Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

Κείμενο σε ιδρωμένο τζάμι με το Photoshop


Πόσοι από εσάς δεν έχουν γράψει σε κάποιο ιδρωμένο τζάμι; Αυτό ακριβώς θα κάνουμε σήμερα με το Adobe Photoshop, συνθέτοντας δυο εικόνες και με τη χρήση ενός blur filter και μιας απλής βούρτσας.

Θα χρησιμοποιήσω ένα wallpaper που βρήκα εδώ και μια δική μου φωτογραφία.



Βήμα 1

Ανοίγουμε το "Rain Widescreen HD Wallpaper" στο Photoshop, και πάμε Image -> Adjustments -> Hue/Saturation (Ctrl+U). Αλλάζουμε το Hue σε 10 και το Saturation σε 35.


Έπειτα πάμε Image -> Adjustments -> Desaturate (Shift+Ctrl+U).


Βήμα 2

Ανοίγουμε την φωτογραφία και την τοποθετούμε (drag & drop) πάνω από το layer "Rain Widescreen HD Wallpaper". Με Ctrl+T την μικραίνουμε -έχουμε πατημένο το Shift, για να ίδια η μείωση, και τραβάμε μια από τις γωνίες προς τα μέσα. Όταν είμαστε έτοιμοι πατάμε Enter.


Βήμα 3

Αλλάζουμε το Blend Mode της φωτογραφίας σε Overlay, και μειώνουμε το Opacity σε 80%. Πάμε Filter -> Blur -> Gaussian Blur και δίνουμε Radius 5,5.


Βήμα 4

Δημιουργούμε ένα νέο layer πάνω από τα άλλα δυο. Πατάμε το πλήκτρο D στο πληκτρολόγιο μας ώστε το Foreground color να είναι το μαύρο. Επιλέγουμε το Brush Tool (Β) και επιλέγουμε την βούρτσα "Rough Round Bristle". Αλλάζουμε το μέγεθος της αναλόγως το πόσο θέλουμε (το [ μικραίνει το μέγεθος της βούρτσας, το ] το αυξάνει). Ανοίγουμε το Brush panel (Window -> Brush), και ξετικάρουμε το Transfer box.



Βήμα 5

Δημιουργούμε το κείμενο που θέλουμε με την βούρτσα -με την ησυχία μας! Αν κάτι δεν μας αρέσει υπάρχει και το Undo (Ctrl+Z) ή το History.


Μόλις τελειώσουμε, μειώνουμε το μέγεθος της βούρτσας όσο θέλουμε ([), και προσθέτουμε μερικές γραμμές σαν να έχει "τρέξει" ο υδρατμός.



Βήμα 6

Για να δώσουμε έμφαση στο κείμενο, δημιουργούμε ένα νέο layer πάνω απ' όλα, το γεμίζουμε με λευκό (Ctlr+Backspace, αφού έχουμε ήδη από πριν πατήσει το πλήκτρο D), αλλάζουμε το Blend Mode σε Soft Light και χαμηλώνουμε το Opacity όσο θέλουμε (εγώ εδώ το έκανα 55%).

Τέλος, επιλέγουμε το layer του κειμένου και χαμηλώνουμε το Opacity όσο θέλουμε (εγώ εδώ το έκανα 65%).

10 διάσημοι και οι μεταθανάτιες περιπέτειες τους

Το φέρετρο του Ναπολέοντα ανοικτό πριν μεταφερθεί στη Γαλλία

Για πάνω από 500 χρόνια, η τύχη του Ριχάρδου του Γ' της Αγγλίας, που σκοτώθηκε σε μια από τις τελευταίες μάχες του Πόλεμου των Ρόδων, ήταν άγνωστη. Πέρυσι, βρέθηκε ένας σκελετός σε ένα πάρκινγκ στο Λέστερ, και τον προηγούμενο μήνα, οι αρχαιολόγοι επιβεβαίωσαν ότι το πτώμα ανήκε στον βασιλιά. Ο θάνατος δεν ήταν το τέλος για τον Ριχάρδο, καθώς οι ειδικοί μελετούν τα απομεινάρια και οι ιστορικοί διαφωνούν ως προς το που θα τοποθετηθούν.

Τα άψυχα κορμιά των διάσημων που θα δείτε παρακάτω είχαν πάνω-κάτω και αυτά την ίδια τύχη. Εκλάπησαν, μεταφέρθηκαν υπερπόντια, μέχρι και καρέκλα έγινε κάποιος!

Το μυστικό σχέδιο της απόδρασης του Ναπολέοντα με υποβρύχιο

Ο Tom Johnson, λαθρέμπορος, τυχοδιώκτης και εφευρέτης του υποβρύχιου, σε σκίτσο του 1834

Ο Tom Johnson ήταν ένας από αυτούς τους χαρακτήρες που η ιστορία φέρνει στο προσκήνιο σε περιόδους κρίσης. Γεννήθηκε το 1772 από Ιρλανδούς γονείς, εκμεταλλεύτηκε όποια ευκαιρία του δόθηκε και έβγαζε τα προς το ζην με λαθρεμπόριο από την ηλικία των 12. Τουλάχιστον δυο φορές δραπέτευσε από την φυλακή με απίστευτο τρόπο. Όταν ξέσπασαν οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι, η φήμη του σαν εξαιρετικά τολμηρός τον βρήκε -παρά το από τότε εκτεταμένο ποινικό μητρώο του- να ηγείται μυστικών ναυτικών αποστολών των Βρετανών.

Πέτρος Πουλίδης, ο πρώτος Έλληνας φωτορεπόρτερ


Ο Πέτρος Πουλίδης γεννήθηκε το 1885 στην Τσαρίτσενα (σημερινά Πλατάνια), στην περιοχή Λάκα Σουλίου της Ηπείρου.

Σε ηλικία μόλις 10 ετών ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου και έμαθε την τέχνη της φωτογραφίας, όπως επίσης γράμματα και τη γαλλική γλώσσα, γεγονός που του έδωσε αργότερα τη δυνατότητα να συνεργαστεί με εφημερίδες και ειδησεογραφικά πρακτορεία του εξωτερικού.

Τα φαρμακευτικά φυτά της Ελλάδος


Η Ελλάδα, μπορεί να θεωρηθεί ως μία χώρα αντιθέσεων και μεγάλης ποικιλίας σε όλα τα πράγματα που την περιβάλουν. Οι αντιθέσεις αυτές, στο κλίμα και το έδαφος, έχουν την επίδραση τους σ’ όλα τα ζωντανά πλάσματα πού την κατοικούνε, με αποτέλεσμα την ύπαρξη μιας αφάνταστης ποικιλίας τοπικών παραλλαγών, ανθρώπων, ζώων, πουλιών και φυτών. Έτσι εξηγείται πώς, πάνω σε μια τόσο μικρή χώρα, ζουν πάνω από 6.000 είδη φυτών κι’ απ’ αυτά το ένα δέκατο περίπου, είναι αποκλειστικά ελληνικά και μοναδικά στων κόσμο. Πολλά απ’ αυτά κάνουν πανέμορφα λουλούδια και όταν ανθίζουν ομορφαίνουν το περιβάλλον που μεγαλώνουν με έναν τρόπο μαγικό, ακόμα και αν αυτά βρίσκονται πάνω σε κάποιον βράχο ή μέσα σε ένα καταπράσινο λιβάδι. Ανάμεσα σ’ αυτά τα ασήμαντα πλάσματα, πού τα προσπερνούν με αδιαφορία ή τα πατάμε με τα πόδια μας, βρίσκονται τα πιο πολύτιμα γιατρικά που για χιλιάδες χρόνια θεράπευαν το λαό μας.

Δεν είναι περίεργο πώς όλα σχεδόν τα φαρμακευτικά φυτά ή βότανα όπως τα λέει ο πολύς κόσμος, είναι είδη κοινά και με μεγάλη περιοχή εξάπλωσης. Μόνο πάνω σε τέτοια είδη μπορούσαν να πειραματισθούν οι άνθρωποι, να συγκρίνουν εμπειρίες προερχόμενες από διαφορετικές περιοχές και εποχές και να καταλήξουν στην κοινή αποδοχή κάποιας ιδιότητας τους. Από τα πανάρχαια χρόνια, όλοι οι λαοί του κόσμου χρησιμοποιούσαν βότανα για να θεραπεύσουν τις αρρώστιες. Οι κλασσικοί Έλληνες συγγραφείς και γιατροί της αρχαιότητας, όπως ο Ιπποκράτης, ο Αριστοτέλης, ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός έγραψαν διάφορα συγγράμματα για τις θεραπευτικές ιδιότητες και τον τρόπο χρήσης των φυτών, βασισμένοι στις λαϊκές παραδόσεις του καιρού τους. Στα χρόνια του Μεσαίωνα και της Τουρκοκρατίας ή χρήση των βοτάνων ήταν πολύ διαδεδομένη στη χώρα μας, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οι λαϊκοί γιατροί, γνωστοί με τ’ όνομα Κομπογιαννίτες ή Βικογιατροί (από το φαράγγι του Βίκου όπου συνέλεγαν τα φυτά που χρησιμοποιούσαν), παράδιναν τις συνταγές προφορικά ή γραπτά, από γενιά σε γενιά κι’ από δάσκαλο σε μαθητή, ανακατεύοντας τες πολλές φορές με μάγια ή προσευχές, που καμιά θεραπευτική άξια δεν είχαν, αλλά χρησίμευαν για να δημιουργήσουν στον άρρωστο το κατάλληλο ψυχολογικό κλίμα, την πίστη ότι θα γίνει καλά.

Δυστυχώς, από τις αρχές του αιώνα μας, ή βοτανοθεραπεία άρχισε να εγκαταλείπεται και τα φυτά αντικαταστάθηκαν κατά μεγάλο μέρος από διάφορα χημικά παρασκευάσματα. Οι τελευταίοι λαϊκοί θεραπευτές κυνηγήθηκαν από τους επιστήμονες και τους μοντέρνους γιατρούς σαν απατεώνες και πολλοί απ’ αυτούς βρέθηκαν στη φυλακή, παρόλο πού συχνά είχαν στο ενεργητικό τους εντυπωσιακές θεραπείες. Αυτή η μεγάλη αλλαγή στη στάση των ανθρώπων απέναντι στα βότανα ήταν το αποτέλεσμα της ανάπτυξης της χημικής-φαρμακευτικής βιομηχανίας και της επιστημονικής Ιατρικής που θεωρούσαν τους κομπογιαννίτες επικίνδυνους ανταγωνιστές. Βέβαια δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε και το γεγονός ότι πολλοί απατεώνες, θέλησαν να παραστήσουν κατά καιρούς τους θεραπευτές, κοροϊδεύοντας τον κόσμο με ψεύτικες συνταγές. Αυτό συντέλεσε ώστε να χαθεί ακόμα πιο πολύ ή εμπιστοσύνη του κόσμου για τα βότανα και ή λέξη «κομπογιαννίτης» να καταντήσει συνώνυμη του απατεώνα.

Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία χρόνια, ορισμένοι επιστήμονες από διάφορες-χώρες, θέλησαν να μελετήσουν τα φυτά πού φημίζονταν σαν θεραπευτικά. Μελετώντας τα λοιπόν, διαπίστωσαν γρήγορα πώς περιείχαν ουσίες πραγματικά πολύτιμες για την Ιατρική. Στη συνέχεια, απομόνωσαν τις ουσίες αυτές κι’ έφτιαξαν διάφορα σκευάσματα, που αποδείχθηκαν πολύ πιο αποτελεσματικά από τα αντίστοιχα συνθετικά γιατί ο οργανισμός τα αφομοίωνε καλύτερα.

Σήμερα κυκλοφορούν στον κόσμο εκατοντάδες φάρμακα προερχόμενα από φυτά και ολόκληρα εργοστάσια ασχολούνται με την παραγωγή σκευασμάτων από φυσικές και μόνο ουσίες.

Όσον άφορα την Ελλάδα, το ζήτημα της εκμετάλλευσης των φαρμακευτικών βοτάνων βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της ληστρικής συλλογής τους από διάφορους κερδοσκόπους μέσα στη φύση. Έτσι, ορισμένα είδη έχουν σχεδόν εξαφανισθεί από περιοχές που άλλοτε αφθονούσαν. Μόνο με συστηματική καλλιέργεια θα μπορέσει να γίνει εκτεταμένη εκμετάλλευση χωρίς καταστροφή, και προς την κατεύθυνση αυτή πρέπει να στραφεί το κράτος και οι ιδιώτες, έχοντας πάντα στο μυαλό τους το σεβασμό απέναντι στο φυσικό περιβάλλον.

Συγγραφέας: Δ. Ζαραγιάννης
Γλώσσα: Ελληνικά
Σελίδες: 41
Μέγεθος αρχείου: 5,8Mb

Κατεβάστε το εδώ

πηγή: 24grammata.com

Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013

Τα 12 μεγαλύτερα σπήλαια του κόσμου


Δείτε τα δώδεκα μεγαλύτερα σπήλαια του κόσμου, με τους σταλαγμίτες και τους σταλακτίτες τους, που μοιάζουν σαν να συνεχίζονται επ' αόριστον.

Οι ανθρωποφάγοι αρουραίοι του Pikes Peak


Το Pikes Peak (αρχικά ονομαζόταν Pike's Peak) είναι ένα όρος, με ύψος 4.302 μέτρα, στο Front Range στα Βραχώδη Όρη μέσα στο Pike National Forest στις ΗΠΑ.

Το εγκαταλελειμμένο "Παγωμένο Σπίτι" στον Κίσσαβο


Στην κορυφή του Κισσάβου στην Θεσσαλία, ο φωτογράφος Voreas βρήκε ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο καλυμμένο με χιόνι και πάγο. Το κτήριο είναι ενωμένο με ένα μικρό πύργο και μάλλον ήταν σταθμός επιστημονικών ερευνών. Ίσως πάλι να ήταν και κάποιος σταθμός ορειβατών. Όπως και να έχει, οι φωτογραφίες του Voreas παρουσιάζουν ένα εγκαταλελειμμένο από καιρό κτήριο.

Το μοναδικό δέντρο που επέζησε μιας καταστροφής έγινε μνημείο

φωτογραφία: Kyodo News/AP

Στις 11 Μαρτίου του 2011 ένα τσουνάμι χτύπησε την Rikuzentakata στα βορειοανατολικά της Ιαπωνίας σκοτώνοντας 19.000 ανθρώπους. Εκτός από τις άλλες καταστροφές, το τσουνάμι κατέστρεψε και 70.000 δέντρα. Μόνο ένα έμεινε όρθιο!

Τρίτη 12 Μαρτίου 2013

Η ιστορία πίσω από μια από την πλέον συγκλονιστική φωτογραφία του εμφυλίου στη Συρία


Η φωτογραφία του Thomas Rasslof είναι μια από τις πλέον σοκαρίστηκες του εμφυλίου στη Συρία. Τραβηγμένη στο Χαλέπι στις όχθες του ποταμού Queiq διακρίνουμε ανθρώπους νεκρούς η οποίοι είχαν πυροβοληθεί στο κεφάλι και τα χέρια τους ήταν δεμένα στην πλάτη τους.

Online Tracking: Όσα δεν ξέρετε


Όταν βρισκόμαστε στο διαδίκτυο, ξέρουμε ποιες πληροφορίες μοιραζόμαστε; Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε ιδέα πως ότι και αν κάνουμε μπορεί να εντοπιστεί. Ποιες σελίδες επισκεπτόμαστε, τι μας ενδιαφέρει και ακόμα και ποιος είναι ο καθένας από εμάς. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν που βρίσκονται οι "πατημασιές" τους στο διαδίκτυο και πως το online tracking επηρεάζει την εμπειρία τους.

Οι κυβερνήσεις θέλουν να ελέγξουν το διαδίκτυο. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι το γεγονός ότι μπορούμε να εντοπιστούμε παραβιάζει την ιδιωτικότητα μας. Δεν έχουμε καμία ιδιωτικότητα όταν είμαστε online. Τα πάντα εντοπίζονται!

Δείτε το Infographic που ακολουθεί και θα καταλάβετε περισσότερα. Στο τέλος του θα βρείτε και τι μπορείτε να κάνετε για να μην εντοπίζεστε.


Ο παράξενος αναγεννησιακός "Κήπος των Τεράτων"

Τα τέρατα είναι μυθολογικές φιγούρες, που εμπεριέχουν σύμβολα - φωτογραφία

Στην πόλη Bomarzo της Ιταλίας, στην κοιλάδα του Τίβερη, βρίσκεται το Bosco Sacro (Ιερό Δάσος) ή, όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, Bosco dei Mostri (Πάρκο των Τεράτων). Είναι δημιουργία του ευγενή, Pier Francesco Orsini ή απλά Vicino, ενός καλλιτέχνη και αναρχικού, και του αρχιτέκτονα Pirro Ligorio, ο οποίος αργότερα συνέχισε το έργο του Μιχαήλ Αγγέλου στο Βατικανό. Ο Vicino δημιούργησε το πάρκο προς τιμή της νεκρής συζύγου του Giulia Farnese.

Ο νικητής που δεν τερμάτισε πρώτος!


Τους τελευταίους μήνες έχεις ακούσει, έχεις δει και έχεις διαβάσει διάφορα. Η καταστροφή του κόσμου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της χώρας μας, της γενιάς μας, οι ενδυματολογικές επιλογές των σταρ ανά τον πλανήτη, τα νέα μοντέλα κινητών και άλλα πολλά. Βέβαια, οι ειδήσεις που «πουλάνε», υπνωτίζουν και κατευθύνουν όλους μας δεν αφήνουν χώρο για ειδήσεις όπως αυτή που ακολουθεί...

Μπορεί να πέρασαν κάποιοι μήνες, αλλά τώρα έφτασε στα ελληνικά blogs και σας την μεταφέρουμε. Εξάλλου είναι μία είδηση που μένει αναλλοίωτη στο χρόνο και δίνει μία διαφορετική έννοια και ελπίδα στη ζωή μας. Πολλά τα παραδείγματα fair play και ανθρωπισμού στον αθλητισμό…αυτό είναι ένα ακόμη! Εμείς εμπλουτίζουμε την ιστορία μας με 2 video που αποθανατίζουν την μοναδική στιγμή…

Λοιπόν, η ιστορία αυτής της φωτογραφίας και των video έχει ως εξής.

Στις 2 του περασμένου Δεκεμβρίου, ο Βάσκος αθλητής Ιβάν Φερναντέζ Ανάγια συμμετείχε σε έναν αγώνα ανώμαλου δρόμου στην Μπουρλάντα, στο Ναβάρρε.

Βρισκόταν στη δεύτερη θέση, σε αρκετά μεγάλη απόσταση από τον προπορευόμενο Αμπέλ Μουτάι, ο οποίος είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 3000 μέτρων στιπλ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το περασμένο καλοκαίρι.
Μπαίνοντας όμως στην τελική ευθεία, ο Βάσκος αθλητής είδε τον Κενιάτη δρομέα – σίγουρο νικητή της κούρσας – σαν να χάνει την αίσθηση του χώρου, ΄και να σταματά να τρέχει μόλις 10 μέτρα πριν από το νήμα, νομίζοντας πως είχε κιόλας περάσει τη γραμμή!

Ο Φερναντέζ Ανάγια τον έφτασε και, αντί να τον προσπεράσει και να τερματίσει εκείνος πρώτος, σταμάτησε επί τόπου και με διάφορα νοήματα κατηύθυνε τον Μουτάι προς την γραμμή και τον βοήθησε να τερματίσει πρώτος.

Αμέσως μετά, ο Ανάγια, που είναι αθλητής με μεγάλο μέλλον (ήδη πρωταθλητής Ισπανίας στα 5 χιλιόμετρα, στη κατηγορία των νέων), δήλωσε:

«Ακόμα και εάν μου έλεγε κάποιος ότι, κερδίζοντας αυτόν τον αγώνα θα εξασφάλιζα μια θέση με την ισπανική ομάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, δεν θα το έκανα. Η ενέργειά μου να βοηθήσω τον πελαγωμένο συναθλητή μου ήταν αυθόρμητη, και η ηθική μου ικανοποίηση από αυτήν είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιοδήποτε μετάλλιο. Για μένα, ιδίως με όσα συμβαίνουν σήμερα στη κοινωνία, στην πολιτική, κλπ, όπου ο κάθε ένας κοιτάζει μόνο το δικό του συμφέρον, νομίζω ότι το να ενδιαφέρεσαι για τον συνάνθρωπό σου, έχει μία ιδιαίτερη αξία».

πηγή: larissaonweb.gr

Όταν το "Τρένο των Σταρ" καβάλησε έναν τοίχο!


Το Super Chief διαφημιζόταν σαν το "Τρένο των Σταρ" λόγω του ότι πολλοί ήταν οι διάσημοι που το είχαν χρησιμοποιήσει για να μετακινηθούν ανάμεσα σε Σικάγο και Λος Άντζελες.

Έμεινε όμως στην ιστορία και για ένα παράξενο ατύχημα. Στις 25 Ιανουαρίου του 1948, έσπασαν τα φρένα του στον σταθμό του Λος Άντζελες (Union Passenger Terminal - LAUPT), έριξε ένα προστατευτικό και έναν τσιμεντένιο τοίχο και σταμάτησε πάνω από την Aliso Street. Δεν τραυματίστηκε κανείς, αλλά ο μηχανικός έχασε τη δουλειά.

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Το καλιμπράρισμα μιας οθόνης

φωτογραφία: fungiside

Το καλισμπράρισμα μιας οθόνης είναι η ρύθμιση, η βαθμονόμηση μιας οθόνης για να λειτουργεί και να αποδίδει σωστά αυτά που προβάλλονται.

Στην φωτογραφία παραπάνω βλέπουμε το καλιμπράρισμα μιας γιγαντοοθόνης διαφημίσεων στη Νέα Υόρκη. Τα διαφορετικά πάνελ δοκιμάζονται αν συνεργάζονται για να δείχνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα. Προσέξτε κάπου στο 1/4 της οθόνης, από κάτω προς τα πάνω, φαίνεται μια γραμμή και το σχέδιο αλλάζει.

Ναζισμός και αποκρυφισμός


Μια εφιαλτική κατάδυση στα άδυτα της «άριας κοσμοθεωρίας», που βρίσκει ακόμη ευήκοα ώτα

Οι 4 εποχές από κορμούς δέντρων και λουλούδια από τον Philip Haas

Οι 4 Εποχές στον Βοτανικό Κήπο της Νέας Υόρκης

Ο Αμερικανός καλλιτέχνης Philip Haas δημιούργησε 4 τεράστια -σχεδόν 5 μέτρα το καθένα- πορτραίτα που το καθένα αντιπροσωπεύει και μια εποχή του έτους.

1914-1916, καγκουρό στην Αίγυπτο

Η 3η Αυστραλιανή Ταξιαρχία και η μασκότ της -το καγκουρό- στην Αίγυπτο το 1915

Κάτω από τη σκιά των πυραμίδων της Γκίζα βρισκόταν οι γραμμές των 9ου και 10ου ταγμάτων στο Mena Camp. Στα αριστερά είναι οι γραμμές της 1ης Αυστραλιανής Μεραρχίας Πυροβολικού και στα δεξιά οι γραμμές της 3ης Ταξιαρχίας Πεζικού και η Μεραρχία Μηχανικού. Ο στρατιώτης στο προσκήνιο παίζει με ένα καγκουρό, τη μασκότ του συντάγματος. Πολλές μονάδες Αυστραλών μετέφεραν μαζί του καγκουρό στην Αίγυπτο και πολλά τα δώρισαν στο ζωολογικό κήπο του Καΐρου όταν οι μανάδες έφυγαν για την Καλλίπολη.

Υπέροχες φωτογραφίες των στοιχείων του Περιοδικού Πίνακα

Λίγο-πολύ όλοι έχουμε ακουστά τον Περιοδικό Πίνακα των Στοιχείων, αλλά έχετε δει ποτέ πως μοιάζουν; Ο Γιαπωνέζος χημικός και φωτογράφος R. Tanaka αποφάσισε να φωτογραφίσει τα πιο φωτογενή στοιχεία και μας τα παρουσιάζει.

Δείτε και άλλες φωτογραφίες στη σελίδα του και στο Flickr.

Βισμούθιο

Μόλυβδος

Χρυσός

Παλλάδιο

Όσμιον

Λευκόχρυσος

Ρουθήνιο

Οξειδωμένο Βανάδιο

Τελλούριο

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

Τι μπορεί να συμβεί όταν ένα σκυλί τρέχει μέσα στο πλάνο μιας πανοραμικής φωτογραφίας;


Ο redditor pembull τράβηξε μια υπέροχη πανοραμική φωτογραφία της παραλίας Fort Funston στο Σαν Φρανσίσκο.
 

Ναργιλές αξίας ενός εκατομμυρίου δολαριών!

Η Aurentum Switzerland δημιούργησε πρόσφατα έναν ναργιλέ αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Οι Ελβετοί σχεδιαστές που πιστεύουν πως το σχέδιο είναι η πεμπτουσία της πολυτέλειας και ότι η παλιά παράδοση πρέπει να διατηρείται ανέπαφη για να ολοκληρώνεται από τη σύγχρονη τέχνη, παρουσίασαν τον πιο ακριβό ναργιλέ που αποτελείται από χρυσό 24 καρατίων και είναι διακοσμημένος με τέσσερις μικρούς και τέσσερις μεγάλους σκαραβαίους από λευκόχρυσο με οκτώ διαμάντια και τέσσερα ρουμπίνια.


Η φιάλη είναι από κρύσταλλο Μουράνο καλυμμένο με ασήμι και χρυσό 18 καρατίων, ενώ πάνω της υπάρχει και διακόσμηση από χρυσό 20 καρατίων. Τα μαρκούτσια είναι καλυμμένα από βενετσιάνικο βελούδο ενώ τα στόμια είναι από ασήμι και ρόδιο. Ο ναργιλές ζυγίζει πάνω από 12 κιλά και έχει μέχρι και οκτώ μαρκούτσια.

Ανακατασκευάζοντας το Αμπού Σίμπελ


Το Αμπού Σίμπελ αποτελείται από δυο μεγαλοπρεπείς ιερούς ναούς σκαμμένους μέσα σε έναν λόφο από ροδόχρωμο ψαμμίτη. Βρίσκεται στη νότια Αίγυπτο, 290 χλμ νότιο-δυτικά του Ασσουάν, στην δυτική όχθη της λίμνης Νάσερ, όπου μεταφέρθηκαν όταν αποφάσισε η κυβέρνηση της Αιγύπτου να δημιουργήσει τη λίμνη αυτή.


Οι ναοί αποτελούσαν μέρος ενός ολόκληρου συγκροτήματος επτά ναών που έκτισε ο Ραμσής ο Β΄ εις ανάμνηση της νίκης του επί του στρατό των Χετταίων στη μάχη του Καντές. Επίσης με αυτό τον τρόπο ήθελε να τιμήσει τη σύζυγο του Νεφερτίτι και να δείξει στους κατοίκους της Νουβίας (σημερινή Αιθιοπία) το μέγεθος της δύναμης του. Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν το 1244 π.Χ. και τελείωσαν το 1224 π.Χ.


Ο πρώτος Ευρωπαίος περιηγητής του μνημείου ήταν ο Ελβετός Λούντβιχ Μπούρκχαρντ, το 1813, όποτε και ανακάλυψε το Μικρό Ναό. Επιστρέφοντας στο Κάιρο επικοινώνησε με τον Ιταλό Τζοβάνι Μπελτσόνι για να του κοινοποιήσει τα νέα της ανακάλυψής του. Ο Ιταλός κατάφερε το 1817, να εισχωρήσει με την εξερευνητική του ομάδα στο εσωτερικό των ναών.


Το 1930 η κυβέρνηση της Αιγύπτου, με χρηματοδότηση της Μεγάλης Βρετανίας, αποφάσισε την κατασκευή ενός φράγματος στην περιοχή, ώστε να δημιουργηθεί η λίμνη Νάσερ. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1958 και τελείωσαν το 1970. Όμως η εργασία αυτή θα βύθιζε στο πάτο της λίμνης πολλά ιερά αρχαιολογικά κτίρια της αρχαίας Αιγύπτου και της Νουβίας. Η ΟΥΝΕΣΚΟ αποφάσισε να διασώσει όσα ιστορικά κτίρια μπορούσε, αποσυναρμολογώντας τα και ανακατασκευάζοντας τα σε ψηλότερο μέρος, 60 μέτρα ψηλότερα από την αρχική τους θέση. Οι εργασίες αυτές κόστισαν 40 εκατομμύρια $ , ξεκίνησαν το 1954 και τελείωσαν το 1980, κατάφεραν να διασώσουν 18 κτίρια, μέσα σε αυτά το Αμπού Σίμπελ, ο ναός της νήσου Καλάμπσα και ο ναός της νήσου Φίλαι.


πηγή: el.wikipedia.org

Παίζοντας γκολφ στη Σελήνη!


Προφανώς η φωτογραφία που άφησε ο αστροναύτης του Apollo 16, Charlie Duke στη Σελήνη, δεν ήταν το μοναδικό παράξενο που έχουν κάνει όσοι έχουν επισκεφτεί τον δορυφόρο του πλανήτη μας.

Σάββατο 9 Μαρτίου 2013

Ο Πύργος που τραγουδάει στις ΗΠΑ


Οι Κήποι Bok Tower (γνωστοί και σαν Bok Mountain Lake Sanctuary και Singing Tower) είναι ένας βοτανικός κήπος και ένα άδυτο για τα πουλιά που βρίσκεται βόρεια της λίμνης Wales στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
 

Οι 10 μεγαλύτερες πτώσεις αστεροειδών στη Γη

Εικονογράφηση του κρατήρα από την πτώση Chicxulub στην χερσόνησο Γιουκατάν - εικονογράφηση Detlev van Ravenswaay, Science Source

Πρόσφατα ο αστεροειδής 2012 DA14 πέρασε πολύ κοντά από τον πλανήτη μας. Οι κρατήρες στη Γη είναι οι αποδείξεις για τις πτώσεις διαφόρων αστεροειδών. Και παρά το ότι είναι δύσκολο να καθοριστεί ποιοι ήταν οι μεγαλύτεροι μετεωρίτες που έπεσαν, οι επιστήμονες μέσω των κρατήρων έχουν υπολογίσει τους μεγαλύτερες πτώσεις.
 

Found από το National Geographic

Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ και η Mabel φιλιούνται μέσα σε έναν τετράεδρο χαρταετό, Οκτώβριος 1903, Library of Congress

Found είναι το tumblr blog από το National Geographic. Πρόκειται για μια επιμελημένη συλλογή φωτογραφιών από τα αρχεία του National Geographic. Προς τιμήν των 125 χρόνων του περιοδικού, παρουσιάζουν φωτογραφίες που αποκαλύπτουν πολιτισμούς και στιγμές από το παρελθόν. Πολλές από τις φωτογραφίες δεν έχουν δημοσιευτεί ποτέ και είναι σπάνιες.

Η ιστορία πίσω από το γνωστό πορτραίτο του Τσόρτσιλ


Το γνωστό πορτραίτο του Ουίνστον Τσόρτσιλ είναι του Γιουσούφ Καρς και τραβήχτηκε το 1941, τα πρώτα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Λέγετε πως είναι η φωτογραφία που έχει αναπαραχθεί τις περισσότερες φορές από όλες τις άλλες.

Όπως συμβαίνει όμως με όλες τις εικονικές φωτογραφίες, έτσι και με αυτή, υπάρχει μια ιστορία από πίσω της.

Ο Καρς, ένας από τους πιο βραβευμένους φωτογράφους πορτραίτων όλων των εποχών, περίμενε να φωτογραφίσει τον Τσόρτσιλ μετά την ομιλία του στην Καναδική Βουλή. Μετά την ομιλία, πήγαν τον Τσόρτσιλ σε μια αίθουσα όπου ο Καρς είχε στήσει τον εξοπλισμό του από το προηγούμενο βράδυ.

Στο βιβλίο του "Faces of Our Time", ο Καρς θυμάται πως χάλασε η διάθεση του Τσόρτσιλ με το που μπήκε στην αίθουσα, "Δεν είχε διάθεση για φωτογράφιση και μου επέτρεψε μόνο δυο λεπτά...".

Δεν είχαν πει στον Τσόρτσιλ για την φωτογράφιση. Υποχώρησε και την ίδια στιγμή έβγαλε ένα πούρο, το άναψε και άρχισε να καπνίζει.

Ο Καρς αναφέρει το τι έγινε μετά:

"Το πούρο του ήταν παντού. Του έδωσα ένα τασάκι, αλλά δεν το αποχωριζόταν. Έλεγξα την κάμερα μου να δω αν ήταν όλα έτοιμα. Περίμενα. Συνέχισε να καπνίζει. Περίμενα. Τότε, χωρίς να το έχω σκεφτεί αλλά με σεβασμό του είπα, 'Συγχωρήστε με, κύριε', και του πήρα το πούρο από το στόμα. Μέχρι να πάω στην κάμερα μου, με κοιτούσε με τέτοιο μίσος που θα μπορούσε να με κατασπαράξει. Αυτή ήταν η στιγμή που τράβηξα την φωτογραφία."

Ο Τσόρτσιλ αργότερα είπε στον Καρς ότι "ήταν ικανός να κάνει ένα λιοντάρι να μείνει ακίνητο για να το φωτογραφίσει". Έτσι ο Καρς ονόμασε το πορτραίτο, The Roaring Lion (Το Λιοντάρι που Βρυχάται).

Το αγαπημένο όμως πορτραίτο του Καρς ήταν ένα στο οποίο ο Τσόρτσιλ είναι πιο ευδιάθετος και χαμογελαστός:

Μαρίνος Αντύπας, ο Φεραίος του αγροτικού διαφωτισμού


Μαρίνος Αντύπας, ο Φεραίος του αγροτικού διαφωτισμού. Στην ουσία ο πρώτος νεκρός του Κιλελέρ. Ο πρώτος που έβαλε τα στήθη του στις δολοφονικές κάννες, κι ας μην ήταν αγρότης ο ίδιος.