Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Οι 21 χώρες που έχουν κερδίσει ένα Ολυμπιακό Μετάλλιο

30 χώρες έχουν κατακτήσει πάνω από 100 μετάλλια στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες και μια από αυτές είναι και Ελλάδα με 108 μετάλλια. Κορυφαία βέβαια χώρα είναι οι ΗΠΑ με 2.296 μετάλλια. Υπάρχουν όμως και κάποιες χώρες -21 για την ακρίβεια- που έχουν κατακτήσει μόλις ένα μετάλλιο.

Αφγανιστάν - 12 συμμετοχές


Συμμετείχε πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936 και έχει κερδίσει ένα αργυρό μετάλλιο στο Taekwondo στους Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Νικητής ήταν ο Rohullah Nikpai, στον οποίο δόθηκε ένα σπίτι από τον πρόεδρο Hamid Karzai.

Μπαρμπάντος - 10 συμμετοχές
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ, ο Obadele Thompson τερμάτισε τρίτος στην κούρσα των 100 μέτρων αντρών και κέρδισε το πρώτο μετάλλιο για τα νησιά. Η χώρα είχε κερδίσει και ακόμη ένα μετάλλιο -ένα χάλκινο σε σκυταλοδρομία 4x400 το 1960— αλλά ο James Wedderburn συμμετείχε υπό τη σημαία της Ομοσπονδίας των Δυτικών Ινδιών.

Βερμούδες - 16 συμμετοχές
Ο Clarence Hill κέρδισε το μοναδικό χάλκινο μετάλλιο στην πυγμαχία στην κατηγορία βαρέων βαρών στους Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ. Η χώρα είναι η μικρότερη με Ολυμπιακό Μετάλλιο.

Μπουρούντι - 4 συμμετοχές
Το Μπουρούντι συμμετείχε πρώτη φορά στους Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα και ο δρομέας αποστάσεων Venuste Niyongabo κέρδισε το χρυσό στα 5.000 μέτρα. Ήταν μόλις η τρίτη φορά που συμμετείχε σε αυτό το αγώνισμα ο Niyongabo και υποτίθεται πως θα πήγαινε για το αγώνισμα των 1.500 μέτρων.

Τζιμπουτί - 7 συμμετοχές
Ο Hussein Ahmed Salah κέρδισε το χάλκινο στον Μαραθώνιο το 1988 στην Σεούλ.

Ερυθραία - 3 συμμετοχές


Συμμετείχε πρώτη φορά στους Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ και το 2004 στην Αθήνα ο Zersenay Tadese κέρδισε το χάλκινο στα 10.000 μέτρα αντρών. Φέτος συμμετέχει και ο πρώτος ποδηλατοδρόμος της χώρας, ο Daniel Teklehaymanot.

Γουιάνα - 15 συμμετοχές
Ο πυγμάχος Michael Anthony κέρδισε το χάλκινο το 1980 στη Μόσχα.

Ιράκ - 12 συμμετοχές
Συμμετείχε πρώτη φορά το 1948 στο Λονδίνο, δεν συμμετείχε στις επόμενες δυο Ολυμπιάδες, και το 1956 του επιβλήθηκε μποϊκοτάζ. Αλλά το 1960 στη Ρώμη ο αρσιβαρίστας Abdul Wahid Aziz κέρδισε το χάλκινο.

Ακτή Ελεφαντοστού - 11 συμμετοχές
Το 1984 στο Λος Άντζελες ο Gabriel Tiacoh κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 400 μέτρα.

Κουβέιτ - 11 συμμετοχές
Το πρώτο μετάλλιο -χάλκινο- ήρθε το 1992 στην Βαρκελώνη στο taekwondo, αλλά τότε το άθλημα ήταν άθλημα επίδειξης. Οκτώ χρόνια μετά όμως, το 2000 στο Σίδνεϊ, ο σκοποβόλος Fehaid Al Deehani κέρδισε το χάλκινο στο double trap. Παρά λίγο όμως και αυτό το μετάλλιο να μην ισχύει. Η ΔΟΕ όριζε πως οι αθλητές του Κουβέιτ έπρεπε να συμμετάσχουν με την Ολυμπιακή Σημαία λόγω των πολιτικών καταστάσεων.

Σκόπια - 4 συμμετοχές
Το 2000 στο Σίδνεϊ ο Magomed Ibragimov κέρδισε το χάλκινο στην πάλη. Μέχρι όμως και το 1988, οι αθλητές των Σκοπίων συμμετείχαν με την Γιουγκοσλαβία και είχαν κερδίσει 12 μετάλλια, ανάμεσα τους 2 χρυσά.

Μαυρίκιος - 7 συμμετοχές


Ο Bruno Julie κέρδισε το χάλκινο στην πυγμαχία στην κατηγορία των 54 κ. (Bantamweight-Πετεινού) το 2008 στο Πεκίνο. Απέκτησε το παρατσούκλι "Mauritian Magician" ή "Creol Crusher" και διάφορες χώρες θέλησαν να τον κάνουν υπήκοο τους, αλλά αυτός παρέμεινε πιστός στον Μαυρίκιο.

Ολλανδικές Αντίλλες - 13 συμμετοχές
Αυτή η μικρή χώρα της Καραϊβικής έχει ένα ασημένιο στην ιστιοπλοΐα που κέρδισε ο Jan Boersma στους Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Αλλά, το 2008 στο Πεκίνο για μια ώρα είχε κερδίσει ακόμη ένα ασημένιο, όταν ο Churandy Martina ήρθε δεύτερος (πίσω από τον Μπολτ) στα 200 μέτρα αντρών. Μετά τον αγώνα, ο τρίτος Αμερικανός Wallace Spearmon, ακυρώθηκε επειδή πάτησε έξω από τον διάδρομό του. Οι προπονητές των ΗΠΑ είδαν τα βίντεο του αγώνα και διαπίστωσαν πως και ο Martina και απείλησαν πως θα κάνουν έφεση αν δεν ακυρωνόταν.

Νίγηρας - 10 συμμετοχές
Ο ελαφρών βαρών πυγμάχος Isaaka Daborg κέρδισε το χάλκινο το 1972 στο Μόναχο.

Παραγουάη - 10 συμμετοχές
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, η ομάδα ποδοσφαίρου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο.

Σενεγάλη - 12 συμμετοχές
Από το 1964 στο Τόκιο, η Σενεγάλη συμμετέχει ανελλιπώς στους Ολυμπιακούς Αγώνες και έχει συμμετάσχει και σε τέσσερις Χειμερινές Ολυμπιάδες! ΤΟ μοναδικό μετάλλιο το έχει κερδίσει το 1988 στη Σεούλ, όταν ο Amadou Dia Ba κέρδισε το ασημένιο στα 400 μέτρα μετ' εμποδίων.

Σουδάν - 10 συμμετοχές


Μετά από 48 χρόνια συμμετοχών στους Αγώνες, το Σουδάν κέρδισε το 2008 στο Πεκίνο με τον Ismail Ahmed Ismail το ασημένιο στα 800 μέτρα.

Τόγκο - 10 συμμετοχές
Όταν ο Benjamin Boukpeti κέρδισε το χάλκινο το 2008 στο Πεκίνο στην κατηγορία K1 του κανόε καγιάκ, δήλωσε πως θα επισκεπτόταν το Τογκό, καθώς είχε πάει μόνο μια φορά! Έχει και τη γαλλική υπηκοότητα (από τη μητέρα του) και αποφάσισε να συμμετάσχει με το Τογκο γιατί δεν θα τα κατάφερνε να μπει στη γαλλική ομάδα.

Τόνγκα - 7 συμμετοχές
Η Τόνγκα κέρδισε το μοναδικό ασημένιο της μετάλλιο το 1996 στην Ατλάντα όταν ο Paea Wolfgramm ήρθε δεύτερος στην πυγμαχία.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα - 7 συμμετοχές
Με επτά συμμετοχές σε Ολυμπιάδες, τα ΗΑΕ κέρδισαν το ασημένιο στην Αθήνα το 2004 στην σκοποβολή. Ο ολυμπιονίκης Ahmed Al-Maktoum είναι μέλος της οικογένειας που κυβερνάει το Ντουμπάι.

Παρθένοι Νήσοι - 10 συμμετοχές
Ένα ασημένιο στην ιστιοπλοΐα στην κατηγορία finn έχουν κερδίσει οι Παρθένοι Νήσοι το 1988 στη Σεούλ με τον Peter Holmberg.

10 θαλάσσια φρούρια


Τα θαλάσσια φρούρια ήταν στρατηγικές βάσεις σε νησίδες ή σε ρηχά νερά σε κάποια απόσταση από την ακτή. Ήταν τεράστια με πέτρινους τοίχους και πολλά κανόνια, αλλά σήμερα έχουν μετατραπεί σε τουριστικούς προορισμούς.

Πέντε άνδρες έγιναν πειραματόζωα σε μια ατομική έκρηξη!


Ούτε τρελοί ήταν, ούτε τιμωρημένοι.

Όλοι εκτός από έναν μάλιστα, προσφέρθηκαν εθελοντικά.

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Τα Ολυμπιακά ρεκόρ του ζωικού και φυτικού βασιλείου

Οι 30οι Ολυμπιακοί Αγώνες ξεκίνησαν ήδη και οι μεγαλύτεροι αθλητές συναγωνίζονται για το χρυσό μετάλλιο αλλά και την επίτευξη κάποιου Ολυμπιακού ή Παγκόσμιου ρεκόρ. Η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN, International Union for Conservation of Nature and Natural Resources, μια διεθνής οργάνωση που ιδρύθηκε το 1948 στο Gland της Ελβετίας και ασχολείται με τη διατήρηση των φυσικών καταφυγίων) μόλις πρόσφατα έδωσε μια λίστα με τους "Ολυμπιονίκες" της φύσης.

Δείτε μερικούς από αυτούς τους χρυσούς Ολυμπιονίκες του 2012, από το τσιτάχ μέχρι και ένα μύκητα!

Ταχύτητα


Το Τσιτάχ ή γατόπαρδος (Acinonyx jubatus) μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα ως και 110 χλμ/ώρα. Εν σύγκριση, ο Τζαμαϊκανός Γιουσέιν Μπολτ, ο πιο γρήγορος άνθρωπος, πιάνει μέγιστη ταχύτητα περίπου 45 χλμ/ώρα.


Άλμα σε ύψος: Το IUCN μετράει την ικανότητα σε άλμα σε ύψος ως προς το μήκος του κορμιού. Έτσι, ένα έντομο με το κοινό όνομα "σάλια" (Philaenus spumarius) είναι ο βασιλιάς του άλματος σε ύψος. Μπορεί να πηδήξει 115 φορές το μήκος του, ενώ το ρεκόρ των ανθρώπων είναι 2,45 μέτρα. Είναι δηλαδή σχεδόν 1,25 φορές το ύψος του Κουβανού παγκόσμιου ρέκορντμαν Χαβιέ Σοτομαγιόρ (1,95 μέτρα).


Άρση βαρών: Νικητής είναι το σκαθάρι Megasoma elephas, που μπορεί και σηκώνει 30 φορές το βάρος του. Τα περισσότερα κιλά που έχει σηκώσει άνθρωπος σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι 263,5, από τον Ιρανό Hossein Rezazadeh. Ο Rezazadeh ζύγιζε το 2007 152 κιλά, κάτι που σημαίνει πως δεν μπορεί να σηκώσει ούτε καν τα διπλάσια κιλά του!


Τοξοβολία


Το μικροσκοπικό archerfish (Toxotes microlepis) μπορεί και πετυχαίνει έντομα που πετούν ή βρίσκονται σε κλαδιά και άλλα μικρότερα ζώα με το στόμα του καθώς εκτοξεύει νερό.


Πυγμαχία: Η εποχή ζευγαρώματος για τον ευρωπαϊκό λαγό (Lepus europaeus) είναι η άνοιξη, μια εποχή που ονομάζεται "Τρέλα του Μαρτίου". Τα θηλυκά επιλέγουν τους συντρόφους τους, βάσει τη δύναμή τους, προκαλώντας τα σε αγώνα πυγμαχίας. Και τα δυο στέκονται στα πίσω πόδια τους και χτυπούν το ένα το άλλο με τα μπροστινά τους. Δεδομένου ότι τα θηλυκά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αρσενικά, μόνο τα ισχυρά αρσενικά εντυπωσιάζουν τα θηλυκά και έχουν την ευκαιρία να ζευγαρώσουν.


Γυμναστική


Στο ζωικό βασίλειο δεν είναι εύκολο να νικήσει κανείς τον ευκίνητο ή μαύρο γίββωνα (Hylobates agilis).


Σκοποβολή: Οι καρποί του βάλσαμου των Ιμαλαΐων (Impatiens glandulifera) όταν ανοίγουν εκρήγνυνται και εκτοξεύουν τα σπόρια τους σε απόσταση μέχρι και 7 μέτρα.

Σφαιροβολία: Ο Γενειοφόρος γύπας (Gypaetus barbatus) είναι ο μεγαλύτερος σφαιροβόλος. Το πουλί αυτό ρίχνει μεγάλα οστά από τεράστια ύψη για να σπάσουν και να φάει τον μυελό.


Καταδύσεις


Ο Πετρίτης (Falco peregrinus) είναι ένα από τα ταχύτερα είδη στον κόσμο, μιας και μπορεί να φτάσει τα 320 χλμ/ώρα όταν βουτάει από τον ουρανό ενώ κυνηγάει το θήραμα του. Το ρεκόρ ταχύτητας που είναι 390 χλμ/ώρα.


Μαραθώνιος: Το πουλί Χιονογλάρονο (Sterna paradisaea) μεταναστεύει από την Αρκτική όπου φωλιάζει το καλοκαίρι στην Ανταρκτική κάθε χρόνο. Μερικά πουλιά διανύουν δηλαδή μέχρι 80.000 χιλιόμετρα ετησίως! Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, τα γνωστά και ως Γλαρόνια της Αρκτική, που ζουν κατά μέσο όσο περισσότερο από 30 χρόνια, διανύουν μία απόσταση που ισοδυναμεί περίπου τρία ταξίδια μετ' επιστροφής στη Σελήνη.

Υπάρχει καλύτερος guest star για την Τελετή Έναρξης από τον μύκητα Zeus olympius; Ο συγκεκριμένος μύκητας ζει στον Όλυμπο και αναπτύσσεται στα νεκρά κλαδιά των πεύκων. Πρόσφατα βρέθηκε και σε μια περιοχή της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας, το μόλις δεύτερο σημείο πάνω στον Πλανήτη μας.

Η δύναμη τους ενός!


Αν το έβλεπα από κοντά, σίγουρα θα ήθελα να το κλωτσήσω και να το βάλω στα πόδια! Από την άλλη, πόσες φορές δεν έχουμε νιώσει σαν αυτό το ένα και μοναδικό κακόμοιρο τούβλο που στηρίζει ολόκληρο τον τοίχο, όταν κάθε λογής προβλήματα μας πλακώνουν κάθε μέρα... Αυτό όμως εκεί, επιμένει και καταφέρνει να στηρίζει ολόκληρο τον τοίχο! Για πόσο ακόμα βέβαια, άγνωστο...

Η φωτογραφία είναι από ένα εγκαταλελειμμένο παρασκευαστήριο ζάχαρης στην πόλη Ramon της Ρωσίας. Την τράβηξε ο χρήστης muph, ένας φωτογράφος και εξερευνητής (urban exploreer) και μπορείτε να δείτε ολόκληρο το θέμα εδώ ... αν ξέρετε ρώσικα.

Ο χειρότερος όλων!


Ο Ερικ Μουσαμπανί που κολύμπησε μονος του και αποκλείστηκε στη δική του πισίνα...

«Το σημαντικότερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι η νίκη, αλλά η συμμετοχή». Στη σύγχρονη εποχή του θεσμού την φράση αυτή που έγινε και το μότο του, την αναφώνησε το 1896 ο Βαρώνος Πιερ Ντε Κουμπερτάν. Ε, λοιπόν, δεν υπάρχει κανείς που να ενσαρκώνει καλύτερα αυτή τη φράση από τον Ερικ Μουσαμπανί, τον κολυμβητή που έκανε τον χειρότερο χρόνο στην ιστορία των αγώνων.

Σαν σκηνή από "Τα Πουλιά" του Χίτσκοκ


φωτογραφία: Coinneach Morrison (seaharris)

Κάποιοι θα δουν τα "Πουλιά" του Χίτσκοκ. Άλλοι μπορεί να δουν κάποια σκηνή από τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών"... Φαντασία να υπάρχει και όλοι κάποια σκηνή αγαπημένης ταινίας θα δούμε. Όπως και να έχει όμως, η φωτογραφία είναι πολύ ατμοσφαιρική!

Εκατοντάδες θαλασσοπούλια σούλα πάνω από το ακατοίκητο νησί Boreray -το όνομα είναι νορβηγικό και σημαίνει "νησί φρούριο"- που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος St Kilda στον Βόρειο Ατλαντικό. Στο νησί είχε αναφερθεί η ύπαρξη πέντε δρυϊδικών βωμών συμπεριλαμβανομένου και ενός μεγάλου κύκλου από πέτρες στο έδαφος. Το 1931 το νησί αγοράστηκε από τον ορνιθολόγο John Crichton-Stuart -5ος Μαρκήσιος του Bute. Το 1957, με το θάνατο του, κληροδοτήθηκε στο National Trust for Scotland (NTS), μια φιλανθρωπική οργάνωση που προστατεύει και προωθεί την φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της Σκωτίας για τις παρούσες και μελλοντικές γενεές. (πηγή)

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

Η συναρπαστική ιστορία των πρωτοπόρων των ρεκόρ ταχύτητας σε έδαφος

Ο Ransom E. Olds στο αγώνα Olds Pirate το 1896-97

Το ρεκόρ ταχύτητας εδάφους έχει να κάνει με την υψηλότερη ταχύτητα που επιτυγχάνεται με τροχοφόρο όχημα το οποίο οδηγείται στο έδαφος. Υπολογίζεται από την ταχύτητα που επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια μια διαδρομής ορισμένης απόστασης, λαμβάνοντας το μέσο όρο δύο περασμάτων από αυτή. Τα οχήματα πρέπει να κάνουν δύο διαφορετικές διαδρομές σε αντίθετες κατευθύνσεις μέσα σε μια ώρα. Για να καταρρίψουν το ρεκόρ, η ταχύτητα πρέπει να είναι υψηλότερη τουλάχιστον κατά μία ποσοστιαία μονάδα από το προηγούμενο ρεκόρ. Σήμερα, υπάρχουν ρεκόρ για διάφορες κατηγορίες οχημάτων -όπως είναι τα ατμοκίνητα, τα βενζινοκίνητα ή αυτά με κινητήρες ντίζελ- καθώς και επίσης λαμβάνεται υπόψιν το μέγεθος του κινητήρα κ.ά.

Σε αυτό το πρώτο μέρος θα δούμε τους ανθρώπους και τα οχήματα που έσπασαν το ρεκόρ ταχύτητας σε έδαφος στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.

Η Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων και ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών


Δείτε και ένα φωτογραφικό αφιέρωμα για τον βωμό των 30ων Ολυμπιακών Αγώνων





Ο Φόβος πάνω από την Γκρενόμπλ!


Συνεπαρμένος από τον πλανήτη Άρη, ο Γάλλος καλλιτέχνης Ludovic Celle, σκέφτηκε να αναπαραστήσει πως θα ήταν αν ο Φόβος, ο ένας από τους δύο δορυφόρους του Άρη, ξέφευγε από την τροχιά του και βρισκόταν πάνω από την Γκρενόμπλ της Γαλλίας, όπου ζει ο καλλιτέχνης.

Δύο ελικόπτερα, για να συγκρίνεται το μεγέθος


Δείτε ακόμη πως θα ήταν αν ο Δίας απείχε το ίδιο με τη Σελήνη

Ο Φόβος είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη Άρη -με διαστάσεις 26,8x22,4x18,4 χλμ. Ο άλλος δορυφόρος του είναι ο Δείμος. Ο δορυφόρος έλαβε το όνομά του από την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα από τη 15η ραψωδία της Ιλιάδας. Ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Έιζαφ Χωλ (Asaph Hall) στις 17 Αυγούστου 1877. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό του είναι ο μεγάλος κρατήρας Στίκνευ (Stickney crater), που προήλθε από σύγκρουση του δορυφόρου με θραύσμα από άλλη σύγκρουση στην επιφάνεια του Άρη, και φέρει το όνομα της γυναίκας του Χωλ. (πηγή)


Δείτε και μια εικόνα που δείχνει τον δορυφόρο πάνω από την Γκρενόμπλ. Ολόκληρη η πόλη θα μπορούσε εύκολα να χωρέσει στον κρατήρα Στίκνευ.

65 χρόνια Magnum - Ενας φωτογραφικός θεσμός γιορτάζει


Το πιο διάσημο πρακτορείο εικόνων δεν ιδρύθηκε απλώς ως μια κοινοπραξία γνωστών φωτογράφων, αλλά ως μια «κοινότητα σκέψης». Θυμηθήκαμε μερικές από τις πιο εμβληματικές στιγμές της ιστορίας του και μιλήσαμε με τους Έλληνες φωτογράφους που ανήκουν στο σύγχρονο εκλεκτό δυναμικό του.

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Ο βωμός των 30ων Ολυμπιακών Αγώνων

Προσωπικά, το μόνο που μου άρεσε από την χθεσινή τελετή έναρξης των 30ων Ολυμπιακών Αγώνων ήταν το άναμμα του βωμού. Ο βωμός σχεδιάστηκε από τον Thomas Heatherwick και αποτελούνταν από 204 χάλκινα πέταλα, ένα για κάθε χώρα που συμμετέχει. Τα πέταλα τα κουβαλούσαν μικρά παιδιά που έμπαιναν στο στάδιο μαζί με την αποστολή της χώρας. Μόλις κάθε αποστολή έφτανε στον προορισμό της, τα παιδιά έβαζαν τα πέταλα σε μια μακρυά σωλήνα στο κέντρο του σταδίου.












5 φίλοι κάθε 5 χρόνια φωτογραφίζουν την ίδια πόζα εδώ και 30 χρόνια!


Ο John Wardlaw, ο John Dickson, ο Mark Rumer, ο Dallas Burney και ο John Molony (από αριστερά προς τα δεξιά) μαζεύονται στην λίμνη Copco στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ για να τραβήξουν ξανά την ίδια πόζα που είχαν το 1982 (πάνω)!

1987

1992

Κάθονται στο ίδιο παγκάκι, με την ίδια σειρά, παίρνουν την ίδια πόζα και από το 1997 φορούν και τα ίδια ρούχα και ζωντανεύουν ξανά εκείνη την πρώτη φωτογραφία. Το μόνο που διαφέρει στις φωτογραφίες -εκτός από τα χρόνια που πέρασαν- είναι πως λείπει το έκτο μέλος της πρώτης φωτογραφίας. Στο βάζο που κρατάει ο Mark Rumer υπήρχε μια ακρίδα!

1997

2002

Οι αγγλομαθείς μπορούν να διαβάσουν περισσότερα εδώ.

2007

2012

Καταπληκτικό πανόραμα μιας καταιγίδας πάνω από τη Νέα Υόρκη!


Δεν είναι ούτε το Γκόθαμ Σίτι ούτε η Μόρντορ! Και σίγουρα δεν είναι προϊόν επεξεργασίας!

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Ποια είναι η μοναδική σημαία που δεν υποκλίνεται στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων;


Λίγο-πολύ όλοι μας ξέρουμε πως στην τελετή έναρξης η πρώτη σημαία που μπαίνει στο στάδιο είναι η ελληνική, τιμής ένεκεν, ενώ η διοργανώτρια χώρα εισέρχεται τελευταία.

Όλες λοιπόν οι σημαίες εισερχόμενες στο στάδιο και περνώντας μπροστά από τον ανώτατο πολιτικό άρχοντα της χώρας που φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες υποκλίνονται ως ένδειξη σεβασμού, δηλαδή στιγμιαία ο αθλητής την γείρει λίγο. Όλες εκτός από την σημαία των ΗΠΑ, την αστερόεσσα.

Μια φλαμουριά περικυκλωμένη από ταφόπλακες!


Στην αυλή της εκκλησίας του St. Pancras Old Church στο Λονδίνο, εκατοντάδες παλιές ταφόπλακες περικυκλώνουν μια φλαμουριά. Πως βρέθηκαν εκεί και ποιος τις έβαλε; Πολύ πριν γίνει διάσημος με τα μυθιστορήματα του, ο Τόμας Χάρντι έπρεπε να βρει μια δουλειά για να βγάζει τα προς το ζην και επέλεξε να γίνει αρχιτέκτονας.



Η πρώτη του δουλειά λοιπόν δεν ήταν και τόσο αρχιτεκτονική, καθώς του ανατέθηκε να ανασκάψει ένα νεκροταφείο! Κατά τη διάρκεια των πέντε χρόνων που έμεινε δίπλα στο αρχιτέκτονα του Κόβεντ Γκάρντεν, Arthur Blomfield, το σιδηροδρομικό σύστημα των Βρετανικών Νήσων άλλαξε πολύ. Οι γραμμές γύρω από το Λονδίνο απαιτούσαν περισσότερο χώρο.



Τότε, το παλαιότερο μέρος του νεκροταφείου του St Pancras ορίστηκε πως έπρεπε να καταστραφεί, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη νέα σιδηροδρομική γραμμή. Ο επίσκοπος του Λονδίνου έδωσε τη συγκατάθεση του και ο Blomfield έδωσε την ευθύνη του έργου στο νεαρό μαθητή του, Χάρντι. Τα φέρετρα αφαιρέθηκαν με σύνεση και προσοχή και θάφτηκαν ξανά αλλού. Οι ταφόπλακες δεν ήταν πρόβλημα αλλά δεν μπορούσαν να τις πετάξουν έτσι απλά. Ορισμένες λοιπόν τοποθετήθηκαν σε κυκλικό μοτίβο γύρω από μια νεαρή φλαμουριά στην αυλή της εκκλησίας του St Pancras Old Church, αρκετά μακριά από την περιοχή του σιδηροδρόμου.