια, η οποία συναντάται σήμερα μόνο στο Ορεγκον και τη Βόρεια Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Η κρυπτομέρεια που σήμερα βρίσκεται μόνο στην Ιαπωνία, και η «καθάγια» η οποία σήμερα συναντάται σε μία μόνο ορεινή περιοχή της Κίνας και μάλιστα φυλάσσεται από τον κινεζικό στρατό λόγω της σπανιότητάς της. Η δημιουργία τους οφείλεται σε ευνοϊκές συνθήκες απολίθωσης της δασικής βλάστησης που υπήρξαν στον ευρύτερο χώρο της Θεσσαλίας. Πρόκειται για μία μοναδική εμφάνιση ενός σπάνιου γεωλογικού μνημείου στον ευρωπαϊκό χώρο, του οποίου η ορθολογική και μουσειακή ανάδειξη κρίνεται επιβεβλημένη και θα συμβάλλει στην ανάπτυξη του γεωτουρισμού στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας είχε σημειώσει τότε ο κ. Βελιτζέλος, γνωστός από τη δημιουργία του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Απολιθωμένου Δάσους στο Σίγρι Λέσβου. Ο καθηγητής Γεωλογίας μελετά την περιοχή της Ελασσόνας από το 1985, και υποστήριξε από τότε ότι τα ευρήματα της περιοχής προσφέρονται για τη δημιουργία ενός παλαιοβοτανικού μουσείου σε συνδυασμό με τη δημιουργία ενός γεωπάρκου και περιπατητικών διαδρομών σε διάφορες απολιθωματοφόρες θέσεις.

Δυστυχώς, όμως, τα χρόνια πέρασαν και τίποτα δεν έγινε.

Όμως, τα φυτικά απολιθώματα αποτελούν τους πιο σημαντικούς δείκτες για την αναπαράσταση του παλαιοκλίματος και του παλαιοπεριβάλλοντος της περιοχής καθότι μπορούν να μας «αποκαλύψουν» τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε στον ευρύτερο χώρο.

πηγή: thessalianews.gr

Ποιο είναι το κορίτσι από την Ιπανέμα;

Σύμφωνα με το περιοδικό Performing Songwriter είναι το δεύτερο πιο ηχογραφημένο τραγούδι όλων των εποχών, μετά τον "Yesterday" των Beatles. Μιλάμε για το "The Girl From Ipanema."

Το τραγούδι γεννήθηκε πριν από 5 δεκαετίες στην Βραζιλία, όταν ο Antonio Carlos Jobim και ο ποιητής Vinicius de Moraes εκλήθησαν να βρουν ένα τραγούδι για το μιούζικαλ Blimp.

Χρειαζόντουσαν μια έμπνευση και έτσι πήγαν σε ένα μπαρ στην Ιπανέμα στο Ρίο και, σύμφωνα με το μύθο, πέρασε μια όμορφη γυναίκα που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και αμέσως έγραψαν ένα ολόκληρο τραγούδι σε απλές χαρτοπετσέτες... σαν την Φραγκοσυριανή του Μάρκου ένα πράγμα.

Το κορίτσι λοιπόν από την Ιπανέμα είναι η Helo Pinheiro, 66 ετών σήμερα.

Η Helo Pinheiro το 1999 κατά τη διάρκεια μιας επίδειξης μόδας στο Ρίο.

Φυσικά το τραγούδι δεν το είπε η Pinheiro, αλλά η Astrud Gilberto, της οποίας ο Πορτογάλος σύζυγος, Joao Gilberto, τραγουδάει μαζί της, συνοδευόμενος από τον Stan Getz στο σαξόφωνο. Η Gilberto ποτέ πριν δεν είχε τραγουδήσει επαγγελματικά.

Η Ελλάδα του 1920 μέσα από έγχρωμες φωτογραφίες

Πλανόδιος πωλητής με την πραμάτεια του έξω από χωριό της Κέρκυρας

Πώς ήταν η Ελλάδα και οι άνθρωποί της έναν αιώνα σχεδόν πριν... το αποκαλύπτει ο φωτογραφικός φακός

Φωτογραφίες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας από το 1920 δημοσιεύτηκαν από το αρχείο του περιοδικού National Geographic.

Μια αποστολή στο Cocos Island της Κόστα Ρίκα

Καρχαρίες με λευκά πτερύγια, συχνά αδρανής κατά τη διάρκεια της ημέρας, τη νύχτα συρρέουν στα βράχια στα νερά κοντά στο Cocos Island.

Τον Σεπτέμβριο του 2009, ο συνεργάτης του National Geographic Enric Sala, η Sylvia Earle και πολλοί επιστήμονες από όλον τον κόσμο συγκεντρώθηκαν στην Κόστα Ρίκα στο Cocos Island, ένα ακατοίκητο κομμάτι γης περικυκλωμένο από τα πιο πλούσια νερά σε καρχαρίες.

Μια πύλη για τον Παράδεισο

 

 

Παλιότερα σας είχαμε δείξει τους μονολιθικούς βράχους του πάρκου Zhangjiajie. Εκεί κοντά βρίσκεται και το εθνικό πάρκο του όρους Tianmen που το όνομα του σημαίνει "Πύλη στον Παράδεισο". Στο κέντρο του βουνού βρίσκεται το μεγαλύτερο φυσικό σπήλαιο στην Κίνα, που αποτέλεσε για πολλά χρόνια σημαντικό τόπο λατρείας για τους αρχαίους Κινέζους.

 

Η μικροσκοπική πόλη Madurodam

 

Το Madurodam είναι μια πόλη μινιατούρα που βρίσκεται στην πόλη Scheveningen στην Ολλανδία. Είναι ένα μοντέλο μιας ολλανδικής πόλης σε κλίμακα 1:25 και αποτελείται από τυπικά ολλανδικά κτήρια και διάφορα ορόσημο που βρίσκονται σε διάφορες περιοχές της χώρας.

 

Πότε αρχίσαμε να κοιμόμαστε σε κρεβάτια;

Το αρχαιότερο κρεβάτι που γνωρίζουμε ήταν στην ουσία ένα στρώμα. Είναι περίπου 77.000 ετών και βρέθηκε σε σπήλαιο του Sibudu της Νότιας Αφρικής από την ομάδα της αρχαιολόγου Lyn Wadley, καθηγήτριας του πανεπιστημίου του Witwatersrand.

Ωστόσο το κρεβάτι όπως το ξέρουμε σήμερα δημιουργήθηκε όταν το στρώμα ανυψώθηκε από το έδαφος. Δεν είναι εξακριβωμένο πότε ακριβώς συνέβη αυτό, αλλά από ορισμένα αρχαιολογικά ευρήματα γνωρίζουμε ότι πριν από 5.000 χρόνια οι αρχαίοι Αιγύπτιοι κατασκεύαζαν κρεβάτια. Το αιγυπτιακό κρεβάτι αποτελούνταν από μια κλίνη πλεγμένων φυτικών ινών οι οποίες τεντώνονταν πάνω σε ξύλινο πλαίσιο. Τα πόδια αναπαριστούσαν συχνά πόδια ζώων. Τα αιγυπτιακά κρεβάτια ήταν σκληρά και όχι ιδιαίτερα άνετα.

Σε αντίθεση με αυτά της Περσίας, όπου πριν από 3.600 χρόνια περίπου εφευρέθηκε ο πρόδρομος του στρώματος νερού – για να το φτιάξουν γέμιζαν με νερό σάκους από δέρμα αίγας.

Το κρεβάτι διαδόθηκε από τους αρχαιότερους πολιτισμούς στον υπόλοιπο κόσμο. Για εκατοντάδες χρόνια το κρεβάτι αποτελούνταν από ξύλινα πλαίσια πάνω στα οποία τοποθετούνταν στρώμα από λουριά γεμισμένο με άχυρο, μαλλί ή πούπουλα.

πηγή: scienceillustrated.gr

Η τέχνη TSP που στηρίζεται σε ένα μαθηματικό πρόβλημα

 

"Το μυαλό μου μπαίνει σε ένα ωραίο μέρος, εντελώς φευγαλέο και δεν ξέρω που θα πάω μετά", λέει ο "renbo", ο καλλιτέχνης που δημιουργεί τα πορτρέτα που θα δείτε παρακάτω.

 

Η οροφή του Palau de la Música Catalana

Το Palau de la Música Catalana (Παλάτι της Καταλανικής Μουσικής) είναι μια αίθουσα συναυλιών στην Βαρκελώνη.

Έξυπνο γεύμα!

"Που θα μου πάει; Τώρα κάτι θα πιάσω!", φαίνεται να σκέφτηκε αυτός ο μικρός μουστακαλής (Panurus biarmicus) για να φάει.

Και έκανε αυτό το κόλπο για να τσιμπήσει το μεζέ του. Το μικρό πουλί -που ονομάζεται έτσι επειδή το αρσενικό έχει ένα χαρακτηριστικό μαύρο μουστάκι- άρπαξε δυο καλάμια και τα έχωσε στη λίμνη. Μόλις πέρασε μια τιπούλη, ο μουστακαλής την άρπαξε με μια απίστευτα γρήγορη κίνηση κι έπειτα ήπιε και μια γουλιά νερό, έτσι όπως ήταν σκαρφαλωμένος στις καλαμιές, για να κατεβάσει το γεύμα του.

φωτογραφία: Edwin Kats

Μια κόκκινη γραμμή διασχίζει την Ουγγαρία

Και όμως οι φωτογραφίες που θα δείτε, δεν είναι επεξεργασμένες με το Photoshop. Είναι τα επακόλουθα της διαρροής αποβλήτων αλουμινίου στην Ουγγαρία.

10 παράξενες ατάκες από ερωτικές επιστολές του Μεγάλου Ναπολέοντα

Μπορεί να είχε κατακτήσει σχεδόν όλη την Ευρώπη και τις πιο όμορφες γυναίκες του κόσμου, αλλά η καρδιά του ανήκε για πάντα στην Ζοζεφίν ντε Μποαρναί, την γνωστή Ιωσηφίνα.

Ο Γύρος της Σαρδέλας

Κάθε χρόνο, από τα τέλη Μαΐου μέχρι τα τέλη Ιουνίου, στην ανατολική ακτή της Αφρικής, ξεκινάει μια τεράστια συλλογή από διάφορα πλάσματα. Εκατομμύρια σαρδέλες μεταναστεύουν προς την επαρχεία KwaZulu-Natal της Νοτίου Αφρικής, προσελκύοντας χιλιάδες αρπακτικά. Καρχαρίες, φάλαινες, δελφίνια, φώκιες, πτηνά και -περιστασιακά- ακόμη και φάλαινες δολοφόνοι (όρκα). Τα τεράστια κοπάδια από σαρδέλες κυνηγιούνται από τους διάφορους θηρευτές τους στα ρηχά νερά κατά μήκος της KwaZulu Natals South Coast και μερικές φορές ξεβράζονται στην παραλία.

Το θέαμα από την επιφάνεια είναι καταπληκτικό, ενώ η υποθαλάσσια δράση είναι απίστευτη.

Ομάδες από -ακόμα και- χιλιάδες δελφίνια μαζεύουν τις σαρδέλες σε κοπάδια ώστε να μπορούν να φάνε από την στροβιλιζόμενη αυτή "μπάλα" με ψάρια. Πολλές φορές σ' αυτό το φαγοπότι συμμετέχουν και καρχαρίες και πουλιά.

Galleria, η γυάλινη στοά του Μιλάνο

Το πλήρες όνομα της είναι Galleria Vittorio Emanuele II και πήρε το όνομα της από τον Βίκτωρ Εμμανουήλ Β', πρώτο Βασιλιά της Ιταλίας. Συνδέει δυο από τα πιο διάσημα μέρη του Μιλάνο, την Piazza del Duomo και την Piazza della Scala.

Η πρώτη φωτογραφία που ανέβηκε στον Παγκόσμιο Ιστό

Αυτό που βλέπεται πιο πάνω είναι η πρώτη φωτογραφία που ανέβηκε στον Παγκόσμιο Ιστό, το γνωστό μας World Wide Web (www). Είναι από την φωτογράφηση για την προώθηση της κωμικής μπάντας Les Horribles Cernettes και ανέβηκε σχεδόν πριν 20 χρόνια από τον Τιμ Μπέρνερς Λι, εφευρέτη του.

Τα ψηλότερα σημεία κάθε ηπείρου

Οι 7 ψηλότερες κορυφές στην ορειβασία είναι γνωστές ως "Seven Summits" και καταγράφτηκαν πρώτη φορά στις 30 Απριλίου του 1985 από τον Richard Bass.

"Τα παιδία παίζει"

Η τοιχογραφία της φωτογραφίας είναι από το Codex Inferno Art Collective και ολοκληρώθηκε το 2009 στο Delft, μια πόλη στη νότια Ολλανδία. Απεικονίζει δύο μικρά παιδιά να μουτζουρώνουν έναν τοίχο. Και ποιος δεν το έχει κάνει σαν πιτσιρικάς... Δείτε και το timelapse βίντεο.


TIME AGO from Codex Inferno on Vimeo.

Το γνωστό λογότυπο της ανακύκλωσης κόστισε μόλις 2.000 δολάρια!

Πριν 30 χρόνια ο τότε φοιτητής Gary Anderson σχεδίασε ένα από τα πιο διάσημα λογότυπα.

Το 1970, ο Gary Anderson ήταν ένας 23χρονος φοιτητής στο πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, όταν μια εταιρία από το Σικάγο ξεκίνησε έναν σχεδιαστικό διαγωνισμό για την αφύπνιση υπέρ του περιβάλλοντος. Το σχέδιο του Anderson κέρδισε και έγινε ένα από τα πιο διάσημα λογότυπα, ανάμεσα σ' αυτά της Coca-Cola και της Nike.

"Δεν χρειάστηκα πολύ καιρό να σκεφτώ κάτι. Μια ή δυο μέρες. Μόλις είχα κάνει μια παρουσίαση για την ανακύκλωση του νερού και σκέφτηκα κάτι που να αναπαριστά τη ροή του και έτσι σκέφτηκα τα βέλη, τα τόξα και τις γωνίες. Το μόνο πρόβλημα μου ήταν ότι φαινόταν επίπεδο. Τότε σκέφτηκα μια εκπαιδευτική εκδρομή που είχα κάνει μικρός με το σχολείο σε μια εφημερίδα και το πως διπλωνόταν το χαρτί και το σχεδίασα.

Το ότι κέρδισα το έμαθα από ένα γράμμα. Αν χάρηκα; Ναι, αλλά όχι πάρα πολύ. Κέρδισα γύρω στα 2.000 δολάρια, απ' όσο θυμάμαι.

Όταν τέλειωσα τις σπουδές μου πήγα στο Λος Άντζελες για να γίνω αρχιτέκτονας. Στο βιογραφικό μου δεν έγραψα ότι είχα κερδίσει τον διαγωνισμό. Νόμισα πως θα με περνούσαν για γραφίστα, ενώ δεν ήθελα. Αλλά και το ίδιο το λογότυπο δεν είχε διαδοθεί. Το είχα δει μόνο μια φορά σε ένα φυλλάδιο μιας τράπεζας. 6 ή 7 χρόνια μετά την αποφοίτηση μου πήγα στη Σαουδική Αραβία. Ένα καλοκαίρι πήγα στο Άμστερνταμ για διακοπές. Μόλις κατέβηκα από το αεροπλάνο είδα το λογότυπο. Ήταν σε ένα μεγάλο κάδο ανακύκλωσης σε σχήμα ιγκλού. Μεγαλύτερο και από μπάλα! Είχα να το δω πόσα χρόνια και ξαφνικά ήταν μπροστά μου".

Ο Gary Anderson το 1970 (δεξιά) και το πρωτότυπο λογότυπο (φωτογραφία)

πηγή: Financial Times Magazine

Απίστευτα γλυπτά από χαρτί!

Δείτε τα λεπτομερέστατα, πολύχρωμα και πολύ κομψά γλυπτά από χαρτόνι που δημιουργούν οι Ρώσοι καλλιτέχνες Alexei Lyapunov και Lena Ehrlich.